Jasper Philipsen

Jasper Philipsen
	Philipsen in de groene trui tijdens de Ronde van Frankrijk 2023
Persoonlijke informatie
Bijnaam	De Vlam van Ham, Jasper The Master, Jasper Disaster
Geboortedatum	2 maart 1998
Geboorteplaats	Mol, België
Lengte	176 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Alpecin-Premier Tech
Discipline(s)	Wegwielrennen
Specialisatie(s)	Sprinter
Amateurploegen
2013–2016; 2017	Kon. Balen BC; BMC Dev.
Ploegen
2018; 2019–2020; 2021–	Hagens Berman Axeon; UAE Team Emirates; Alpecin
Beste prestaties
Milaan-San Remo	1e (2024)
Gent-Wevelgem	4e (2024)
Parijs-Roubaix	2e (2023, 2024)
Ronde van Frankrijk	10 etappezeges
Ronde van Spanje	6 etappezeges
Overige
Zeges:
Kuurne-Brussel-Kuurne; Classic Brugge-De Panne; Scheldeprijs; Eschborn-Frankfurt	2025; 2023, 2024; 2021, 2023; 2021
Portaal	Wielersport

Jasper Philipsen (Mol, 2 maart 1998) is een Belgisch wielrenner. Philipsen kenmerkt zich vooral met zijn explosieve sprints.

Carrière

Jeugd

Vanaf 2010 reed hij voor de ploeg Koninklijke Balen BC. In 2015 werd Philipsen nationaal kampioen tijdrijden voor junioren. Later dat jaar werd hij in diezelfde discipline achtste op het Europese kampioenschap en zesde op het wereldkampioenschap. Een jaar later won hij de Guido Reybrouck Classic en E3 Harelbeke voor junioren, en verdedigde hij met succes zijn nationale tijdrittitel. Daarnaast werd hij dat jaar onder meer vijfde in Parijs-Roubaix voor junioren en elfde in de Omloop der Vlaamse Gewesten. Philipsen werd geselecteerd voor zowel de tijdrit als de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap in Doha. Na de tijdrit, waarin hij de achttiende tijd neerzette, werd hij uitgeput en oververhit naar het ziekenhuis gebracht.^[1] Hoewel Philipsen fysiek in orde bleek te zijn, ging hij drie dagen later niet van start in de wegwedstrijd.

Op 1 april 2017 behaalde Philipsen zijn eerste UCI-zege bij de eliterenners, voor de ploeg BMC Development Team. In de tweede etappe van de Triptyque des Monts et Châteaux bleef hij in de massasprint zijn landgenoot Milan Menten en de Nederlander Maarten van Trijp voor. Een dag later nam hij, dankzij een vijfde plaats in de individuele tijdrit, de leiderstrui over van Christopher Lawless. In de laatste etappe werd hij vierde, waardoor hij niet alleen het eindklassement, maar ook het punten- en jongerenklassement op zijn naam schreef. Na een tweede plaats in zowel de Ronde van Vlaanderen voor beloften als de ZLM Tour, won hij in juni een etappe in de Baby Giro. In het puntenklassement bleef hij Neilson Powless één punt voor. In juli won hij de tweede etappe in de Ronde van de Elzas, waarna hij de wegwedstrijd voor beloften op zowel het Europees als het nationaal kampioenschap reed. In de vijfde etappe van de Olympia's Tour bleef hij Patrick van der Duin en Fabio Jakobsen voor in de massasprint. In oktober won hij de belofteversie van Parijs-Tours.

2018

In 2018 werd Philipsen prof bij Hagens Berman Axeon. Hij behaalde dat jaar verschillende overwinningen, waaronder het eindklassement van de Triptyque des Monts et Châteaux en een etappe in de Baby Giro. In oktober kreeg hij een contract aangeboden bij UAE Team Emirates. Via deze ploeg maakt hij de overstap naar de World Tour.

2019

Begin 2019 boekte Philipsen zijn eerste World Tour-overwinning. In de vijfde etappe van de Tour Down Under eindigde hij weliswaar tweede na Caleb Ewan, maar die werd gediskwalificeerd wegens onregelmatig sprinten. Philipsen bleef onder meer Peter Sagan, Danny van Poppel en Elia Viviani voor. In juli maakte hij zijn debuut in de Ronde van Frankrijk, waar hij na diverse ereplaatsen niet meer van start ging in de twaalfde etappe.

2020

Vroeg in het jaar won Philipsen het puntenklassement in de Tour Down Under, dit was nog voor het uitbreken van de coronapandemie. Later in het jaar boekte hij nog drie etappezeges waaronder zijn eerste in een Grote Ronde. Hij won de ruim zes uur durende vijftiende etappe etappe in de Ronde van Spanje die van Mos naar Puebla de Sanabria ging, voor de Duitsers Pascal Ackermann en Jannik Steimle.^[2]

2021

Voor dit seizoen maakte Philipsen de overstap van UAE Team Emirates naar de Belgische wielerploeg Alpecin-Fenix. In de Ronde van Frankrijk 2021 sprintte Philipsen tot zes keer toe naar een podiumplek in een etappe, echter bleef een overwinning nog altijd uit. Net als in 2020 was Philipsen in 2021 succesvol in de Ronde van Spanje. Ditmaal in de tweede en vijfde etappe, hij startte niet in de elfde etappe.^[3] In het najaar zegevierde hij in vier achtereenvolgende wedstrijden waar hij aan deelnam; het Kampioenschap van Vlaanderen, Eschborn-Frankfurt, GP Denain en Parijs-Chauny daarnaast was hij in het voorjaar al succesvol in de Scheldeprijs.

2022

Net als in 2021 behaalde hij in 2022 in totaal negen officiële UCI-zeges. In de start van het seizoen won hij in de Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten twee etappes en in de Ronde van Turkije een etappe. Bij beide rondes schreef hij ook het puntenklassement op zijn naam. Na in de Baloise Belgium Tour succes te hebben gekend in de derde etappe en tweemaal op het podium te zijn geëindigd startte hij in juli voor de derde keer in zijn carrière in de Ronde van Frankrijk. Bij deze editie eindigde hij vijfmaal op het podium na een sprintetappe. Ten opzichte van voorgaande edities won hij twee etappes, de vijftiende en de slotetappe met finish op de Champs-Élysées. Hij was de elfde Belgische renner die de slotetappe won in de Tour. In deze 21e etappe sprintte hij naar de zege voor Dylan Groenewegen en Alexander Kristoff.^[4]

2023

In het jaar 2023 zegevierde Philipsen negentien keer, tweemaal meer dan de Sloveen Tadej Pogačar.^[5] Hiervan waren zeven eendagswedstrijden, waaronder de Scheldeprijs, Classic Brugge-De Panne, Parijs-Chauny en de Gooikse Pijl.^[6] Zodoende won hij twaalf etappezeges in meerdaagse wedstrijden, hiervan waren er vier in de Ronde van Turkije en eveneens vier in de Ronde van Frankrijk.^[7] Zijn eerste ritsucces in deze Ronde van Frankrijk was in het Baskenland in de derde etappe. Hij was sneller dan onder andere Phil Bauhaus en Caleb Ewan. Naast zijn etappezeges en de winst van het puntenklassement verloor hij ook twee sprints, waaronder in de slotetappe van deze editie. Hierin moest hij landgenoot Jordi Meeus voor zich laten.

2024

Op 16 maart won Philipsen de Italiaanse voorjaarsklassieker en Monument Milaan-Sanremo. In de eindsprint versloeg hij de Australiër Michael Matthews en de Sloveen Tadej Pogačar.^[8] Hij noemde het op dat moment de mooiste overwinning uit zijn wielercarrière. Vier dagen later won hij ook de Classic Brugge-De Panne.

Palmares

Overwinningen

2015: Belgisch kampioen tijdrijden, junioren
2016: Guido Reybrouck Classic; Proloog Ster van Zuid-Limburg; Eindklassement Ster van Zuid-Limburg; E3 Harelbeke, junioren; Belgisch kampioen tijdrijden, junioren
2017: 4e etappe Baby Giro; Puntenklassement Baby Giro; 5e etappe Olympia's Tour; Parijs-Tours, junioren; 2e etappe Triptyque des Monts et Châteaux; Eind-, punten- en jongerenklassement Triptyque des Monts et Châteaux; 2e etappe Ronde van de Elzas
2018: 1e en 2e etappe Triptyque des Monts et Châteaux; Eind- en puntenklassement Triptyque des Monts et Châteaux; 3e etappe Baby Giro; Trofee Maarten Wynants; 4e etappe Ronde van Utah; Gylne Gutuer
2019: 5e etappe Tour Down Under
2020: Puntenklassement Tour Down Under; 3e etappe Ronde van de Limousin; 1e etappe BinckBank Tour; 15e etappe Ronde van Spanje
2021: Scheldeprijs; 6e en 7e etappe Ronde van Turkije; Puntenklassement Ronde van Turkije; 2e en 5e etappe Ronde van Spanje; Kampioenschap van Vlaanderen; Eschborn-Frankfurt; GP Denain; Parijs-Chauny
2022: 1e en 5e etappe Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten; Puntenklassement Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten; 3e etappe Ronde van Turkije; Puntenklassement Ronde van Turkije; 2e etappe Ronde van België; 15e en 21e etappe Ronde van Frankrijk; 4e etappe Ronde van Denemarken; Omloop van het Houtland; Parijs-Bourges
2023: 3e en 7e etappe Tirreno-Adriatico; Classic Brugge-De Panne; Scheldeprijs; Elfstedenronde; 1e etappe Ronde van België; 3e, 4e, 7e en 11e etappe Ronde van Frankrijk; Puntenklassement Ronde van Frankrijk; 1e etappe Renewi Tour; Kampioenschap van Vlaanderen; Gooikse Pijl; Parijs-Chauny; Visit Friesland Elfsteden Race; 1e, 2e, 4e en 8e etappe Ronde van Turkije; Puntenklassement Ronde van Turkije
2024: 2e etappe Tirreno-Adriatico; Milaan-San Remo; Classic Brugge-De Panne; 3e etappe Ronde van België; Puntenklassement Ronde van België; 10e, 13e en 16e etappe Ronde van Frankrijk; 4e etappe Renewi Tour; Puntenklassement Renewi Tour; Ronde van het Münsterland
2025: Kuurne-Brussel-Kuurne; 2e etappe Ronde van België 2025; 1e etappe Ronde van Frankrijk; 1e, 8e etappe en 19e etappe Ronde van Spanje; Ronde van het Münsterland

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar	Ronde van Frankrijk	Ronde van Spanje
2018
2019	opgave
2020		85e (1)
2021	109e	opgave (2)
2022	92e (2)
2023	97e (4)
2024	128e (3)
2025	opgave (1)	145e (3)

Jaar	Milaan-San Remo	Gent-Wevelgem	Ronde van Vlaanderen	Parijs-Roubaix	Omloop Het Nieuwsblad	Scheldeprijs	Eschborn-Frankfurt	WK op de weg	Wereldranglijsten
2018									145e (UWR)
2019	150e		opgave	opgave	37e	9e			79e (UWR)
2020		47e				5e			65e (UWR)
2021		38e		41e	124e	1 ↑	1 ↑		15e (UWR)
2022	66e	21e	opgave			8e			22e (UWR)
2023	15e	opgave		2 ↑	33e	1 ↑		opgave	9e (UWR)
2024	1 ↑	4e		2 ↑		2 ↑			3 (UWR)
2025	163e	44e		11e	3 ↑	2 ↑			17e (UWR)