Jafaar Sharif-Emami

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jafar Sharif-Emami.jpg

Jaafar Sharif-Emami (1912-1998) was een Iraans staatsman.

Sharif-Emami was een trouw aanhanger van sjah Mohammed Reza Pahlavi. Bij de verkiezingen van de Majlis (parlement) in 1960 werd de Melliyoun Partij de grootste partij. Op 31 augustus 1960 werd Sharif-Emami minister-president voor de Melliyoun Partij (= Nationalistische Partij). Op 5 mei 1961 werd Sharif-Emami vervangen door Ali Amini.

Op 27 augustus 1978 werd Sharif-Emami, tijdens de grote crisis die zou uitlopen in de Islamitische Revolutie, opnieuw premier. Sharif-Emami deed concessies: hij schafte de "keizerlijke kalender" (die begon bij Cyrus de Grote) af en verving haar door de islamitische kalender, ook verbood Sharif-Emami casino's en hief hij het verbod op politieke partijen op (tot dan toe was alleen de Rastakhiz Partij toegestaan). Deze concessies hielpen niets, de mensen bleven in opstand komen tegen het regime van de sjah. Op 7 september 1978 trokken meer dan 200.000 demonstranten door Teheran. Premier Sharif-Emami diende daarop op 8 september zijn ontslag in, wat de sjah echter weigerde in te willigen. Na de algemene staking van 1 november 1978 diende Sharif-Emami ten slotte op 7 november opnieuw zijn ontslag in, nu werd het wel ingewilligd. Sjah Mohammed Reza benoemde generaal Gholam Reza Azhari tot nieuwe premier van een militaire regering.

Nadat Khomeini de macht greep in januari 1979, week Sharif-Emami uit naar het buitenland.

Jafaar Sharif-Emami was ook voorzitter van de Senaat. Hij overleed in 1998.

Werk[bewerken]

Memoirs of Jafar Sharif-Emami