Jack Haig (wielrenner)
| Jack Haig | ||||
|---|---|---|---|---|
Haig in 2023 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 6 september 1993 | |||
| Geboorteplaats | Bendigo, Australië | |||
| Lengte | 190 cm | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | INEOS Grenadiers | |||
| Discipline(s) | Wegwielrennen | |||
| Specialisatie(s) | Klimmer | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Luik-Bast.-Luik | 14e (2018) | |||
| Ronde van Lombardije | 6e (2019) | |||
| Ronde van Spanje | 3e (2021) | |||
| WK op de weg | 19e (2018) | |||
| ||||
Jack Haig (Bendigo, 6 september 1993) is een Australisch wielrenner.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Bij afwezigheid van Robert Power was Haig de kopman van de Australische selectie in de Ronde van de Toekomst 2015. In de laatste etappe finishte hij als tweede in dezelfde tijd als winnaar Matvej Mamykin, waardoor Haig van de derde naar de tweede plaats in het algemeen klassement steeg. Enkel de Spanjaard Marc Soler stond boven hem in het eindklassement.
Na een stageperiode werd Haig in 2016 prof bij Orica GreenEDGE, waar hij zich eind 2014 al aan verbonden had. Zijn debuut maakte hij in het nationale kampioenschap op de weg, dat hij niet uitreed. Een kleine maand later werd hij vijfde in het eindklassement van de Herald Sun Tour, waar hij in drie van de vijf etappes bij de beste zes renners finishte. In juni werd hij, met een achterstand van ruim anderhalve minuut op winnaar Rein Taaramäe, tweede in het eindklassement van de Ronde van Slovenië. Door in drie van de vier etappes bij de beste vijf te eindigen schreef hij wel het puntenklassement op zijn naam, met een voorsprong van slechts één punt op zowel Diego Ulissi als Taaramäe. In september nam hij deel aan zijn eerste grote ronde, de Ronde van Spanje, waar hij in de openingsploegentijdrit met zijn ploeg de derde tijd neerzette. Zijn seizoen sloot hij af in de Ronde van Lombardije, die hij niet uitreed.
Na vijf seizoenen in Australische dienst maakte Haig in 2021 de overstap naar Bahrain Victorious.
In 2026 verruilde Haig zijn ploeg voor het Britse INEOS Grenadiers.
Overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]- 2012
- 2e etappe Ronde van Bright
- 3e etappe Ronde van Bright
- 2013
Australisch kampioen crosscountry, Beloften
- 1e etappe Battle of the Border
- Eindklassement Battle of the Border
- 3e etappe Ronde van Toowoomba (ploegentijdrit)
- 1e etappe North Western Tour
- 1e etappe Ronde van Tasmanië (ploegentijdrit)
- Eindklassement Ronde van Tasmanië
- National Road Series
- 2014
- Jongerenklassement Tour Down Under
- Jongerenklassement Herald Sun Tour
- 1e en 3e etappe (ploegentijdrit) Ronde van Toowoomba
- Eindklassement Ronde van Toowoomba
- Jongerenklassement Ronde van de Elzas
- 2016
- Puntenklassement Ronde van Slovenië
- 2017
- 6e etappe Ronde van Polen
- 2020
- 4e etappe Ruta del Sol
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Ploegen
[bewerken | brontekst bewerken]- 2013 –
Huon Salmon-Genesys Wealth Advisers - 2014 –
Avanti Racing Team - 2016 –
Orica-BikeExchange[a] - 2017 –
Orica-Scott - 2018 –
Mitchelton-Scott - 2019 –
Mitchelton-Scott - 2020 –
Mitchelton-Scott - 2021 –
Bahrain Victorious - 2022 –
Bahrain Victorious - 2023 –
Bahrain Victorious - 2024 –
Bahrain Victorious - 2025 –
Bahrain Victorious - 2026 –
INEOS Grenadiers
- (en) Profiel van Jack Haig op ProCyclingStats
- (en) Profiel van Jack Haig op Firstcycling.com
- (en) Profiel van Jack Haig op de website van de UCI
- (en) Profiel van Jack Haig op olympedia.org
- Profiel van Jack Haig op de Wielersite
- ↑ Tot 1 juli heette de ploeg Orica GreenEDGE, maar na het aantrekken van BikeExchange als cosponsor werd de naam veranderd.