Jocelyn (opera)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Jocelyn (Op. 100) is een vierdelige opera van Benjamin Godard op een Franstalig libretto van Paul Armand Silvestre en de tenor Victor Capoul.

Het verhaal van de opera is gebaseerd op een gedicht van Alphonse de Lamartine en vindt plaats in Grenoble en de nabije bergen tijdens de Sacramentsdag naar het einde van de 18de eeuw toe. De partituur is opgedragen A mon ami Daniel Barton.[1]

Deze opera is vooral gekend omdat het Godards best bekende compositie bevat,[2] namelijk een Berceuse (wiegenlied) voor tenor getiteld Oh! ne t'éveille pas encore, in het Engels ook gekend onder de titel Angels Guard Thee.

Jocelyn werd op 25 februari 1888 gecreëerd in de koninklijke Muntschouwburg te Brussel met Pierre-Émile Engel in de hoofdrol. Op 13 oktober 1888 vond er ook een nieuwe productie plaats te Parijs met een alternatieve cast.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Rol
Stem Première cast, 25 februari 1888[3]
(dirigent: Joseph Dupont)
Laurence sopraan Rose Caron
Julie sopraan Storrelle
Jong bergmeisje mezzo-sopraan Angèle Legault
Jocelyns moeder mezzo- sopraan L Van Besten
Jocelyn tenor Pierre-Émile Engel
Julie's verloofde bariton Rouyer[4]
De bisschop bas-bariton Arthur Henri Seguin
Laurences vader baritone Jacques Isnardon
Oude man bas Jules Vinche
Oude herder Jules Vinche[5]
Gaoler bas Frankin[6]

Opnames[bewerken | brontekst bewerken]

Het populaire wiegenlied uit deze opera kende al heel wat opnames met verscheidene tenors, waaronder Capoul, John McCormack, Edmond Clément, Richard Crooks, Jussi Björling en Plácido Domingo, en ook door de cellist Pablo Casals.[7]