Jan Buisman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Jan Buisman (Culemborg, 19 februari 1925) is een Nederlandse historisch geograaf. Hij groeide op in Borculo.

Levensloop[bewerken]

Na zijn opleiding aan de Christelijke Kweekschool te Den Haag was Buisman verscheidene jaren onderwijzer. Op latere leeftijd ging hij in Amsterdam aardrijkskunde en geschiedenis studeren en in 1968 haalde hij zijn doctoraalexamen historische geografie. Buisman stond 28 jaar voor de klas en schreef een twintigtal boeken.

Na zijn pensionering zette hij zich aan zijn grote werk: de omvangrijke serie Duizend jaar wind en water in de Lage landen, die uiteindelijk acht delen moet gaan beslaan. Zes delen zijn verschenen (februari 2015), het zevende wordt in 2018 verwacht, het achtste in 2019. In deze serie boeken behandelt Buisman vanaf 763 van jaar tot jaar de weersomstandigheden in Nederland en België en verre omstreken. Uit de meest diverse bronnen weet hij weergegevens op te diepen. Zo kan men via Buisman vrijwel van elk jaar sinds 763 nagaan hoe de weersomstandigheden in dat jaar waren, soms tot op de dag nauwkeurig.

De boekenreeks verschijnt in nauwe samenwerking met het KNMI in De Bilt en wordt uitgegeven door uitgeverij Van Wijnen.

In maart 2011 verscheen een soort 'tussendeel' in de reeks, dat de honderd hoogtepunten uit de weergeschiedenis van Nederland beschrijft: Extreem weer! Een canon van weergaloze winters & zinderende zomers, hagel & hozen, stormen & watersnoden.

Op 29 april 2011 kreeg Jan Buisman een koninklijke onderscheiding; hij werd Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.[1]
Op 7 juni 2017 ontvangt hij in het Koninklijk Paleis in Amsterdam de Zilveren Anjer uit handen van prinses Beatrix, eveneens voor zijn verdiensten als weerhistoricus, die als cultureel erfgoed worden beschouwd.[2]

Werk[bewerken]

Duizend jaar weer, wind en water in de Lage Landen:

Externe link[bewerken]