Johan van Berkel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Johan van Berkel
Johan van Berkel werkend aan het Duivenvrouwtje (1942)
Johan van Berkel werkend aan het Duivenvrouwtje (1942)
Persoonsgegevens
Volledige naam Johannes Franciscus Ludovicus van Berkel
Geboren 22 september 1913
Overleden 16 september 1956
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Figuratief
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Johannes Franciscus Ludovicus (Johan) van Berkel (Rotterdam, 22 september 1913 - Rotterdam, 16 september 1956) was een Nederlands beeldhouwer.[1]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Tussen 1927 en 1937 leerde hij het vak van beeldhouwer op de avondopleiding van de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen in Rotterdam. Overdag was hij stukadoor, later gaf hij les op een technische school.[2] Hij werd destijds als een veelbelovend kunstenaar beschreven maar hij overleed op vrij jonge leeftijd. Hij is in Rotterdam bekend van "De Pelikaan" in het Kralingse Bos, diverse gevelstenen van bekende vooroorlogse Rotterdamse figuren, het Monument van Berkel, een grafmonument op de Begraafplaats Crooswijk voor slachtoffers van het bombardement op Rotterdam-West door Engelsen op het bedrijf Van Berkel's Patent (1943) en de toegangspoort van de Griekse kerk aan de Westzeedijk. Buiten Rotterdam bevinden zich werken in het zuidelijke deel van Nederland. Van 18 december 1953 tot 11 januari 1954 exposeerde hij met Wim Chabot, Frans Fritschy, Henri Hoogewegen, Kees van der Laan, Thomas Nix, George Notenboom, Adriaan van der Plas, Antoon Winkel, Maria Winkel-Hendriks en Bob Zijlmans in het Groothandelsgebouw in Rotterdam. [3][4]

Fotogalerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Johan van Berkel van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.