Johann Heinrich Lambert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
J.H. Lambert

Johann Heinrich Lambert (Mulhouse, 26 augustus 1728Berlijn, 25 september 1777) was een Duits-Zwitserse wetenschapper. Hij was behalve wiskundige ook een astronoom, natuurkundige en filosoof.

Illustratie uit De ichnographica campi (Acta eruditorum, 1763)

Lambert was de eerste die onomstotelijk bewees dat het getal π (pi) een irrationaal getal was, dat wil zeggen niet als een breuk kan worden geschreven.

Verder wordt Lambert gezien als de grondlegger van de moderne cartografie met zijn theorie van kaartprojecties. Hij beschreef een aantal projectiemethoden die equivalent of conform zijn. Beide tegelijk is niet mogelijk. Eén van zijn theorieën was de basis voor vele deel-kaarten van de wereld, de Lambertprojectie. Er kwam een groot aantal verbeteringen maar vele kaarten over de hele wereld zijn gebaseerd op de projectie van Lambert.

Van oktober 1757 tot juni 1758 verbleef Lambert met drie leerlingen (hij was hun huisleraar in het Zwitserse Chur) in Utrecht en maakte vandaar reizen naar Den Haag (waar de uitgever van zijn eerste boek Route de la lumière gevestigd was), Rotterdam, Leiden (bezoek aan Pieter van Musschenbroek), Gouda, Amsterdam en Zeist (Hernhutter-gemeenschap).

In 1758 verscheen Route de la lumière, een weerboek. Hij maakte daarin gebruik van symbolen die hij overgenomen had van middeleeuwse astronomen. Tekens zoals deze werden in de 18e eeuw op grote schaal gebruikt en zijn de voorlopers van de moderne weerkaartsymbolen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]