Jimmy Morales

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jimmy Morales

Jimmy Morales, geboren James Ernesto Morales Cabrera (Guatemala-Stad, 18 maart 1969), is sinds 14 januari 2016 de vijftigste president van Guatemala. Hij trad aan anderhalve maand na de afzetting van de vorige president, Otto Pérez Molina.

Achtergrond[bewerken]

Morales deed zijn schoolopleiding aan het Evangelisch Instituut voor Latijns Amerika en studeerde later protestantse theologie. Hij volgde daarnaast verschillende universitaire opleidingen: bedrijfskunde, management van communicatiemiddelen, en hogere strategische studies met als specialisatie veiligheid en defensie, een opleiding aangeboden in samenwerking met het leger.[1] Vanaf 2000 trad Morales jarenlang op als acteur en producent van films en tv-programma's; zeer populair bij het grote publiek werd hij als televisiekomiek (Moralejos). Hij is gehuwd en vader van vier kinderen.

Politieke loopbaan[bewerken]

In 2011 dong Morales vergeefs naar het burgemeesterschap van de grote gemeente Mixco. In 2013 werd hij tot secretaris-generaal gekozen van een conservatieve politieke partij, de Frente de Convergencia Nacional (FCN–Nación), in 2004 gesticht door twee generaals van een veteranenorganisatie ter verdediging van de 'waardigheid' van het leger.[2]

President[bewerken]

Morales' verkiezingsslogan in 2015 was "Ni corrupto, ni ladrón" ("corrupt noch dief"). Hiermee zette hij zich succesvol af tegen Otto Pérez Molina, president van 2012 tot 2015, die tot aftreden werd gedwongen en gearresteerd na het aannemen van steekpenningen, het plegen van fraude en betrokkenheid bij illegale activiteiten. Morales kreeg 67,4% van de stemmen.[3] Zijn tegenkandidaat was Sandra Torres, de ex-vrouw van voormalig president Alvaro Colom (2008-2012). Zij verloor de verkiezingen mede om haar nauwe banden met de oude politieke garde van het land.[3]

Conflict met de Internationale Commissie tegen de Straffeloosheid[bewerken]

Het werk van de regering-Morales (op het gebied van infrastructuur, onderwijs, computerisering, bestrijding van de papaverteelt enz.) wordt grotendeels aan het oog onttrokken door conflicten met de Internationale Commissie tegen de Straffeloosheid in Guatemala (CICIG), ingesteld onder president Óscar Berger. Aanvankelijk steunde Morales het optreden van deze Commissie, die nauw samenwerkt met het Openbaar Ministerie in de bestrijding van illegale organisaties en corruptie. In 2017 kwam hij echter zelf onder vuur te liggen en werden verschillende beschuldigingen van corruptie tegen hem en zijn familie ingebracht. Op de poging zijn ambtelijke onschendbaarheid op te heffen reageerde Morales met het besluit de Hoge Commissaris van de CICIG, Iván Velásquez Gómez, als persona non grata het land uit te zetten. Uitvoering hiervan werd geblokkeerd door juridische procedures. Op 31 augustus 2018 kondigde Morales vervolgens met veel militair vertoon aan, het mandaat van de CICIG niet te zullen verlengen na september 2019; enkele dagen later werd een inreisverbod tegen de tijdelijk buitenslands verkerende Hoge Commissaris uitgevaardigd. Dit verbod werd echter door het Grondwettelijk Hof onwettig verklaard. Op 7 januari 2019 zegde Morales tenslotte eenzijdig het verdrag met de VN op dat de CICIG in het leven had geroepen, een beslissing die opnieuw door het Grondwettelijk Hof verworpen werd. De persconferentie waarop de president zijn stap rechtvaardigde, was tevens het voorlopig hoogtepunt van een in 2016 in gang gezette, goed georkestreerde desinformatiecampagne. In de maanden hierop volgend is het werk van de CICIG vrijwel onmogelijk geworden en hebben haar onderzoekers noodgedwongen het land verlaten. Vanuit de regering en regeringsgezinde partijen in het Congres wordt nu gepoogd het Grondwettelijk Hof aan banden te leggen.

De zaak heeft in Guatemala tot grote verdeeldheid geleid. Corrupte politici, ambtenaren en ondernemers voelen zich door de CICIG bedreigd en zien, mèt tal van nationalisten, de CICIG als een aantasting van de soevereiniteit van het land, de beschuldigingen tegen Morales als een sluipende staatsgreep. Anderen weer zijn ervan overtuigd dat zonder de steun van de CICIG Guatemala nooit een volwaardige rechtsstaat zal worden, een waarin het vanzelf spreekt dat de beslissingen van de rechterlijke macht door de uitvoerende macht gerespecteerd worden.

Horigheid aan de VS[bewerken]

Begin maart 2018 kondigde Morales aan dat hij het voorbeeld van Donald Trump zou volgen en over enkele maanden de ambassade van Guatemala zou verplaatsen van Tel Aviv naar Jeruzalem . Een politiek besluit dat ingaat tegen de uitdrukkelijke vraag van de Verenigde Naties aan de lidstaten in 1980 om ambassades in Tel Aviv te stationeren.[4]

Eind juli 2019 onderwierp Guatemala zich aan de drastische migratiepolitiek van President Trump. Na dreigementen van Trump, en voor de zoveelste keer in strijd met een uitspraak van het eigen Grondwettelijk Hof, ondertekenden Morales' ministers van Binnenlandse en Buitenlandse zaken (Degenhart en Jovel) accoorden waarin Guatemala zich ertoe verplicht als land van eerste opvang te dienen voor asielzoekers c.q. economische migranten uit Honduras en El Salvador.

Culinair[bewerken]

Het lievelingsgerecht van President Morales is kip in roomsaus met geurige loroco-bloemblaadjes (gallina en crema con loroco).

Opvolger[bewerken]

In augustus 2019 heeft de conservatieve kandidaat Alejandro Giammattei de presidentsverkiezingen in Guatemala gewonnen.[5] De oud-chirurg en ex-gedetineerde kreeg zo'n 60% van de uitgebrachte stemmen (minder dan de helft van de kiezers bracht een stem uit). Giammattei wordt in januari 2020 beëdigd. Tegenkandidate Sandra Torres verloor de race; twee andere kansrijke gegadigden (de voormalige Procureur-Generaal Thelma Aldana en Zury Rios, dochter van dictator Rios Montt) was het onmogelijk gemaakt te kandideren.


Referenties[bewerken]

Voorganger:
Otto Pérez Molina
President van Guatemala
2016-
Opvolger:
Alejandro Giammattei (vanaf januari 2020)