Jan van den Hecke
Jan van den Hecke I of de Oude (Kwaremont (Kluisbergen), 1620 – Antwerpen, 22 augustus 1684) was een Vlaamse barokschilder, tekenaar, prentkunstenaar en graveur, vooral bekend om zijn stillevens, landschappen en slagtaferen. Na zijn opleiding in Antwerpen verbleef hij enige tijd in Rome, waar hij belangrijke opdrachtgevers had. Na zijn terugkeer naar Vlaanderen werkte hij een tijdje in Brussel, waar hij waarschijnlijk bloemstillevens schilderde voor aartshertog Leopold Willem van Oostenrijk, de Oostenrijkse gouverneur van de Spaanse Nederlanden, alvorens weer in Antwerpen aan de slag te gaan.[1]
Leven
[bewerken | brontekst bewerken]Van den Hecke werd geboren in Kwaremont bij Ronse, op ongeveer 10 km van Oudenaarde, in het huidige Oost-Vlaanderen. In 1636 werd hij als leerling ingeschreven bij het Antwerpse Sint-Lucasgilde. Hij was een leerling van Abraham Hack, die ook les gaf aan zijn tijdgenoot, de bloemenschilder Hieronymus Galle de oude.[2] In het gildejaar 1641-1642 werd hij meester in de Antwerpse Sint-Lucasgilde van Antwerpen.[1]
Tijdens zijn loopbaan werkte van den Hecke ook in het buitenland. Hij werkte in Italië voor verschillende hooggeplaatste personen, zoals de hertog van Bracciano, Paolo Giordano II Orsini, de markies Angelelle, en de markies Pepel. In Frankrijk werke hij voor onder andere de markies van Saint-Chaumont en de markies de Sordi, en in Duitsland voor de graaf van Leiningen. In 1658 verbleef hij in Brussel, waar hij mogelijk werkte voor aartshertog Leopold Willem van Oostenrijk. Een aantal stillevens van Van den Hecke kwam terecht in de collectie van de aartshertog en van daaruit in de collectie van het Kunsthistorisches Museum in Wenen. Aartshertog Leopold Wilhelm moet vooral dol zijn geweest op zijn bloemstukken, want alle schilderijen van Van den Hecke die hij verzamelde, waren afbeeldingen van bloemen in vazen en manden en schilderijen met bloemenslingers.[3]
In 1659 keerde hij terug naar Antwerpen, waar hij tot zijn overlijden in 1684 actief bleef. Hij had in deze periode twee leerjongens: Peeter vander Elstraeten en Peeter de Clerck.[1]
Hij trouwde in 1660 met Maria Adriana Heijens, met wie hij drie kinderen had die nog in leven waren op de datum van zijn overlijden: Jan van den Hecke II, die ook kunstschilder werd, Maria, en Peter. Zijn echtgenote overleed een half jaar na hem op 7 oktober 1684.[1]
Werk
[bewerken | brontekst bewerken]Van den Hecke was een veelzijdig kunstenaar, actief als prentkunstenaar, etser, schilder en tekenaar. Hij schilderde stillevens met bloemen, fruit en wild, schilderijen van dieren, landschappen, genretaferelen, militaire taferelen en allegorische schilderijen.[1][4]
Referenties
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 3 4 5 Jan van den Hecke (I) op de site van het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie.
- ↑ Hieronymus Galle (I) op de site van het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie.
- ↑ Huguette Vanagt, Daniël Seghers, Guirlande met de Heilige Theresia van Avila in Openbaar Kunstbezit Vlaanderen
- ↑ Anoniem, Italialiserende landschappen (Rijksmuseum Amsterdam), zonder datum.
07-10-2008
