Johann von Dallwitz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johann (Hans) Nikolaus Michael Louis von Dallwitz (Breslau, 29 september 1855 - Bosse, 2 augustus 1919) was een Duits politicus.

Hij bezocht het gymnasium te Dresden en studeerde vervolgens rechten. Daarna was hij in dienst bij de Pruisische overheid. Hij was van 1887 tot 1899 districtscommissaris van Lüben en van 1893 tot 1899 lid van het Pruisische Huis van Afgevaardigden. In 1899 werd hij Regierungsrat in Posen, in 1902 staatsminister van Anhalt en in 1901 eerste president van de provincie Silezië. Van 1910 tot 1914 was hij Pruisisch minister van Binnenlandse Zaken. Deze functie legde hij neer na een conflict over zijn conservatieve denkbeelden.

In 1914 werd hij door keizer Wilhelm II als opvolger van Karl von Wedel tot rijksstadhouder van Elzas-Lotharingen benoemd. Daar wees hij de grondwet van 1911 af en trachtte hij een vereniging met Pruisen te bewerkstelligen. De Eerste Wereldoorlog voorkwam echter een verdere escalatie van het conflict tussen Elzas-Lotharingen en Pruisen (zie ook: Zabern-affaire). Hij stierf op 2 augustus 1919.

Voorganger:
Kurt von Koseritz
Staatsminister van Anhalt
1903-1909
Opvolger:
Ernst von Laue
Voorganger:
Robert von Zedlitz-Trützschler
Eerste president van Silezië
1910
Opvolger:
Hans Lauchlan von Guenther
Voorganger:
Friedrich von Moltke
Minister van Binnenlandse Zaken van Pruisen
1910-1914
Opvolger:
Friedrich Wilhelm von Loebell
Voorganger:
Karl von Wedel
Rijksstadhouder van Elzas-Lotharingen
1914-1918
Opvolger:
Rudolf Schwander