Jacqueline Roque

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jacqueline Roque (24 februari 1927Mougins, 15 oktober 1986) was de tweede vrouw van Pablo Picasso en zijn frequente model. Picasso bracht de laatste 20 jaar van zijn leven met Jacqueline Roque door. In die tijd creëerde hij meer dan 400 portretten van haar. Ze hadden geen kinderen. Het leeftijdsverschil tussen Roque en Picasso bedroeg 46 jaar.

Biografie[bewerken]

Jacqueline Roque was eerder getrouwd, uit haar eerste huwelijk had ze een dochter, Catherine Hutin-Blay. Voor ze Picasso ontmoette was ze verkoopster bij keramiekatelier Madoura in Vallauris, waar Picasso's keramische werken werden gecreëerd. Nadat Pablo Picasso was gescheiden van Françoise Gilot, begonnen ze hun relatie. Ze trouwden in Vallauris op 2 maart 1961.

Jacqueline Roque begon te verschijnen in de schilderijen van Picasso rond mei 1954. Deze portretten worden gekenmerkt door een overdreven nek en een katachtig gezicht, en verstoringen van de gelaatstrekken van Roque. Uiteindelijk werden haar donkere ogen en wenkbrauwen, hoge jukbeenderen, en klassiek profiel symbolen in zijn schilderijen. Het is waarschijnlijk dat een serie van Picasso's schilderijen afgeleid van Eugène Delacroix' De vrouwen van Algiers werd geïnspireerd door de schoonheid van Roque. In 1955 tekende hij Jacqueline als "Lola de Valence", een verwijzing naar Édouard Manets schilderij van de Spaanse danseres. In 1963 schilderde hij haar portret 160 keer en bleef haar, in steeds meer geabstraheerde vormen, tot 1972 schilderen.

Jacqueline Roque doodde zichzelf met een geweer na de dood van Picasso in Mougins.

Externe links[bewerken]