Jan Kobell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Jan Kobell door Willem Bartel van der Kooi, 1811

Jan Baptist Kobell (Delfshaven, oudkatholiek gedoopt, als Joannes Baptista Kobell, 8 november 1778 - Amsterdam, 23 september 1814)[1] was een Nederlands kunstschilder.

Jan Kobell, zoon van Hendrik Kobell (1751-1779) en Anna Detert (1752-1778), was evenals zijn vader kunstschilder. De vader was bekend als zeeschilder, de zoon ontwikkelde zich meer, in de traditie van Potter, tot veeschilder. Daarnaast schilderde hij ook landschappen. Koning Lodewijk Napoleon sprak met lovende woorde over de schilder Jan Kobell. [2] In 1807 was Kobell medeoprichter (samen met de schilder Pieter Christoffel Wonder) van het genootschap Kunstliefde in Utrecht.

Galerij[bewerken]

Bibliografie[bewerken]