Joep van den Nieuwenhuyzen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joep van den Nieuwenhuyzen als woordvoerder bij de ontvoering van Toos van der Valk (1982)

Josephus Antonius Johannes (Joep) van den Nieuwenhuyzen (Vught, 17 november 1955) is een Nederlandse zakenman die in 1982 landelijke bekendheid verwierf door te onderhandelen met de ontvoerders tijdens de Ontvoering van Toos van der Valk, zijn schoonmoeder. Hierna maakte hij naam door slechtlopende en failliete bedrijven op te kopen en weer winstgevend te maken. Hij is verschillende keren in verband gebracht met fraude en omkoping. In 2006 werd zijn bedrijf RDM Holding veroordeeld voor moedwillige benadeling van schuldeisers bij een faillissement. In 2013 is hij schuldig bevonden aan omkoping, faillissementsfraude en meineed, leidend tot een veroordeling tot twee en een half jaar gevangenisstraf.[1] In hoger beroep sprak het het hof vrijspraak voor faillissementsfraude uit en veroordeelde Van den Nieuwenhuyzen tot een gevangenisstraf van een jaar waarvan 285 dagen voorwaardelijk. Na aftrek van voorarrest leidde dit tot nul dagen cel.[2] Beide partijen gingen in cassatie bij de Hoge Raad.

Loopbaan[bewerken]

In de jaren tachtig maakte hij naam als "bedrijvendokter" door slechtlopende en failliete bedrijven op te kopen en weer winstgevend te maken. Hij startte in 1983 bij de toen in surseance van betaling verkerende Machinefabriek Stramproy (tegenwoordig: Stramproy Group). Hij zou dit bedrijf van zijn schoonvader Gerrit van der Valk ontvangen hebben als beloning voor zijn woordvoerderschap bij de ontvoering van diens vrouw, Toos van der Valk, in 1982. Vanaf 1984 werd in de economische crisis van de jaren 80 in ijltempo een hele rits van bedrijven overgenomen, waaronder in 1985 voor 2 miljoen gulden Royal Begemann Group, dat werd opgebouwd op het fundament van de failliete Koninklijke Nederlandsche Machinefabriek v/h E.H. Begemann te Helmond. Dat werd vanaf toen de kapstok voor zijn rijgwerk. De Begemann-groep groeide in enkele jaren uit tot een concern met 140 dochterondernemingen met een waarde van 1,35 miljard gulden. Anno 2005 had de Begemann-groep nog slechts een minderheidsbelang in Tulip Computers, later als Nedfield failliet verklaard.

Opspraak[bewerken]

Van den Nieuwenhuyzen werd beschuldigd van handel met voorkennis rond het automatiseringsbedrijf HCS (1991). Hoewel hij bij arrest van 17 oktober 1994 voor handelen met voorkennis veroordeeld werd tot 6 maanden gevangenisstraf, werd deze uitspraak door de Hoge Raad (27 juni 1995) vernietigd. Het gerechtshof te Den Haag sprak hem daarna (1996) vrij.[3] Zijn schadeclaim diende hij in via de daarvoor opgerichte Stichting Begaclaim (1997). Tevens werden de Begemann-aandelen gesplitst in een A- en een B-aandeel, waarbij de B-aandelen onder de naam 'Begaclaim' de claim vertegenwoordigden. De claim werd echter in september 2004 afgewezen. In januari 2005 besloot Begaclaim tegen de uitspraak in cassatie te gaan, maar in 2007 werd de procedure afgeblazen.

De overname van de Rotterdamse Droogdok Maatschappij (RDM) leidde opnieuw tot een aanklacht wegens voorkennis maar daarvan werd hij vrijgesproken. RDM werd echter geen succes, verschillende onderdelen werden failliet verklaard en Van den Nieuwenhuyzen kwam opnieuw negatief in het nieuws toen bleek dat het Rotterdams Havenbedrijf ten onrechte garanties van 180 miljoen euro aan RDM had verstrekt. De ondergang van RDM leidde ook tot het grotendeels instorten van de Begemann-groep. In maart 2005 startte justitie een strafrechtelijk onderzoek naar de gang van zaken.

In 2005 werd Van den Nieuwenhuyzen onderwerp van een onderzoek van de nationale recherche over de rechten op geheime ontwerp- en bouwgegevens van onderzeeërs.

Begin 2005 ketste een order van de Nederlandse Staat voor politiehelikopters bij Helifly/MD Helicopters van Van den Nieuwenhuyzen af, omdat deze niet op tijd geleverd konden worden.[4]

In september 2005 [5] raakte Van den Nieuwenhuyzen in opspraak omdat de RDM 1,6 miljoen dollar betaalde aan Oscar Aitken, een adviseur van de Chileense oud-dictator Augusto Pinochet. Vermoed werd dat steekpenningen betaald werden aan de Chileense legerleiding, om tweedehands Leopard 1-tanks van de Nederlandse Landmacht aan Chili te verkopen.[6] Volgens Van den Nieuwenhuyzen ging het hier echter om commissies voor geleverde diensten aan de Chileen Oscar Aitken. Voormalig algemeen directeur Walter Luijten van RDM Technology ontkent echter dat Oscar Aitken diensten heeft verricht voor het bedrijf. De betalingen aan Aitken zijn volgens onderzoek van de Amerikaanse Senaat niet door RDM Technology maar door RDM Holding gedaan.

Actuele ontwikkelingen[bewerken]

Op 15 november 2006 werd in een civiele zaak RDM Holding van Van den Nieuwenhuyzen veroordeeld tot terugbetaling van 6,8 miljoen euro aan de curator in het faillissement van SP Aerospace (eveneens een bedrijf in het conglomeraat van Van den Nieuwenhuyzen). Kort voor het faillissement had hij dit bedrijf 6,8 miljoen euro laten betalen aan RDM Holding voor onderdelen van tanks en houwitsers. Volgens de rechtbank te 's-Hertogenbosch benadeelde deze overeenkomst daarmee bewust de schuldeisers van SP Aerospace. De rechter oordeelde dat het gehele bedrag vermeerderd met wettelijke rente aan de curator van SP Aerospace moet worden terugbetaald. De rechter bepaalde dat er sprake was van moedwillige benadeling van schuldeisers in een faillissement (Actio pauliana).[7] Tegen de uitspraak zei Van den Nieuwenhuyzen in beroep te gaan.[8]

Op 23 oktober 2007 werd Van den Nieuwenhuyzen in Zwitserland gearresteerd op verzoek van de Nederlandse autoriteiten naar aanleiding van mogelijke faillissementsfraude bij vier van zijn voormalige ondernemingen. Op 19 november werd hij aan Nederland uitgeleverd. Een voormalig directeur van enkele van zijn bedrijven en secretaresse werden eveneens gearresteerd.[9] Een week later meldde de Stichting Begaclaim dat zij haar schadeclaim tegen de staat introk.[10] Op 4 december werd het voorarrest met 2 maanden verlengd, maar voor een borg van 10 miljoen euro en inlevering van zijn paspoort werd hij op 11 januari 2008 in afwachting van het onderzoek vrijgelaten.[11]

Begin april 2008 werd hij op verzoek van de Chileense autoriteit gehoord in de smeergeldverdenking rond de levering van tanks aan Chili.[12]

Op 4 april 2013 begon de rechtszaak tegen Van den Nieuwenhuyzen.[13]

In 2015 werd Van den Nieuwenhuyzen in hoger beroep veroordeeld wegens omkoping van Willem Scholten, directeur van het Havenbedrijf Rotterdam, en valsheid in geschrifte.[14]

Trivia[bewerken]

  • Joep van den Nieuwenhuyzen was in 1982 woordvoerder van de familie Van der Valk naar aanleiding van de ontvoering van zijn schoonmoeder Toos van der Valk.
  • Van den Nieuwenhuyzen was met zijn bedrijf Mingya Nanchang European Resorts als sponsor betrokken bij het formule 1-team van Spyker.

Externe links[bewerken]