Johan Schot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Johan Schot

J. W. (Johan) Schot (Ridderkerk, 4 februari 1961) is een Nederlands historicus, werkzaam op het gebied van wetenschaps- en techniekbeleid, en houdt zich met name bezig met techniekgeschiedenis en duurzaamheidstransities. Sinds januari 2014 is hij directeur van de Science Policy Research Unit (SPRU) aan de Universiteit van Sussex.[1] In 2009 werd Schot benoemd tot lid van Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW).[2]

Biografie[bewerken]

Schot studeerde in 1985 af in zowel geschiedenis en beleid, als in sociale geschiedenis (beide cum laude) aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Hierna werkt hij als consultant bij Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek (TNO) op het gebied van technologie en beleid. In 1991 promoveerde hij op het proefschrift Societal Shaping of Technical Change: Constructive Technology Assessment as a form of Luddism aan de Universiteit Twente. Hier bleef Schot achtereenvolgens werkzaam als universitair docent en universitair hoofddocent tot 1999. In dat jaar werd hij benoemd tot deeltijdhoogleraar Maatschappijgeschiedenis van de Techniek aan de Technische Universiteit Eindhoven.[3]

In 2002 ontvangt Schot een Vernieuwingsimpuls beurs VICI voor senior onderzoekers, toegekend door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) (2002)[4] Hier kan hij als hoogleraar Geschiedenis van de Techniek in Eindhoven zijn eigen onderzoeksprogramma opzetten, het Transnational Infrastructures and the Rise of Contemporary Europe project (TIE project).[5] Gedurende het academisch jaar 2007/2008 werkte Schot aan het European University Institute in Florence, Italië, als Fernand Braudel Fellow. Van september 2010 tot juli 2011 verbleef hij als fellow op het Netherlands Institute for Advanced Studies in the Humanities and Social Sciences (NIAS) in Wassenaar. Hier werkte hij samen met een internationaal team van techniekhistorici aan een nieuwe geschiedenis van Europa, een zesdelige boekenserie met de werktitel Making Europe: Technology and Transformations, 1850-2000.[6] Samen met Phil Scranton verzorgt hij de eindredactie van deze serie. Ook werkt hij als auteur mee aan één van de boekdelen. Vanaf 2013 verschijnt de boekenserie bij Palgrave Macmillan en deze ontving in 2014 de prestigeuze Freeman Award van de European Association for the Study of Science and Technology (EASST).[7]

In januari 2014 werd hij aangesteld als directeur van de Science Policy Research Unit (SPRU) aan de Universiteit van Sussex. Hij ontving in 2015 de Leonardo da Vinci Medal van de Society for the History of Technology (SHOT) voor zijn bijzondere bijdragen aan de techniekgeschiedenis.[8][9]

In maart 2017 ontving Schot een eredoctoraat van de Universidade Nova de Lisboa wegens zijn grote rol in de ontwikkeling van de techniekgeschiedenis in international verband.[10]

Onderzoeksveld[bewerken]

Schot is geïnteresseerd in de geschiedenis van techniek in moderne samenlevingen. Hierin is in eerste instantie Nederland de belangrijkste casus geweest. Het belangrijkste uitvloeisel hiervan is een zesdelige en zevendelige techniekgeschiedenis van Nederland in respectievelijk de negentiende en de twintigste eeuw, waarbij Schot als een der redacteuren op trad.[11][12] Tevens was Schot de drijvende kracht achter het het Tensions of Europe-netwerk, dat enkele honderden deelnemers uit Europa en de Verenigde Staten bij elkaar brengt om Europese geschiedenis te herbezien vanuit het perspectief van de techniekgeschiedenis. Een onderdeel hiervan was het digitale geschiedenisproject Inventing Europe, waarbij wordt samengewerkt met tien verschillende Europese musea en culturele erfgoedinstellingen.

Momenteel spitst het onderzoek van Schot zich op conceptualiseren en historisch interpreteren van zogenaamde Deep Transitions, of diepe transitie. Dit soort transities behelzen lange termijnprocessen die zowel maatschappij als economie fundamenteel veranderen. De eerste Deep Transition vond plaats vanaf 1750 en resulteerde in de verzorgingsstaat. De tweede startte in de jaren 70 van de twintigste eeuw en transformeren zowel het kapitalistische systeem en moderniteit. Het doel is een nieuwe vorm van het Multi-level Perspectief (MLP) voor duurzaamheidstransities te formulieren en hiermee deze Deep Transitions beter te bevatten. Hierbij bouwt Schot voort op het werk van Christopher Freeman en Carlota Perez. Eerder was Schot een van de oprichters van het Kennisnetwerk Systeeminnovaties (KSI), een netwerk van ruim 80 onderzoekers verdeeld over 12 universiteiten en onderzoeksinstellingen. Het doel was een beter begrip van transities, en door deze processen te identificeren en beïnvloeden tracht het netwerk een duurzame samenleving te bewerkstelligen.[13]

Geselecteerde publicaties[bewerken]

  • Wolfram Kaiser and Johan Schot, Writing the Rules for Europe: Experts, Cartels, and International Organizations (Houndmills, Basingstoke: Palgrave Macmillan, 2014).
  • Johan Schot & Vincent Lagendijk, 'Technocratic Internationalism in the Interwar Years: Building Europe on motorways and electricity networks', in: Journal of Modern European History, 6:2 (2008), 196-217.
  • Thomas J. Misa & Johan Schot, ‘Inventing Europe: Technology and the Hidden Integration of Europe’, History and Technology, 21:1 (2005) 1-20.
  • Hugo van Driel & Johan Schot, ‘Regime Transformation in Grain Handling in Rotterdam’, Technology and Culture 46 (2005) 51-77.
  • J.W. Schot, H.W. Lintsen, A. Rip and A.A. Albert de la Bruhèze, eds., Techniek in Nederland in de twintigste eeuw, (Zutphen: Walburg Pers), zeven delen (1998-2003).
  • O. de Wit, J. van den Ende, J. Schot & E. van Oost, ‘Innovation Junctions: Office Technologies in the Netherlands, 1880-1980’, Technology and Culture, 43:1 (2002) 50-72.
  • Johan Schot, ‘Towards New Forms of Participatory Technology Development’, Technology Analysis and Strategic Management, 13:1 (2001) 39-52.
  • René Kemp, Johan Schot & Remco Hoogma, ‘Regime Shifts to Sustainability Through Processes of Niche Formation. The Approach of Strategic Niche Management’, Technology Analysis and Strategic Management, 10:2 (1998) 175-195.
  • Johan Schot, Ellis Brand & Kurt Fischer, 'The Greening of Industry for a Sustainable Future; The Building of an International Research Agenda', Business Strategy and the Environment, 6 (1997) 1-10.
  • Johan Schot & Arie Rip, ‘The Past and Future of Constructive Technology Assessment’, Technological Forecasting and Social Change, 54:2-3 (1997) 251-268.

Prijzen[bewerken]

  • Prof. Dr. Ir. R.J. Forbes Prijs (1987)
  • Senior Research Edelstein Fellowship of the Sidney Edelstein Foundation (1993)
  • Vernieuwingsimpuls beurs VICI voor senior onderzoekers, toegekend door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) (2002)[4]
  • Fernand Braudel Fellowship (2007)
  • Freeman Award (2014)
  • Leonardo da Vinci Medal (2015)
  • Eredoctoraat Universidade Nova de Lisboa (2017)

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]