Naar inhoud springen

Jelena Rybakina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jelena Rybakina
US Open 2023
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Rusland Rusland (t/m juni 2018)
Vlag van Kazachstan Kazachstan (v/a juli 2018)
Geboorteplaats Moskou[1]
Geboortedatum 17 juni 1999
Lengte 1,84 m
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 13.449.410 US dollar
Coach Stefano Vukov[2][3]
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 315–136
Titels 8 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 3e (12 juni 2023)
WTA Finals groepsfase (2023)
Olympische Spelen 4e plaats (2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open finale (2023)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (2022)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2021)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 51–48
Titels 0 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 48e (18 oktober 2021)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2023)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2021, 2024)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2021)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2019)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 0–1
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2021)
Laatst bijgewerkt op: 22 april 2024
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Winnares van Wimbledon 2022
Roland Garros 2021

Jelena Andrejevna Rybakina (Russisch: Еле́на Андре́евна Рыба́кина) (Moskou, 17 juni 1999) is een tennisspeelster uit Rusland. Sinds juli 2018 komt zij uit voor Kazachstan. Rybakina begon op vijfjarige leeftijd met het spelen van tennis.[4] Haar favo­riete onder­grond is hardcourt. Zij speelt rechts­handig en heeft een twee­handige back­hand. Zij is actief in het inter­na­tio­nale tennis sinds 2014.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

In 2013 debuteerde Rybakina bij de junioren op het ITF-circuit in Vsevolozhsk (Rusland).[1] In december 2014 debuteerde zij bij de volwassenen op het ITF-toernooi van Antalya (Turkije).

In 2017 speelde zij haar eerste WTA-wedstrijd op de Kremlin cup.

In april 2019 kwam Rybakina binnen in de top 150 van de WTA-ranglijst. In mei nam zij voor het eerst deel aan een grandslamtoernooi, op Roland Garros. In juli won zij het WTA-toernooi van Boekarest – in de finale versloeg zij de thuisspelende Patricia Maria Țig. Hierdoor kwam zij binnen in de top 100. In september kwam zij binnen in de top 50, door het bereiken van de finale op het WTA-toernooi van Nanchang 2019.

In februari 2020 bereikte zij de top 20 na een van Kiki Bertens verloren finale in Sint-Petersburg.

Op Roland Garros 2021 bereikte Rybakina de kwartfinale zowel in het enkelspel als in het dubbelspel, met Russin Anastasija Pavljoetsjenkova als haar dubbelspel­partner die haar trouwens uitschakelde in het enkelspel. Op de Olympische spelen in Tokio greep zij net naast de medailles in het enkelspel. In oktober stond zij voor het eerst in een WTA-dubbelspelfinale, op het WTA 1000-toernooi van Indian Wells, samen met Russin Veronika Koedermetova – zij verloren van het koppel Hsieh Su-wei en Elise Mertens.

Bij haar twaalfde grandslam­deelname, op Wimbledon 2022, won zij de enkelspeltitel, door onder meer ex-winnares Simona Halep en titelkandidaat Ons Jabeur (WTA-2) te verslaan.

Op het Australian Open 2023 bereikte Rybakina nogmaals een grandslamfinale – in de eindstrijd verloor zij van Aryna Sabalenka. Door dit resultaat haakte zij nipt aan bij de top tien van de wereldranglijst. Zeven weken later nam Rybakina revanche op Sabalenka: in de finale van het WTA 1000-toernooi van Indian Wells zegevierde de Kazachse. Daarmee steeg zij naar de zevende plek op de mondiale ranglijst. Na haar winst op het WTA 1000-toernooi van Rome klom zij in juni naar de derde ranglijstpositie.

Rybakina startte 2024 met de overwinning op het WTA 500-toernooi van Brisbane waar zij nogmaals Aryna Sabalenka overtroefde. Enkele weken later won zij haar zevende enkelspeltitel op het WTA 500-toernooi van Abu Dhabi waar zij te sterk was voor Darja Kasatkina.[5] De achtste volgde in april op het WTA 500-toernooi van Stuttgart – in de finale versloeg zij de Oekraïense Marta Kostjoek[6] – daarmee won zij een Porsche Taycan 4S Sport Turismo.[7] Zij nam zich voor om binnen korte tijd haar rijbewijs te gaan halen.[8]

Tennis in teamverband[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 2021–2023 maakte Rybakina deel uit van het Kazachse Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 6–3.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2016 616 1166
2017 425 682
2018 191 484
2019 37 516
2020 19 362
2021 14 49
2022 22 442
2023 4 119

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
 w-v  winst/verlies-balans

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2019 2020 2021 2022 2023 2024
Vlag van Australië Australian Open 3R 2R 2R F 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R KF 3R 3R KF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon g.t. 4R W KF
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 3R 1R 2R

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2019 2020 2021 2022 2023
Vlag van Australië Australian Open 2R 1R 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R KF 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon g.t. 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R

Gemengd dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2021
Vlag van Australië Australian Open 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon
Vlag van Verenigde Staten US Open

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
Grandslamtoernooi
Olympische Spelen
Year-End Championships
Premier Mandatory
Premier Five / WTA 1000
Premier / WTA 500
International / WTA 250
Challenger / WTA 125

Overwinningen op een regerend nummer 1[bewerken | brontekst bewerken]

Rybakina heeft tot op heden vijfmaal een partij tegen een op dat ogenblik heersend leider van de wereldranglijst gewonnen (peildatum 20 april 2024):

nr. datum toernooi ronde tegenstandster score
1. 2023-01-22 Vlag van Australië Australian Open vierde ronde Vlag van Polen Iga Świątek 6-4, 6-4 details
2. 2023-03-17 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells halve finale Vlag van Polen Iga Świątek 6-2, 6-2 details
3. 2023-05-17 Vlag van Italië WTA Rome kwartfinale Vlag van Polen Iga Świątek 2-6, 7-6, 2-2, opg. details[9]
4. 2023-10-06 Vlag van China WTA Peking kwartfinale Witte vlag Aryna Sabalenka 7-5, 6-2 details[10]
5. 2024-04-20 Vlag van Duitsland WTA Stuttgart halve finale Vlag van Polen Iga Świątek 6-3, 4-6, 6-3 details[11]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi onder­grond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2019-07-21 Vlag van Roemenië WTA Boekarest gravel Vlag van Roemenië Patricia Maria Țig 6-2, 6-0 details
2. 2020-01-18 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van China Zhang Shuai 7-6, 6-3 details
3. 2022-07-09 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Tunesië Ons Jabeur 3-6, 6-2, 6-2 details
4. 2023-03-19 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells hardcourt Witte vlag Aryna Sabalenka 7-6, 6-4 details
5. 2023-05-20 Vlag van Italië WTA Rome gravel Vlag van Oekraïne Anhelina Kalinina 6-4, 1-0, opg. details
6. 2024-01-07 Vlag van Australië WTA Brisbane hardcourt Witte vlag Aryna Sabalenka 6-0, 6-3 details
7. 2024-02-11 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten WTA Abu Dhabi hardcourt Witte vlag Darja Kasatkina 6-1, 6-4 details
8. 2024-04-21 Vlag van Duitsland WTA Stuttgart gravel (i) Vlag van Oekraïne Marta Kostjoek 6-2, 6-2 details
verloren finales
1. 2019-09-15 Vlag van China WTA Nanchang hardcourt Vlag van Zweden Rebecca Peterson 2-6, 0-6 details
2. 2020-01-11 Vlag van China WTA Shenzhen hardcourt Vlag van Rusland Jekaterina Aleksandrova 2-6, 4-6 details
3. 2020-02-16 Vlag van Rusland WTA Sint-Petersburg hardcourt (i) Vlag van Nederland Kiki Bertens 1-6, 3-6 details
4. 2020-02-22 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten WTA Dubai hardcourt Vlag van Roemenië Simona Halep 6-3, 3-6, 6-7 details
5. 2020-09-26 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg gravel Vlag van Oekraïne Elina Svitolina 4-6, 6-1, 2-6 details
6. 2022-01-09 Vlag van Australië WTA Adelaide hardcourt Vlag van Australië Ashleigh Barty 3-6, 2-6 details
7. 2022-09-18 Vlag van Slovenië WTA Portorož hardcourt Vlag van Tsjechië Kateřina Siniaková 7-6, 6-7, 4-6 details
8. 2023-01-28 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Witte vlag Aryna Sabalenka 6-4, 3-6, 4-6 details
9. 2023-04-01 Vlag van Verenigde Staten WTA Miami hardcourt Vlag van Tsjechië Petra Kvitová 6-7, 2-6 details
10. 2024-02-17 Vlag van Qatar WTA Doha hardcourt Vlag van Polen Iga Świątek 6-7, 2-6 details
11. 2024-03-30 Vlag van Verenigde Staten WTA Miami hardcourt Vlag van Verenigde Staten Danielle Collins 5-7, 3-6 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 2021-10-16 Vlag van Verenigde Staten WTA Indian Wells hardcourt Vlag van Rusland Veronika Koedermetova Vlag van Chinees Taipei Hsieh Su-wei
Vlag van België Elise Mertens
6-7, 3-6 details
2. 2023-01-13 Vlag van Australië WTA Adelaide hardcourt Witte vlag Anastasija Pavljoetsjenkova Vlag van Brazilië Luisa Stefani
Vlag van Verenigde Staten Taylor Townsend
5-7, 6-7 details

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft media­bestanden in de categorie Elena Rybakina.