Jimmy Floyd Hasselbaink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jimmy Floyd Hasselbaink
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jerrel Hasselbaink
Bijnaam Jimmy Floyd
Geboortedatum 27 maart 1972
Geboorteplaats Paramaribo, Suriname
Lengte 178 cm
Gewicht 85 kg
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 2008
Positie Aanvaller
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1990
1990-1993
1995-1996
1996-1997
1997-1999
1999-2000
2000-2004
2004-2006
2006-2007
2007-2008
Telstar
AZ
Campomaiorense
Boavista
Leeds United
Atlético Madrid
Chelsea
Middlesbrough
Charlton Athletic
Cardiff City
004 0(0)
046 0(5)
031 (12)
029 (20)
069 (34)
034 (24)
136 (69)
058 (22)
025 0(2)
036 0(7)
Interlands
1998-2004 Vlag van Nederland Nederland 23 (9)
Getrainde clubs
2013– Antwerp FC
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Jerrel (Jimmy Floyd) Hasselbaink (Paramaribo, 27 maart 1972) is een Nederlandse voetbalcoach. Sinds het seizoen 2013/2014 werkzaam als hoofdcoach bij de Belgische tweedeklasser Royal Antwerp Football Club. Voordien speelde hij als spits in Nederland, Portugal en Engeland. Gedurende het grootste deel van zijn loopbaan kwam hij uit voor diverse Engelse clubs. Hij werd tweemaal topscorer van de Premier League. Hasselbaink speelde 23 duels voor het Nederlands Elftal, waarin hij negen keer scoorde. Sinds september 2008 is hij gestopt met professioneel voetbal, omdat hij geen club meer kon vinden.

Sinds het seizoen 2011/2012 was Hasselbaink werkzaam als voetbaltrainer bij het eerste elftal van het Engelse Nottingham Forest FC, waar hij wederom samenwerkte met zijn oud-trainer Steve McClaren, die daar in oktober 2011 moest opstappen. Met ingang van het seizoen 2013/2014 is Hasselbaink trainer-coach van Royal Antwerp Football Club.

Carrière[bewerken]

Nederland[bewerken]

Jerrel Hasselbaink begon zijn carrière bij eerstedivisionist Telstar in het seizoen 1990/91, en speelde dat seizoen 4 wedstrijden. In datzelfde seizoen vertrok hij naar AZ Alkmaar, en eindigde daarmee op de vierde plek van de Eerste Divisie. Bij deze club zou hij tot 1993 spelen, maar wist er niet door te breken. Hij speelde 46 wedstrijden waarin hij vijf keer scoorde. Na zijn vertrek bij AZ wist hij geen nieuwe profclub te vinden, zodat hij in het amateurvoetbal terecht kwam. In deze periode speelde hij bij Neerlandia/SLTOVV.

Portugal[bewerken]

In het seizoen 1995/96 vertrok hij naar het Portugese Campomaiorense. Hier kreeg Hasselbaink de bijnaam Jimmy Floyd, onder deze naam staat hij sindsdien bekend. Bij deze club scoorde hij 12 maal in 31 optredens, Campomaiorense degradeerde echter uit de hoogste divisie. Hasselbaink werd overgenomen door Boavista FC. In de SuperLiga scoorde hij 20 doelpunten in 29 duels, en veroverde Boavista ten koste van Benfica de Taça de Portugal. Zijn doelpuntenproductie in Portugal viel op, in juni 1997 haalde Leeds United hem voor een transfersom van 2 miljoen pond naar de Premier League.

Leeds United[bewerken]

In zijn eerste seizoen bij Leeds scoorde Hasselbaink 16 goals in de Engelse competitie, en maakte daarnaast nog vier doelpunten in de FA Cup en drie in de League Cup. In zijn tweede seizoen werd hij met 18 doelpunten topscorer van Engeland, hij deelde deze titel met Michael Owen en Dwight Yorke. Met zijn treffers had hij aandeel in het bereiken van de vierde plaats in de Premier League. Verder maakte hij in het seizoen 98/99 zijn Europese debuut in het UEFA Cup-toernooi. Hij vertrok in 1999 naar Atlético Madrid, na een onenigheid met Leeds United over contractverlenging. Met deze overstap was 40 miljoen gulden (omgerekend achttien miljoen euro) gemoeid, waarmee Hasselbaink destijds de duurste Nederlandse voetballer aller tijden was.

Atlético Madrid[bewerken]

In zijn debuutseizoen in de Primera División scoorde Hasselbaink 29 doelpunten, waarmee hij vicetopscorer van Spanje werd. In de Copa del Rey vond hij tweemaal het net, in de UEFA Cup maakte hij zes treffers in vijf optredens. Met een totaal van 32 doelpunten in 41 wedstrijden was 1999/2000 het meest productieve seizoen uit zijn loopbaan. Ondanks zijn productiviteit degradeerde Atlético na op de 19e plaats geëindigd te zijn.

Terugkeer naar Engeland[bewerken]

Chelsea haalde Hasselbaink voor 24 miljoen euro terug naar Engeland, destijds een recordtransfer voor de Londense club. In zijn eerste seizoen werd hij voor de tweede maal topscorer van de Premier League met 23 goals. Dit aantal wist Hasselbaink in zijn tweede seizoen bij Chelsea te evenaren, en scoorde daarnaast zes doelpunten in de bekercompetities. Chelsea reikte tot de finale van de FA Cup, maar verloor deze met 2-0 van Arsenal. In de daaropvolgende twee seizoenen kon Hasselbaink zijn eerdere doelgemiddelden niet vasthouden. In 2002/2003 maakte hij 11 doelpunten in 27 competitiewedstrijden. In 2003/2004 maakte hij in alle competities samen 17 goals, waarmee hij ondanks concurrentie van spitsen als Hernán Crespo, Adrian Mutu en Eiður Guðjohnsen clubtopscorer werd. Tevens debuteerde hij dit seizoen in de Champions League. Hasselbaink maakte twee treffers, waarvan één in de kwalificatieronde. Chelsea reikte tot de halve finale. Na vier seizoenen in dienst van Chelsea vertrok Hasselbaink, met 87 doelpunten in de 177 officiële duels die hij gespeeld had. Chelsea liet Hasselbaink transfervrij vertrekken, ondanks een nog doorlopend contract.

Hasselbaink tekende bij Middlesbrough FC, waar hij in zijn eerste seizoen met dertien doelpunten in de competitie clubtopscorer werd. In zijn tweede seizoen scoorde hij tien doelpunten in 22 wedstrijden. Eén van zijn doelpunten maakte hij in een 4-1-overwinning tegen Manchester United, waarbij Hasselbaink aanvoerder was. Verder bereikte hij met Middlesbrough de finale van de UEFA Cup, die verloren werd van Sevilla. Hasselbaink weigerde vervolgens als enige speler de zilveren medaille om zijn nek te laten hangen. Aan het eind van 2005/2006 kreeg hij te horen dat zijn contract niet werd verlengd. Zijn weekloon van 40.000 pond zou het grootste struikelblok zijn, onder andere een transfer naar Celtic zou hierdoor geen doorgang hebben gevonden.

In juli 2006 tekende Hasselbaink voor Charlton Athletic. Zijn eerste treffer voor de club maakte hij tegen zijn oude club Chelsea, die hij eerder dat jaar had beschuldigd van het betalen van illegale bonussen.[1] Op 13 januari 2007 scoorde hij tegen een andere voormalige club, Middlesbrough. Verdere doelpunten maakte Hasselbaink dat seizoen niet in de competitie, hij eindigde op een totaal van 25 wedstrijden en 2 goals. Hiermee beëindigde hij een lange productieve reeks: sinds 1995 had hij ieder seizoen minstens tien doelpunten gemaakt. Charlton Atletic degradeerde uit de hoogste Engelse voetbaldivisie, de club verlengde Hasselbainks contract niet.

In de zomer van 2007 contracteerde Championship-club Cardiff City de Nederlandse spits, nadat hij eerder dicht bij een transfer naar Leicester City was. In de tweede Engelse competitie speelde Hasselbaink 36 wedstrijden, en maakte daarin zeven doelpunten. Met de club uit Wales reikte hij tot de finale van de FA Cup, deze werd met 1-0 verloren van Portsmouth. Middels een clausule zou zijn contract automatisch verlengd worden indien hij meer dan 23 wedstrijden speelde, met 44 optredens voldeed hij aan deze eis. Cardiff City wilde echter niet verder met de aanvaller, en claimde dat Hasselbaink in een mondelinge overeenkomst had afgezien van de clausule.[2] Hasselbaink gaf aan indien nodig gerechtelijke stappen te zullen ondernemen tegen Cardiff. Op 15 september 2008 maakte hij bekend een punt achter zijn loopbaan te zetten.

Nederlands elftal[bewerken]

Op 27 mei 1998 maakte Hasselbaink zijn debuut in het Nederlands elftal in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kameroen (0-0). In de daaropvolgende twee oefenwedstrijden, voorafgaand aan het WK 1998, scoorde Hasselbaink. Op het wereldkampioenschap in Frankrijk speelde hij twee groepswedstrijden, Oranje reikte uiteindelijk tot de halve finale.

Ondanks zijn productiviteit bij respectievelijk Leeds United en Atlético Madrid kwam Hasselbaink nauwelijks voor in de plannen van bondscoach Frank Rijkaard. Ook de aanwezigheid van spelers als Dennis Bergkamp, Ruud van Nistelrooij, Patrick Kluivert, Roy Makaay en Pierre van Hooijdonk speelde hierbij een rol. Hasselbaink deed aan drie oefenwedstrijden mee, en maakte geen deel uit van de selectie die op het EK in Nederland en België speelde.

Na het EK 2000 maakte Louis van Gaal meer gebruik van de spits. In het eerste duel onder leiding van Van Gaal scoorde Hasselbaink tegen Spanje, maar ontving de spits in dezelfde wedstrijd ook een rode kaart na een gevecht met centrale verdediger Fernando Hierro. In de veelvuldig roulerende aanvalslinie van Oranje speelde Hasselbaink in 2001 acht interlands. Hij scoorde in de eerste drie kwalificatiewedstrijden, waaronder de openingstreffer tegen Portugal uit een strafschop. Het Nederlands Elftal wist zich uiteindelijk niet te kwalificeren voor het WK 2002.

Dick Advocaat maakte zesmaal gebruik van Hasselbaink, meestal als invaller. Zijn laatste optreden in Oranje was een oefenwedstrijd tegen Duitsland, waarin hij de tweede treffer voor zijn rekening nam. Na 2002 werd geen gebruik meer gemaakt van de spits van Chelsea, ook maakte hij geen deel uit van de selectie op het EK 2004. Hasselbaink speelde in totaal 23 interlands, waarin hij negen doelpunten produceerde. Elf keer begon hij in de basis.

Trainerscarrière[bewerken]

Op 29 mei 2013 wordt bekend dat Hasselbaink aan de slag gaat als hoofdcoach bij de Belgische tweedeklasser FC Antwerp. Hasselbaink tekent een contract voor een jaar. De oud-aanvaller van onder meer AZ, Atletico Madrid, Chelsea en Middlesbrough moet FC Antwerp klaarstomen voor een rentree op het hoogste niveau in België. Tot het begin van dit jaar was Hasselbaink lid van de trainersstaf van het eerste elftal van Nottingham Forest uit de Engelse eerste divisie (Championship).

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Nationale competitie Nationale beker Europese wedstrijden Nederlands elftal
Wed. Goals Wed. Goals Wed. Goals Wed. Goals
Vlag van Nederland 1990/91 Telstar 4 0 - - - -
Vlag van Nederland 1990/91 600px Bianco e Rosso diagonale con scritta AZ Nera.png AZ Alkmaar 11 2 0 - - - -
Vlag van Nederland 1991/92 600px Bianco e Rosso diagonale con scritta AZ Nera.png AZ Alkmaar 26 2 0 - - - -
Vlag van Nederland 1992/93 600px Bianco e Rosso diagonale con scritta AZ Nera.png AZ Alkmaar 9 1 0 - - - -
Vlag van Portugal 1995/96 Campomaiorense 31 12 - - - -
Vlag van Portugal 1996/97 600px Nero e Bianco (Quadrati).png Boavista FC 29 20 0 0 - - - -
Vlag van Engeland 1997/98 600px losanghe Giallo e Blu con barra e rosa Bianche.png Leeds United 33 16 7 7 - - 5 2
Vlag van Engeland 1998/99 600px losanghe Giallo e Blu con barra e rosa Bianche.png Leeds United 36 18 7 1 4 1 1 0
Vlag van Spanje 1999/00 600px Bianco e Rosso a strisce con Triangolo Blu e Bianco con stelle Bianche.png Atlético Madrid 34 24 2 2 5 6 2 0
Vlag van Engeland 2000/01 Chelsea FC 35 23 3 2 2 0 6 4
Vlag van Engeland 2001/02 Chelsea FC 35 23 11 6 2 0 6 1
Vlag van Engeland 2002/03 Chelsea FC 36 11 6 3 2 1 3 2
Vlag van Engeland 2003/04 Chelsea FC 30 12 6 3 8 2 - -
Vlag van Engeland 2004/05 600px Colori di Middlesborough.png Middlesbrough FC 36 13 2 0 7 3 - -
Vlag van Engeland 2005/06 600px Colori di Middlesborough.png Middlesbrough FC 22 10 9 4 13 4 - -
Vlag van Engeland 2006/07 600px Rosso bordato di Nero con spada bianca.png Charlton Athletic 25 2 4 2 - - - -
Vlag van Engeland 2007/08 600px Nero con Croce Gialla.png Cardiff City 36 7 8 2 - - - -
Totaal 468 196 65+ 32+ 43 17 23 9
  • Zowel de statistieken van de FA Cup (39 wedstrijden, 16 doelpunten) als de League Cup (24 wedstrijden, 14 doelpunten) zijn opgenomen als nationale bekerwedstrijden.
  • De Europese wedstrijden van Hasselbaink zijn als volgt verdeeld: UEFA Cup (35 wedstrijden, 15 doelpunten), Champions League (7 wedstrijden, 1 doelpunt) en Champions League-kwalificatie (1 wedstrijd, 1 doelpunt).

Erelijst[bewerken]

Individueel

Club

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Telegraph Online & PA (2006): Hasselbaink charged over Chelsea claims, 1 augustus, info verkregen op 13 februari 2007.
  2. voetbalzone.nl Cardiff City roept Hasselbaink halt toe
  3. Martijn Horn (2007): 'Fenomeen van beroep. Het levensverhaal van Jerrel Hasselbaink', Nummer 14, 3e jaargang, nr. 1, p. 88-97.