Johan I van Nassau-Weilburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Johan I
Nassau wapen.svg Graaf van Nassau
Regeerperiode 1344-1355
Co-regent Adolf I van Nassau-Wiesbaden-Idstein
Voorganger Gerlach I van Nassau
Opvolger n.v.t.
Nassau wapen.svg Graaf van Nassau-Weilburg
Regeerperiode 1355-1371
Voorganger n.v.t.
Opvolger Filips I
Huis Nassau-Weilburg
Vader Gerlach I van Nassau
Moeder Agnes van Hessen
Geboren 1309
Gestorven 20 september 1371
Weilburg
Partner Geertruida van Merenberg
Johanna van Saarbrücken
Religie Rooms-Katholiek
Wapenschild
Wapen van de Walramse Linie

Johan I van Nassau-Weilburg (1309[1][2][3][4][5] - Weilburg, 20 september 1371)[1] was graaf van Nassau-Weilburg, deel van het graafschap Nassau. Hij stamt uit de Walramse linie van het huis Nassau en is de stamvader van het huis Nassau-Weilburg.

Biografie[bewerken]

Johan was de tweede zoon van graaf Gerlach I van Nassau en Agnes van Hessen,[1][2][3][5] dochter van landgraaf Hendrik “de Jongere” van Hessen en Agnes van Beieren.[1][2] Johan was eerst domheer te Mainz in 1328.[1]

Ruïne van Kasteel Merenberg
Ruïne van Kasteel Gleiberg

Bij zijn eerste huwelijk in 1333 met de erfdochter van de heerlijkheid Merenberg en het graafschap Gleiberg verkreeg Johan deze gebieden, en nam hij de titel graaf van Nassau-Merenberg aan.[4]

In 1344 deed zijn vader afstand ten gunste van Johan en zijn oudere broer Adolf.[4]

Op 16 mei 1354 werd Johan door zijn broer Gerlach, de aartsbisschop en keurvorst van Mainz, benoemd tot hoogste ambtman of landvoogd in Hessen, Thüringen en in het Eichsfeld voor Keur-Mainz. Hij was in functie tot 18 november 1356 en opnieuw van 6 oktober 1367 tot zijn dood.

In 1355 gingen Adolf en Johan over tot een verdeling van hun bezittingen, Johan verkreeg bij die verdeling Weilburg, Neuweilnau, Bleidenstadt, het deel van het ambt Cleeberg dat Nassaus bezit was en de verpande heerlijkheid Löhnberg.[4] Gezamenlijk bezit van beide broers bleven Schönau, Miehlen, Laurenburg, de Esterau, het Vierherrengericht[6] en het deel van Nassau dat bezit was van de Walramse Linie.[4] Deze gebieden konden niet verdeeld worden, omdat ze in 1255 bij de verdeling van het graafschap Nassau (de Prima divisio) gezamenlijk bezit van de Walramse en de Ottoonse Linie gebleven waren.
De halfbroers van Adolf en Johan, Crato en Rupert, verkregen bij de verdeling van 1355 Kasteel Sonnenberg en regeerden sindsdien samen als graven van Nassau-Sonnenberg.[4]

Samen met de graaf van Diez bouwde Johan de Burcht Kirberg en deelde in 1355 met deze het bezit daarvan.[4] In 1363 verkreeg Johan de heerlijkheid Lichtenstein.[4]

Johan werd op 26 september 1366 door keizer Karel IV verheven tot Gefürsteter Graf (voor hemzelf en zijn nakomelingen).[4] Noch hij noch zijn afstammelingen maakte ooit gebruik van deze titel.[4]

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Eerste huwelijk[bewerken]

Johan huwde in 1333[1][2][3][5] met Geertruida van Merenberg (1311?[5] - 6 oktober 1350),[1][2][5] dochter van heer Hartrad VI van Merenberg en Lisa van Sayn.[1] Geertruida was erfdochter van Merenberg en Gleiberg.[3] Ze werd begraven te Weilburg.[2][3]
Uit dit huwelijk werd één dochter geboren, kort na 1340 overleden, in 1340 verloofd met heer Reinhard II van Westerburg.[2]

Tweede huwelijk[bewerken]

Johan hertrouwde in 1353[1][2][3][5] met Johanna van Saarbrücken († oktober 1381),[1] dochter van graaf Johan II van Saarbrücken en Gillette van Bar-Pierrefort.[1] Johanna was erfdochter van Saarbrücken.[1]
Uit dit huwelijk werden de volgende kinderen geboren:[7]

  1. Johanna (ca. 1362 - Marburg, 1 januari 1383), huwde (3 februari?) 1377 met landgraaf Herman II "de Geleerde" van Hessen (ca. 1342 - 10 juni 1413).[2]
  2. Johan († 6 oktober 1365, begraven in Weilburg).[2]
  3. Johannetta († 6 oktober 1365, begraven in Weilburg).[2]
  4. Agnes († 1401), huwde in 1382 met Simon III Wecker graaf van Zweibrücken-Bitsch († 1401).[2][5]
  5. Filips (1368 - Wiesbaden, 2 juli 1429), volgde zijn vader op als graaf van Nassau-Weilburg en erfde in 1381 het graafschap Saarbrücken.
  6. Schonetta († 25 april 1436), huwde eerst op 30 juni 1384 met baanderheer Hendrik X van Homburg (vermoord Amelunxborn, 11(13) november 1409) en daarna vóór 1414 met hertog Otto van Brunswijk-Grubenhagen-Osterode-Herzberg (ca. 1396 - 1452).[2]
  7. Margaretha (1370? - 22 januari 1427), huwde op 25 maart 1393 met graaf Frederik III van Veldenz († 1444).[2][5]