Johan van Beverwijck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Johan van Beverwijck
Johan van Beverwijck
Johan van Beverwijck
Algemene informatie
Bijnaam Johannes Beverovicius
Geboren 17 november 1594
Overleden 19 januari 1647
Land Vlag van Nederland Nederland
Dbnl-profiel
Portaal:  Literatuur

Johan van Beverwijck of Johannes Beverovicius (Dordrecht, 17 november 1594 – aldaar, 19 januari 1647) was een Nederlands arts en schrijver.

Levensloop[bewerken]

Johan van Beverwijck studeerde in Leiden, Parijs, Montpellier en Padua. Rond 1618 vestigde hij zich in zijn thuisstad Dordrecht. Zijn Schat der gesontheyt (1636) en Schat der ongesontheyt (1642) golden destijds naast de Bijbel en de werken van Jacob Cats als de meest gelezen boeken. Van Beverwijck verdedigde als eerste arts in de Nederlanden de nieuwe ideeën van de Engelse geneesheer William Harvey over de bloedsomloop. Hij drukte tevens zijn stempel op de Nederlandse taal door woorden als alvleesklier, endeldarm, sleutelbeen of slokdarm te bedenken.

Bibliografie[bewerken]

  • 1635: Lof der chirurgie
  • 1636: Schat der gesontheyt
  • 1639: Van de wtnementheyt des vrouwelicken geslachts
  • 1642: Inleydinge tot de Hollantsche genees-middelen
  • 1642: Schat der ongesontheydt ofte genees-konste van de sieckten
  • 1645: Heel-konste ofte derde deel van de genees-konste
  • 1651: Alle de wercken, zo in de medicyne als chirurgie

Externe link[bewerken]