Jessica Villerius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Unbalanced scales.svg De neutraliteit van dit artikel wordt betwist.
Zie de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie.
Jessica Villerius
Jessica Villerius, 2015 Foto: Yvette Kulkens
Jessica Villerius, 2015
Foto: Yvette Kulkens
Geboren 18 februari 1981
Spijkenisse
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Jaren actief 2008-
Beroep documentaire- en filmmaker
(en) IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Jessica Villerius (Spijkenisse, 18 februari 1981) is een Nederlandse documentaire- en filmmaker. Ze is oprichter van de stichting Challenge Day Nederland. Villerius is gespecialiseerd in de thema's misdaad, psychologie en maatschappelijk relevante onderwerpen.[1]

Filmografie[bewerken]

Filmografie
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Documentaires en series als producent/regisseur
2019 Hoofdzaken: Shocktherapie VIDEOLAND
2019 Marvel Harris: Alles is nu VIDEOLAND
2019 Veda beslist zélf BNNVARA
2019 Missie F16 (als regisseur i.o.v. Goya Productions) National Geographic
2018-2019 Eetstoornissen: Maskers Af VIDEOLAND & LINDA.TV
2017 Die avond in Bataclan BNNVARA
2017 De Familierechercheur BNNVARA
2017 Deal met de dood KRO-NCRV
2016 Emma wil leven BNNVARA
2016 Facts & Villerius KRO-NCRV
2016 Onder de radar: speciale eenheden in actie KRO-NCRV
2016 Als je me echt zou kennen... RTL 4
2015 Nepal: een half jaar later KRO-NCRV
2015 MH 17: werken op de rampplek SBS6
2015 Eerste hulp in Nepal Veronica/VRT
2015 Beschadigd NCRV
2014 Code rood: de doodstraf NCRV
2014 Over de streep Uganda (special) KRO
2013 Moeder moet dood NCRV
2012 Code rood: huiselijk geweld NCRV
2012 Code rood: TBS NCRV
2012 DIS is Patricia NCRV
2012 Code rood: eerwraak II NCRV
2012 Code rood: succesvol verslaafd NCRV
2011 Code rood: meisjeshandel NCRV
2011 Gevangen in het buitenland: Wendy van Lien SBS6
2011-2014 Over de streep (serie) KRO
2011 De reclassering NCRV
2011 Moordvrouwen Net5
2010 Code rood: eerwraak I NCRV
2010 Dutroux: vijftien jaar na zijn gruweldaden SBS6
2010 Over de streep (documentaire) KRO
2010 Vel over probleem II KRO
2010 Het exclusieve verhaal van een loverboy SBS6
2009 Vel over probleem I KRO
2009 Gooische Mannen KRO
2009 Glenn Helder: c'est la vie KRO
2008 Wortels van het kwaad: berichten van Dutroux NPS, daarna ook later uitgezonden door SBS6 in 2010

Effecten[bewerken]

De KRO-documentaire Vel over probleem van Villerius zorgde voor Kamervragen. Tot op dat moment werd anorexia nervosa niet gezien als officiële aandoening, en werd het in de GGZ weggeschreven onder de noemer 'overige', waar het qua beschikbare financiën voor behandeling moest delen met alle niet geïndexeerde psychiatrische aandoeningen, terwijl van anorexia nervosa bekend was dat het de meest dodelijke psychiatrische aandoening uit het hele spectrum is. Kamerlid Sabine Uitslag (CDA)[2] schreef samen met Villerius een voorstel en presenteerde dit aan de Tweede Kamer, die dit aannam. Sindsdien wordt de ziekte als zodanig erkend en is er dus meer geld beschikbaar voor (alternatieve) behandelingen ervan. In verschillende opleidingen tot basisarts is de film nu een vast onderdeel van de theorie.[bron?] Villerius, zelf genezen van Anorexia, zet zich sindsdien in om het onderwerp op de agenda te houden.

Code rood: eerwraak toonde aan hoe anonieme opvanghuizen van levensbelang zijn voor Nederlandse kinderen, mannen en vrouwen die op de vlucht zijn voor hun familie, die van mening is dat de familie-eer hersteld moet worden met geweld en of de dood. Op het moment dat de eerste film uitkwam, was de politiek voornemens de subsidies voor deze specifieke vorm van zorg en veiligheid, stop te zetten. De film deed stof opwaaien en leidde tot Kamervragen vanuit verschillende partijen. Naar aanleiding van de film en de gebleken feiten, besloot de politiek deze subsidie onvoorwaardelijk voort te zetten.[bron?] De film wordt nu veelvuldig gebruikt bij politietrainingen en opleidingen voor hulpverleners.

Uit de serie Beschadigd bleek dat mensen die met zelf aangebrachte wonden (automutilatie) op de Eerste Hulp kwamen, lang niet altijd even goed werden behandeld. Uit de serie bleek zelfs dat 95% van de mensen die weleens op de Eerste Hulp waren geweest met hun wonden, onverdoofd werden gehecht omdat artsen vonden dat het niet nodig was. Deze feiten riepen verontwaardiging op; het CDA en de SP stelden Kamervragen aan minister Schippers van Volksgezondheid en zij liet een onderzoek instellen. Ook de Inspectie voor de Gezondheidszorg reageerde geschokt en riep mensen op hun ervaringen te delen. Naar aanleiding daarvan werd een onderzoek ingesteld. Daaruit bleek dat het geen structurele reactie van artsen te zijn, maar zij voelden zich echter wel genoodzaakt om alle brancheverenigingen met klem te verzoeken het thema van zelfbeschadiging en de behandeling van deze cliënten nogmaals bij hun artsen onder de aandacht te brengen.

Alle seizoenen van Over de streep worden op vrijwel iedere middelbare school als lesmateriaal ingezet om maatschappelijke en sociale onderwerpen bespreekbaar te maken.

Nominaties en prijzen[bewerken]

De serie Eetstoornissen: Maskers Af en de documentaire Veda beslist zélf zijn dit jaar (2019) genomineerd voor de Mind Antonie Kamerling Award.

De serie Eetstoornissen: Maskers Af was genomineerd voor de Mercurs 2018 Award in de categorie reportage van het jaar.

De film Emma wil leven won in 2017 de NVvP Mediaprijs.[3] Volgens de NVvP (Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie) bracht de documentaire de psychiatrie het meest zorgvuldig en waarheidsgetrouw in beeld.

De film Emma wil leven werd in 2017 genomineerd voor de Mind Antonie Kamerling Award.

De documentaire Over de streep werd in 2010 genomineerd voor de Nationale Prijs voor de Onderwijsjournalistiek. In 2011 volgde de serie Over de streep in navolging van deze documentaire.

De serie Over de streep (2011) eindigde op de achtste plek voor de Gouden Televizier-Ring. Dezelfde serie werd samen met Wie is de Mol? en The voice of Holland genomineerd in de categorie 'Beste programma 2011' door de Beeld en Geluid Awards. De prijs ging toen naar The voice of Holland.

In 2008 werd de documentaire Glenn Helder: c'est la vie door de IDFA genomineerd voor Beste Documentaire 2008.

In 2013 werd de documentaire Moeder moet dood, over de schizofrene Alain die in een psychose zijn moeder doodstak, genomineerd voor de Psyche Media Prijs 2013.

Externe link[bewerken]