Joepie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joepie
Genre Tienerthema's en popnieuws
Doelgroep(en) Tieners (64,7%)
Frequentie Wekelijks (tot april 2015)
Maandelijks (vanaf 2015)
Oplage 55.667[1] (2010)
Lezersbereik 316.000[2] (2009)
Formaat 270 x 208 mm
Eerste editie 27 maart 1973
Laatste editie 23 december 2015
Land(en) Vlag van België België
Regio(s) Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Vlag Brussels Hoofdstedelijk Gewest Brussel
Taal Nederlands
Hoofdredacteur Birte Govarts
Uitgeverij(en) Magnet Magazines
Website
Portaal  Portaalicoon   Media

De Joepie was een Nederlandstalig Belgisch tijdschrift dat zich richtte op de jeugd in Vlaanderen.

Geschiedenis[bewerken]

Het tijdschrift werd op 27 maart 1973 gelanceerd door Guido Van Liefferinge, die er tot 2000 de leiding over behield. Bij de opstart vormde het weekblad een combo met de Joepie Top 50, die door Radio Mi Amigo op zaterdagmiddag werd uitgezonden. Joepie en Radio Mi Amigo hadden destijds één en dezelfde eigenaar: wafelbakker Sylvain Tack uit Buizingen. Nadat deze problemen gekregen had met het gerecht nam Ludo Van Thillo (later de Persgroep) diens aandeel over.

Joepie werd uitgegeven door Magnet Magazines, een dochter van De Persgroep. De doelgroep was de twaalf- tot zeventienjarigen, voornamelijk meisjes. Het blad had volgens de CIM een oplage van 90.000 exemplaren, een betaalde verspreiding van 59.000 stuks en een gemiddeld leesbereik van 350.000 lezers. Het weekblad verscheen op dinsdag (tot 2013 op woensdag). Als maandblad verscheen het magazine elke laatste woensdag van de maand.[3] De redactie bevond zich in Schelle. Met Sylvia Van Driessche als hoofdredacteur was het blad een buitenbeentje. Ondanks een dalende trend (2,4% in het weekbladensegment, legde zij met Joepie een groei van bijna 1% voor.[4]

In de zomer van 2012 kwam het eerste Joepieboek uit onder de titel Liefste Joepie. Daarin valt de 40-jarige Joepie-geschiedenis te herlezen, waaronder onverbeterde liefdesbrieven, vragen en antwoorden.

Op 1 april 2015 maakte Joepie bekend dat het weekblad een transformatie zou maken naar een maandblad[3] en in december van datzelfde jaar verscheen het laatste papieren exemplaar.[5] Wel bleef het online voortbestaan en zou er viermaal per jaar een speciale uitgave verschijnen.[6]

Hoofdredacteuren[bewerken]

Externe link[bewerken]