Johan Verminnen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johan Verminnen
Johan-verminnen-1421735197.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Johan Maurits Verminnen
Geboren Wemmel, 22 mei 1951
Land Vlag van België België
Werk
Genre(s) Kleinkunst
Beroep Zanger en muzikant
Instrument(en) Gitaar
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Johan Maurits Verminnen (Wemmel, 22 mei 1951) is een Belgische liedjesschrijver en zanger. Zijn bekendste liedjes zijn waarschijnlijk Ieder met zijn vlag (1970), Laat me nu toch niet alleen (1973), Brussel (1976), Oostende in the rain (1978), In de Rue des Bouchers (1979), 'k Voel me goed (1981), Mooie dagen (1986), Paulien (1990) en De tet van Koekelberg (2007).

Biografie[bewerken]

Verminnen werd geboren als jongste in een gezin van vijf kinderen en groeide op in Wemmel, net ten noorden van Brussel. Hij volgde secundair onderwijs aan het Sint-Pieterscollege in Jette. In 2004 schreef hij een boek over zijn moeder: Prinses van het Pajottenland, in 2006 verscheen van zijn hand het boek De laatste boot, en in 2007 Van Brussel naar de Wereld (in het kader van zijn nieuwe theatertournee). Deze drie boeken werden vergezeld van een speciaal opgenomen cd.

Al van jongs af aan wilde Verminnen zanger worden. Eerste ruimere bekendheid verwierf hij dankzij een televisie-optreden in het programma "Ontdek de ster" in 1969, en zijn eerste plaat verscheen in 1971. In zijn beginjaren werkte hij nauw samen met Will Tura en Raymond Van het Groenewoud. Zijn debuutsingle was Ieder met Zijn Vlag ('70).

De toeristische rue des Bouchers in Brussel, thema van één van Verminnens bekendste liedjes

Vaak is Brussel het thema of de inspiratiebron van Verminnens chansons, een stad waar hij zich nauw mee verbonden voelt. Een van zijn bekendste liedjes en tegelijk een klassieker op feest- en dansgelegenheden, is In de Rue des Bouchers uit 1979 (in het Nederlands Beenhouwersstraat, de bekendste horecastraat in het centrum van Brussel). Nochtans is dit nummer minder representatief voor Verminnens werk (het is in het Brussels dialect gezongen en heeft een volks, feestelijk ritme). Andere bekende liedjes van hem zijn Laat Me Nu Toch Niet Alleen (1973), 'k Voel Me Goed (1981), Mooie Dagen (1989). Het is in Vlaanderen minder bekend dat Verminnen ook heel wat Franstalige liederen opnam en daardoor ook in de Franstalige wereld enige bekendheid geniet.

Verminnen heeft zich ingespannen voor een aangepast economisch en juridisch statuut voor kunstenaars en richtte in 1992 mee de belangenvereniging Zamu voor zangers en muzikanten op. Tussen 2007 en 2014 is Verminnen gedelegeerd bestuurder van de Nederlandstalige vleugel van auteursrechtenvereniging Sabam, waar hij sinds 1998 al in de raad van bestuur zat.[1] In 2014 werd hij voorzitter van de raad van bestuur van de vereniging.[2] In 2016 kondigde hij zijn afscheid uit deze functie aan.[1]

Verminnen trouwde in 1986 met fotomodel Catherine Mattelaer, en een jaar later werd hun dochter Pauline geboren, waaraan hij een gelijknamig lied wijdde (1987). Tegenwoordig woont Verminnen in Hansbeke, een deelgemeente van Nevele.

In 1991 zong hij "Sorry Dat Ik Besta", een lied over homoseksualiteit van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink. De opname was onderdeel van het televisieprogramma "Een nieuwe jas", een hommage aan de tachtigjarige Annie M.G. Schmidt.

Trivia[bewerken]

  • Hij heeft samen met een hoop andere Bekende Vlamingen een cameo in het Suske en Wiske-album "De Krimson-crisis" (1988) waarin hij meevecht tegen Krimson.
  • In 2001 werd zijn nummer "Laat me nu toch niet alleen" opgenomen in de eregalerij van de Vlaamse klassiekers van Radio 2.
  • In 2005 werd hij opgenomen in de Radio 2 eregalerij voor een leven vol muziek.
  • Johan Verminnen is een groot bewonderaar van Jacques Brel en presenteerde hem in 2005 als Top 10-kandidaat voor de titel De Grootste Belg.
  • In 2005 eindigde hij in de Vlaamse versie van De Grootste Belg op nr. 317, buiten de officiële nominatielijst.
  • Zijn nummer Mooie dagen werd op 5 februari 2015 opgenomen in de eregalerij van de Vlaamse klassiekers van Radio 2.

Hitnoteringen[bewerken]

Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Suiker en zout 1996 05-10-1996 23 3
Vroeger en later 1999 09-10-1999 44 1
Hartklop 2005 08-10-2005 53 6
60:60 jaar-60 liedjes 2010 23-10-2010 28 8
Verminnen verzameld 2012 24-11-2012 35 18 Verzamelalbum
De eerste jaren (1970-1986) 2012 01-12-2012 180 1
Stemmen 2014 03-01-2014 156 2
Tussen een glimlach en een traan 2016 24-04-2016 16 27
Plankenkoorts - live 2017 2017 07-10-2017 126 2*
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Ik wil zo graag de wereld zien... 1986 08-02-1986 37 3
Paulien 1988 14-05-1988 39 1

Discografie[bewerken]

  • 2016 - Tussen een Glimlach en een traan
  • 2014 - Stemmen
  • 2013 - Alle 40 goed
  • 2012 - De eerste jaren (1970-1986)
  • 2012 - Verminnen verzameld
  • 2010 - 60:60jaar-60liedjes
  • 2009 - Solozeiler
  • 2007 - Van Brussel naar de wereld
  • 2007 - Over Mensen Boten en Steden
  • 2005 - Maasterworks
  • 2005 - Hartklop
  • 2003 - Tegenlicht
  • 2003 - Luistervinken 2
  • 2001 - Swingen tot Morgenvroeg
  • 2001 - Luistervinken
  • 1999 - Vroeger en Later
  • 1999 - Het beste van Johan Verminnen
  • 1998 - Marin d'eaux douces
  • 1996 - Suiker en zout
  • 1994 - Het overzicht 1970-1985
  • 1994 - Alles leeft (live album)
  • 1992 - Zeven levens
  • 1992 - De Single collectie
  • 1990 - Volle maan
  • 1989 - Mooie Dagen - 20 Jaar Liedjes (Album)
  • 1988 - Gezongen landschap
  • 1987 - Le coeur content
  • 1986 - Traag is mooi
  • 1984 - Melancholie
  • 1983 - Singles [1970-1983]
  • 1983 - Tweemaal woordwaarde
  • 1981 - 'k voel me goed
  • 1978 - Je ne suis pas un flamand rose
  • 1978 - Als mijn gitaar me helpt
  • 1977 - Live
  • 1976 - Stilte als refrein
  • 1975 - Verminnen Verzameld
  • 1975 - Johan Verminnen
  • 1974 - Elle chante na na na
  • 1974 - Stille momenten
  • 1972 - Johan Verminnen
  • 1970 - Johan Verminnen

Externe links[bewerken]