Jaap Harten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jaap Harten
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Jacobus Cornelis Harten
Geboren 22 september 1930, Blaricum
Overleden 2 december 2017, Den Haag
Land Nederland
Beroep schrijver
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Jacobus Cornelis (Jaap) Harten (Blaricum, 22 september 1930Den Haag, 2 december 2017) was een Nederlandse dichter en schrijver van romans en verhalen.

Biografie[bewerken]

Harten werd door een jarenlange vriendschap met actrice Else Mauhs (1885-1959) aangezet tot schrijven. In 1954 debuteerde hij met de dichtbundel Studio in daglicht. In 1964 verscheen met de verhalenbundel Operatie Montycoat zijn eerste proza. Harten was gefascineerd door de stad Berlijn, wat een belangrijke rol speelde in de roman De getatoeëerde Lorelei (1968). Over Mauhs publiceerde hij in 1984 de biografische roman Else Mauhs, de ontvoering van een legende.

De in Het Gooi geboren Harten woonde in Den Haag en werkte bij het Nederlands Letterkundig Museum en Documentatiecentrum. Hij leefde samen met de kunstschilder Oskar Lens (1930-2017), die hij reeds kende vanuit zijn jeugd. Ruim anderhalve maand na het overlijden van Lens in oktober 2017 overleed Harten in december 2017 op 87-jarige leeftijd.[1]

Lijst van werken[bewerken]

  • Studio in daglicht (1954)
  • Een landhuis voor Dante (1956)
  • Langs en over de aarde (1957)
  • Beweging van het jaar (1960)
  • Het spoor van de gele keizer (1962)
  • Operatie Montycoat (1964)
  • Totempaal (1966)
  • De getatoeëerde Lorelei (1968)
  • Garbo en de gebroeders Grimm (1969)
  • Madame Tussaud in Berchtesgaden (1972)
  • De groeten aan Truman Capote (1977)
  • Wat kan een manser betalen? (1977)
  • De pruim van Mae West en de kop van Jut (1979)
  • Plaatselijke tijd (1980)
  • Else Mauhs, de ontvoering van een legende (1984)
  • Wie beweegt er nog in het mausoleum? (1992)
  • Nadruk verboden (1995)
  • Verzameld werk (2011), twee delen proza, een deel poëzie, gekozen door Hans Renders.

Externe link[bewerken]