Jair Bolsonaro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jair Bolsonaro
Jair Bolsonaro in 2019.
Jair Bolsonaro in 2019.
Geboren 21 maart 1955
Glicério (São Paulo)
Politieke partij Sociaal-Liberale Partij (PSL)
Partner Michelle Bolsonaro
Rogéria Nantes Nunes Braga
Beroep politicus
militair
Handtekening Handtekening
Website bolsonaro.com.br
38e president van Brazilië
Huidige functie
Aangetreden 1 januari 2019
Vicepresident(en) Hamilton Mourão
Voorganger Michel Temer
Federale afgevaardigde Rio de Janeiro
Aangetreden 1 februari 1991
Einde termijn 31 december 2018
Gemeenteraadslid Rio de Janeiro
Aangetreden 1 januari 1989
Einde termijn 1 februari 1991
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Jair Messias Bolsonaro (Glicério, 21 maart 1955[1]) is een Braziliaans politicus.[2] Hij is sinds 1991 Nationaal Congreslid achtereenvolgens lid van acht politieke partijen, en stelde zich namens de Sociaal-Liberale Partij (PSL) kandidaat voor de presidentsverkiezingen van 2018. Hij won deze verkiezingen op 28 oktober 2018[3], en trad op 1 januari 2019 aan als de 38e president van Brazilië.

Biografie[bewerken]

Bolsonaro is een nakomeling van Geraldo Bolsonaro en Olinda Bonturi, allebei afstammelingen van Italianen.[4] Hij groeide met zijn 5 broers en zusters op in Eldorado, een klein dorp in de vallei van de Ribeira.

Na een militaire opleiding aan de Academia Militar das Agulhas Negras diende Bolsonaro van 1971 tot 1988 in het Braziliaanse leger.

Politieke carrière[bewerken]

In 1988 werd hij namens de Christendemocratische Partij raadslid in Rio de Janeiro. In 1991 begon hij als federaal congreslid. Tussen 1991 en 2018 zat hij steeds in de oppositie en legde bijna 200 wetsvoorstellen neer, waarvan er twee door het parlement werden goedgekeurd.[5][6]

President van Brazilië[bewerken]

Op 22 juli 2018 droeg de Sociaal-Liberale Partij (PSL) hem voor als presidentskandidaat voor de aankomende verkiezingen. Op 6 september 2018 werd Bolsonaro in de stad Juiz de Fora door Adelio Bispo de Oliveira neergestoken, tijdens een campagnerally.[7] Hij overleefde de aanslag en kon op 30 september het ziekenhuis verlaten. Hij kreeg bij de tweede verkiezingsronde op 28 oktober 2018 55 procent van de stemmen, tien procent meer dan zijn tegenstander Fernando Haddad van de Arbeiderspartij. Hij won daarmee de presidentsverkiezingen.[8] In zijn overwinningsspeech beklemtoonde Bolsonaro dat zijn regering de democratie en de grondwet zal verdedigen.[9]

Hij gaf aan dat hij het aantal ministeries wou verminderen en dat hij Sergio Moro, die bekend werd als de onderzoeksrechter in het corruptieschandaal Lava jato ('autowasserij'), tot minister van Justitie ging benoemen.[10] Zijn economisch team wordt geleid door Paulo Guedes.[11] Bolsonaro is van plan de Braziliaanse ambassade in Israël te verplaatsen van Tel Aviv naar Jeruzalem[12].

De Braziliaanse beurs reageerde positief op de verkiezing van Bolsonaro en sloot op 1 november 2018 af op een nieuwe recordhoogte.[13]

Eind januari 2019 raakte Bolsonaro in opspraak nadat bleek dat zijn zoon Flávio Bolsonaro nauwe banden onderhield met hoofdverdachten voor de moord op Marielle Franco, namelijk leden van de moordenaarsbende Escritório do Crime ("Bureau van de misdaad"). Een media-optreden in Davos door de president werd hierop afgeblazen. Flávio ontkende de vastgestelde banden en sprak van een lastercampagne.[14][15][16]

Persoonlijk[bewerken]

Voor zijn huidige huwelijk, is hij twee keer getrouwd geweest. Met zijn eerste vrouw had hij drie zonen, met zijn tweede vrouw één zoon. Hij kreeg een dochter met zijn huidige vrouw Michelle Bolsonaro. Drie van zijn zonen zijn ook politici: Flavio, Carlos en Eduardo.[17][18]

Standpunten[bewerken]

Bolsonaro bepleit een strengere aanpak van de misdaad in Brazilië, onder andere door een versoepeling van de wapenwetgeving maar vooral door een verandering van de moraliteit in de samenleving.[19] Hij presenteert zich als strijder tegen de corruptie en misdaad die onder Lula, Rousseff en Temer zijn gegroeid, hetgeen hem een deel van zijn populariteit oplevert.[20] Hij prees meermaals het militair bewind in Brazilië (tussen 1964 en 1985) en bleef bij dit standpunt tijdens de campagne van 2018;[19][6] zo stelde hij dat het probleem van de militaire dictatuur niet was dat tegenstanders gemarteld werden, maar dat ze in leven werden gelaten.[21]

Op economisch vlak wil hij een aantal staatsbedrijven privatiseren, de belastingen voor bedrijven verlagen. Hij wil ook inzetten op grootschalige landbouw, veeteelt en industrie, zelfs al gaat dat ten koste van milieu en natuur ( m.n. Amazoneregenwoud ),[22] en investeren in de wegen- en spoorweginfrastructuur.

Ook de 'herwaardering van de meerderheid' was een van zijn programmapunten tijdens de campagne in 2018. Volgens Bolsonaro hebben verschillende minderheidsgroepen het te veel voor het zeggen gehad toen de Arbeiderspartij (PT) tussen 2003 en 2016 aan de macht was.

Bolsonaro's afwijzing van abortus en homoseksualiteit maken hem populair bij de groeiende groep evangelische christenen. Hij bekritiseert lesprogramma's tegen homofobie als 'homoseksuele propaganda' en bestempelt zichzelf als 'trotse homofoob'.[23]

Kritiek en controverses[bewerken]

Jair Bolsonaro wordt door de westerse reguliere media steevast vermeld als "extreemrechts", "uiterst rechts", "ultrarechts" of "rechts-populistisch" vanwege zijn anti-democratische, racistische, misogyne en homofobe standpunten.[6][24][25] Bolsonaro zelf ontkent de beschuldiging een fascist te zijn.[26]

In 2014 kwam het tot een scherpe woordenwisseling met medelid van het Nationaal Congres Maria do Rosário, die voorheen minister van Mensenrechten was geweest onder Dilma Rousseff. Nadat zij Bolsonaro een "verkrachter" had genoemd, had hij gerepliceerd dat ze 'te lelijk was om te verkrachten'. Hiervoor kreeg hij in 2015 een geldboete.[27]

Voorganger:
Michel Temer
President van Brazilië
2019 -
Opvolger:
-