Naar inhoud springen

Jan Boogaard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jan Boogaard
Algemene informatie
Geboortedatum 4 april 1918Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Amsterdam
Overlijdensdatum 1 maart 1947Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Weesperkarspel
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Jan Bogaard (in de media en op andere plekken geschreven als Boogaard) (Amsterdam, 4 april 1918[1]Weesperkarspel, 1 maart 1947[2]) was een Nederlandse SS'er. Jan werd geboren als zoon van metselaar Jan Bogaard (senior) en Johanna Francisca van Klingeren.[3] Hij groeide op in een gezin met twee oudere zussen. In 1937 scheidden zijn ouders[4] en gaat hij bij zijn moeder wonen op Kinkerstraat 344-2. Voor de oorlog was hij in de leer bij een boekendrukker, zo blijkt uit het militieregister.[5] Tijdens het vervullen van zijn dienstplicht maakte hij verschillende promoties. Uiteindelijk verbond hij zich in februari 1940 vrijwillig aan de reservedienst als kanonnier 2e klasse.

In de oorlog meldde hij zich aan als kantoorbediende bij het Nederlands Arbeidsfront. Later ging hij over naar de SD, maar wanneer precies is onduidelijk. In 1943 werd hij gevangenisbewaker in het Huis van Bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam. Hij zou ook aan het oostfront hebben gevochten en vanwege ziekte naar huis zijn gestuurd.[6]

Boogaard heeft de overval op het Huis van Bewaring in Amsterdam door o.a. Johannes Post en Hilbert van Dijk verraden.[7] Daarna werd hij door de SD in Utrecht ondergebracht, om hem te beschermen tegen de wraak van het Nederlandse verzet.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Jan Boogaard in de Weteringschans gevangengezet.[6] In juli 1946 werd hij door het Bijzonder Gerechtshof te Amsterdam ter dood veroordeeld.[8] Het vonnis werd op 1 maart 1947 voltrokken.[2]