Jean-Michel Saive

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-Michel Saive
Jean-Michel Saive in 2013
Jean-Michel Saive in 2013
Bijnaam Jean-Mi
Nationaliteit Vlag van België België
Geboortedatum 17 november 1969
Geboorteplaats Luik
Huidige wereldranglijst 126 [1] (oktober 2017)
Beste wereldranglijst 1 (december 1994, 74 weken)
Portaal  Portaalicoon   Sport

Jean-Michel Saive (Luik, 17 november 1969) is een voormalige Belgische tafeltennisser. Vanaf 1985 tot februari 2015 was hij onafgebroken de hoogst geklasseerde tafeltennisser van België (hij werd opgevolgd door de 22-jarige Cédric Nuytinck die door een bronzen medaille in het dubbel van de Open van Hongarije een grote sprong maakt op de internationale ranking). Van 1994 tot 1996 stond hij op de eerste plaats in de internationale ranking. Hij wordt soms met de koosnaam Jean-Mi genoemd.

Saive was in 2013 voor de tweeëntwintigste keer actief op een WK, waardoor hij alleen recordhouder is. Verder is hij 25 maal Belgisch kampioen geworden.

Biografie[bewerken]

Saive werd geboren in een gezin dat gepassioneerd was door tafeltennis. Zijn vader behoorde tot de top-10 van België, zijn moeder werd Belgisch kampioen damesdubbel tijdens haar zwangerschap en ook z'n jongere broer Philippe Saive ging op internationaal niveau tafeltennissen. Saive werd al vlug provinciaal kampioen in zijn jeugdklasse, en later Belgisch kampioen bij de miniemen. Op 13-jarige leeftijd werd hij als vierde beste speler van het land reeds geselecteerd voor de nationale ploeg. Saive werd in 1985 de best geklasseerde speler in België, een plaats die hij jarenlang zou houden.

Ook internationaal werd hij succesvol. In 1984 werd hij Europees kampioen bij de cadetten, in 1986 en 1987 haalt hij zilver op het EK voor junioren. Op 9 februari 1994 bereikte hij de eerste plaats op de internationale ranglijst en zou die 515 dagen houden, tot 8 juni 1995 en van 26 maart 1996 tot 24 april 1996.

Saive behaalde een enorm palmares en werd 310 maal geselecteerd voor de nationale ploeg. Met niet minder dan 130 medailles. Hij heeft een vijftigtal internationale titels op zijn palmares, waaronder:

Daarnaast was hij nog vicewereldkampioen in 1993, finalist van de individuele wereldbeker in 1994 en 2003 en finalist op het wereldkampioenschap voor landenteams met België in 2001. Hij nam deel aan zeven Olympische Spelen (Seoel 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996, Sydney 2000, Athene 2004, Peking 2008 en Londen 2012) en droeg de vlag van de Belgische delegatie in 1996 en 2004. In 2007 ontstond deining omdat Saive ondanks een 20ste plaats (gedeeld met Persson) op de wereldranglijst, niet rechtstreeks geselecteerd werd voor de Olympische Spelen (hij werd toch 21ste na het in rekening brengen van de honderdsten). Een beslissing die hij, gesteund door het BOIC en de Koninklijke Belgische Tafeltennisbond, zou aanvechten bij het TAS. Uiteindelijk plaatste Saive zich sportief voor zijn zesde Olympische Spelen via het kwalificatietoernooi van Boedapest, waar hij op 11 mei 2008 derde werd. Op 16 mei 2011 stond Saive op de uitgezuiverde wereldranglijst (vanaf heden mogen er slechts twee spelers per land naar de Olympische Spelen) op de 22ste plaats, waardoor hij zich plaatste voor de Olympische Zomerspelen van 2012, zijn zevende Olympische Spelen op rij. Hiermee evenaart hij het Belgische record van zeven deelnames van karabijnschutter François Lafortune (van 1952 tot 1976).

Saive is tot op vandaag nog steeds de enige tafeltennisser die het Gouden Palet (een gouden tafeltennispalet van 800 gram) heeft gewonnen door vijf keer het Gouden Palettoernooi van Tafeltennisclub Torhout te winnen.

Z'n talrijke successen maakten van hem de grootste Belgische tafeltennissers en een van de succesvolste sporters van zijn land. In 1991 en 1994 werd hij verkozen tot Belgisch sportman van het jaar en ontving hij Nationale trofee voor sportverdienste. Ook voor zijn sportiviteit werd hij geloofd: in 1989 ontving hij een UNESCO-wereldprijs voor de fair-play.

In 2005 was hij ook een van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 408 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.

Saive speelt sinds 2012-2013 competitie voor Logis Auderghem en was voorheen jarenlang succesvol bij La Villette Charleroi, na eerder gespeeld te hebben in de Duitse Bundesliga voor TTC Jülich en TTF Bad Honnef en voor SSSS Tours in de Franse Pro A.

Begin 2014 speelde hij een hoofdrol in een amusante wedstrijd tegen Chuang Chih-yuan, de opname ervan werd een viral video op het internet (Chuang Chih-Yuan vs Jean-Michel Saive (2014 Tai Ben Invitational)).

In 2017 stelde hij zich kandidaat voor de functie van voorzitter van het Internationale Tafeltennisfedratie (ITTF). Hij haalde het met 90 stemmen niet van de andere kandidaat Thomas Weikert met 118.[2]

Stopzetting carrière[bewerken]

Saive gaf op 3 december 2015 een persconferentie waarin hij bekendmaakte te stoppen met zijn internationale carrière. Hij laat hiermee de spelen van Rio 2016 aan zich voorbijgaan, naar eigen zeggen kan zijn lichaam en hoofd geen 100% meer mee. Op de vraag wat hij zelf het grootste hoogtepunt uit zijn carrière vindt antwoordde hij: "Dat ik nummer 1 van de wereld was in een sport die door Chinezen gedomineerd wordt."

Uitslagen op Olympische Spelen[bewerken]

Jaar Vlag van Zuid-Korea
1988
Vlag van Spanje
1992
Vlag van Verenigde Staten
1996
Vlag van Australië
2000
Vlag van Griekenland
2004
Vlag van China
2008
Vlag van Verenigd Koninkrijk
2012
Prestatie Eerste ronde Achtste finales Kwartfinales Achtste finales Derde ronde Tweede ronde Tweede ronde