Naar inhoud springen

Jelena Rybakina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jelena Rybakina
Washington DC 2025
Washington DC 2025
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Rusland Rusland (t/m juni 2018)
Vlag van Kazachstan Kazachstan (v/a juli 2018)
Geboorteplaats Moskou[1]
Geboortedatum 17 juni 1999
Lengte 1,84 m
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 28.401.509 Amerikaanse dollar
Coach Stefano Vukov[2][3]
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 415–167
Titels 13 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 2e (16 maart 2026)
WTA Finals winst (2025)
Olympische Spelen 4e plaats (2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (2026)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2021, 2024)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (2022)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2025)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 54–51
Titels 0 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 48e (18 oktober 2021)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2023)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2021, 2024)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2021)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2019)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 0–2
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2021)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2025)
Laatst bijgewerkt op: 20 april 2026
Portaal  Portaalicoon   Tennis
US Open 2023
Winnares van Wimbledon 2022

Jelena Andrejevna Rybakina (Russisch: Еле́на Андре́евна Рыба́кина) (Moskou, 17 juni 1999) is een tennisspeelster uit Rusland. Sinds juli 2018 komt zij uit voor Kazachstan. Rybakina begon op vijfjarige leeftijd met het spelen van tennis.[4] Haar favo­riete onder­grond is hardcourt. Zij speelt rechts­handig en heeft een twee­handige back­hand. Zij is actief in het inter­na­tio­nale tennis sinds 2014.

Loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2013 debuteerde Rybakina bij de junioren op het ITF-circuit in Vsevolozhsk (Rusland).[1] In december 2014 debuteerde zij bij de volwassenen op het ITF-toernooi van Antalya (Turkije).

In 2017 speelde zij haar eerste WTA-wedstrijd op de Kremlin cup.

In april 2019 kwam Rybakina binnen in de top 150 van de WTA-ranglijst. In mei nam zij voor het eerst deel aan een grandslamtoernooi, op Roland Garros. In juli won zij het WTA-toernooi van Boekarest – in de finale versloeg zij de thuisspelende Patricia Maria Țig. Hierdoor kwam zij binnen in de top 100. In september kwam zij binnen in de top 50, door het bereiken van de finale op het WTA-toernooi van Nanchang 2019.

In februari 2020 bereikte zij de top 20 na een van Kiki Bertens verloren finale in Sint-Petersburg.

Op Roland Garros 2021 bereikte Rybakina de kwartfinale zowel in het enkelspel als in het dubbelspel, met Russin Anastasija Pavljoetsjenkova als haar dubbelspel­partner die haar trouwens uitschakelde in het enkelspel. Op de Olympische spelen in Tokio greep zij net naast de medailles in het enkelspel. In oktober stond zij voor het eerst in een WTA-dubbelspelfinale, op het WTA 1000-toernooi van Indian Wells, samen met Russin Veronika Koedermetova – zij verloren van het koppel Hsieh Su-wei en Elise Mertens.

Bij haar twaalfde grandslam­deelname, op Wimbledon 2022, won zij de enkelspeltitel, door onder meer ex-winnares Simona Halep en titelkandidaat Ons Jabeur (WTA-2) te verslaan.

Op het Australian Open 2023 bereikte Rybakina nogmaals een grandslamfinale – in de eindstrijd verloor zij van Aryna Sabalenka. Door dit resultaat haakte zij nipt aan bij de top tien van de wereldranglijst. Zeven weken later nam Rybakina revanche op Sabalenka: in de finale van het WTA 1000-toernooi van Indian Wells zegevierde de Kazachse. Daarmee steeg zij naar de zevende plek op de mondiale ranglijst. Na haar winst op het WTA 1000-toernooi van Rome klom zij in juni naar de derde ranglijstpositie.

Rybakina startte 2024 met de overwinning op het WTA 500-toernooi van Brisbane waar zij nogmaals Aryna Sabalenka overtroefde. Enkele weken later won zij haar zevende enkelspeltitel op het WTA 500-toernooi van Abu Dhabi waar zij te sterk was voor Darja Kasatkina.[5] De achtste volgde in april op het WTA 500-toernooi van Stuttgart – in de finale versloeg zij de Oekraïense Marta Kostjoek[6] – daarmee won zij een Porsche Taycan 4S Sport Turismo.[7] Zij nam zich voor om binnen korte tijd haar rijbewijs te gaan halen.[8]

In 2025 won Rybakina haar negende titel op het WTA 500-toernooi van Straatsburg – in de finale versloeg zij Ljoedmila Samsonova.[9] In oktober volgde de tiende op het WTA 500-toernooi van Ningbo – in de finale was zij te sterk voor Jekaterina Aleksandrova.[10] Rybakina sloot het jaar af met het winnen van het officieus wereldkampioenschap – in de finale versloeg zij het nummer 1 van de wereldranglijst, Aryna Sabalenka.[11]

In januari 2026 won Rybakina haar tweede grandslamtitel, op het Australian Open – door in de finale Aryna Sabalenka te verslaan nam zij revanche voor de verloren finale in 2023.[12] In maart bereikte zij de finale van het WTA 1000-toernooi van Indian Wells – daarmee steeg zij naar de tweede plek van de wereldranglijst.[13] In april volgde haar dertiende titel, op het WTA 500-toernooi van Stuttgart – in de finale zegevierde zij over de Tsjechische Karolína Muchová.[14]

Tennis in teamverband

[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 2021–2024 maakte Rybakina deel uit van het Kazachse Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 9–3.

Posities op de WTA-ranglijst

[bewerken | brontekst bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaarrang
enkelspel		rang
dubbelspel
20166161166
2017425682
2018191484
201937516
202019362
20211449
202222442
20234119
20246–
20255266

Resultaten grandslamtoernooien

[bewerken | brontekst bewerken]
Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
–niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi20192020202120222023202420252026
Vlag van Australië Australian Open – 3R 2R 2R F 2R 4R W
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R KF 3R 3R KF 4R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon – g.t. 4R W KF HF 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 3R 1R 2R 2R 4R

Vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi20192020202120222023
Vlag van Australië Australian Open – 2R 1R – 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros – 1R KF 1R –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon – g.t. 1R – –
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R – – – –

Gemengd dubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi20212025
Vlag van Australië Australian Open 1R –
Vlag van Frankrijk Roland Garros – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon – –
Vlag van Verenigde Staten US Open – 1R

Palmares

[bewerken | brontekst bewerken]
Legenda
Grandslamtoernooi
Olympische Spelen
Year-End Championships
Premier Mandatory
Premier Five / WTA 1000
Premier / WTA 500
International / WTA 250
Challenger / WTA 125

Overwinningen op een regerend nummer 1

[bewerken | brontekst bewerken]

Rybakina heeft tot op heden negenmaal een partij tegen de op dat ogenblik heersend leider van de wereldranglijst gewonnen (peildatum 31 januari 2026):

nr.datumtoernooirondetegenstandsterscore
1.2023-01-22Vlag van Australië Australian Openvierde ronde Vlag van Polen Iga Świątek6-4, 6-4details
2.2023-03-17Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wellshalve finale Vlag van Polen Iga Świątek6-2, 6-2details
3.2023-05-17Vlag van Italië WTA Romekwartfinale Vlag van Polen Iga Świątek2-6, 7-6, 2-2, opg.details[15]
4.2023-10-06Vlag van China WTA Pekingkwartfinale Geen vlag Aryna Sabalenka7-5, 6-2details[16]
5.2024-04-20Vlag van Duitsland WTA Stuttgarthalve finale Vlag van Polen Iga Świątek6-3, 4-6, 6-3details[17]
6.2024-11-06Vlag van Saoedi-Arabië WTA Finalsgroepsfase Geen vlag Aryna Sabalenka6-4, 3-6, 6-1details[18]
7.2025-08-15Vlag van Verenigde Staten WTA Cincinnatikwartfinale Geen vlag Aryna Sabalenka6-1, 6-4details[19]
8.2025-11-08Vlag van Saoedi-Arabië WTA Finalsfinale Geen vlag Aryna Sabalenka6-3, 7-6details[11]
9.2026-01-31Vlag van Australië Australian Openfinale Geen vlag Aryna Sabalenka6-4, 4-6, 6-4details[12]

WTA-finaleplaatsen enkelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
nr.finaletoernooionder­grondtegenstandsterscore
gewonnen finales
1. 2019-07-21 Vlag van Roemenië WTA Boekarest gravel Vlag van Roemenië Patricia Maria Țig 6-2, 6-0 details
2. 2020-01-18 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van China Zhang Shuai 7-6, 6-3 details
3. 2022-07-09 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Tunesië Ons Jabeur 3-6, 6-2, 6-2 details
4. 2023-03-19 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells hardcourt Geen vlag Aryna Sabalenka 7-6, 6-4 details
5. 2023-05-20 Vlag van Italië WTA Rome gravel Vlag van Oekraïne Anhelina Kalinina 6-4, 1-0, opg. details
6. 2024-01-07 Vlag van Australië WTA Brisbane hardcourt Geen vlag Aryna Sabalenka 6-0, 6-3 details
7. 2024-02-11 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten WTA Abu Dhabi hardcourt Geen vlag Darja Kasatkina 6-1, 6-4 details
8. 2024-04-21 Vlag van Duitsland WTA Stuttgart gravel (i) Vlag van Oekraïne Marta Kostjoek 6-2, 6-2 details
9. 2025-05-24 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg gravel Geen vlag Ljoedmila Samsonova 6-1, 6-7, 6-1 details
10. 2025-10-19 Vlag van China WTA Ningbo hardcourt Geen vlag Jekaterina Aleksandrova 3-6, 6-0, 6-2 details
11. 2025-11-08 Vlag van Saoedi-Arabië WTA Finals hardcourt (i) Geen vlag Aryna Sabalenka 6-3, 7-6 details
12. 2026-01-31 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Geen vlag Aryna Sabalenka 6-4, 4-6, 6-4 details
13. 2026-04-19 Vlag van Duitsland WTA Stuttgart gravel (i) Vlag van Tsjechië Karolína Muchová 7-5, 6-1 details
verloren finales
1. 2019-09-15 Vlag van China WTA Nanchang hardcourt Vlag van Zweden Rebecca Peterson 2-6, 0-6 details
2. 2020-01-11 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Rusland Jekaterina Aleksandrova 2-6, 4-6 details
3. 2020-02-16 Vlag van Rusland WTA Sint-Petersburg hardcourt (i) Vlag van Nederland Kiki Bertens 1-6, 3-6 details
4. 2020-02-22 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten WTA Dubai hardcourt Vlag van Roemenië Simona Halep 6-3, 3-6, 6-7 details
5. 2020-09-26 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg gravel Vlag van Oekraïne Elina Svitolina 4-6, 6-1, 2-6 details
6. 2022-01-09 Vlag van Australië WTA Adelaide hardcourt Vlag van Australië Ashleigh Barty 3-6, 2-6 details
7. 2022-09-18 Vlag van Slovenië WTA Portorož hardcourt Vlag van Tsjechië Kateřina Siniaková 7-6, 6-7, 4-6 details
8. 2023-01-28 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Geen vlag Aryna Sabalenka 6-4, 3-6, 4-6 details
9. 2023-04-01 Vlag van Verenigde Staten WTA Miami hardcourt Vlag van Tsjechië Petra Kvitová 6-7, 2-6 details
10. 2024-02-17 Vlag van Qatar WTA Doha hardcourt Vlag van Polen Iga Świątek 6-7, 2-6 details
11. 2024-03-30 Vlag van Verenigde Staten WTA Miami hardcourt Vlag van Verenigde Staten Danielle Collins 5-7, 3-6 details
12. 2026-03-15 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells hardcourt Geen vlag Aryna Sabalenka 6-3, 3-6, 6-7 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandstersscore
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 2021-10-16 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells hardcourt Vlag van Rusland Veronika Koedermetova Vlag van Chinees Taipei Hsieh Su-wei
Vlag van België Elise Mertens		 6-7, 3-6 details
2. 2023-01-13 Vlag van Australië WTA Adelaide hardcourt Geen vlag Anastasija Pavljoetsjenkova Vlag van Brazilië Luisa Stefani
Vlag van Verenigde Staten Taylor Townsend		 5-7, 6-7 details
[bewerken | brontekst bewerken]
Commons heeft media­bestanden in de categorie Elena Rybakina.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jelena_Rybakina&oldid=71020735"