John Sessions

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Sessions
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam John Gibb Marshall
Geboren 11 januari 1953
Largs, North Ayrshire
Land Vlag van Schotland Schotland
Werk
Jaren actief ± 1980-heden
Beroep improvisatieacteur, komiek
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

John Gibb Marshall, bekend onder zijn artiestennaam John Sessions (Largs, 11 januari 1953) is een Schotse acteur en komiek. Hij is bekend als improvisatieacteur in series als Whose Line Is It Anyway?, als regelmatige gast in QI en van zijn rollen in films, zowel in het Verenigd Koninkrijk als in de VS.

Biografie[bewerken]

Sessions werd geboren als John Gibb Marshall en groeide op in Kempston, Bedford en St. Albans. Hij veranderde zijn naam toen hij lid werd van Equity, de acteursvakbond.

Hij studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Wales, waar hij Master of Arts werd. Later ging hij naar de McMaster Universiteit in Canada, waar hij zijn PhD behaalde, hoewel hij zijn doctoraat niet afmaakte.[1] In interviews en zijn werk blijkt dat dit een ongelukkige periode in zijn leven is geweest. In het onderdeel "Worst of Times" in The Independent sprak hij over het koude Canadese weer, dat hij te veel rookte en slechte relaties had. Zijn dissertatie beschreef hij als "200 pagina's vol onzin".

Carrière[bewerken]

Sessions studeerde aan de prestigieuze Royal Academy of Dramatic Art, en in de vroege jaren 80 werkte hij al in het comedycircuit, waarbij hij voornamelijk geïmproviseerde monologen hield. Hij had kleine rolletjes in films, zoals The Bounty (1984, met Mel Gibson, Anthony Hopkins en Laurence Olivier), maar zijn kracht lag in improvisatie en comedy. Zijn onemanshow Napoleon liep enige seizoenen in het Londense West End.

In de originele radioprogramma's van Whose Line Is It Anyway?, gepresenteerd door Clive Anderson, waren hij en Stephen Fry de enige vaste gasten. Sessions deed ook mee in het eerste televisieseizoen, verscheen regelmatig in het tweede, maar vanaf het derde deed hij bijna niet meer mee.

In 1989 had hij zijn eigen televisieprogramma, John Sessions. In deze onemanshow vroeg hij het publiek een persoon, een locatie en twee objecten te kiezen, waarna Sessions hieromheen een optreden van een halfuur maakte. Hierna had hij nog twee vergelijkbare televisieprogramma's: John Sessions' Tall Tales (1991) en John Sessions' Likely Stories (1994), hoewel die minder geïmproviseerd waren. Na enkele jaren had hij er genoeg van, en het publiek ook. Hij had meer succes met Stella Street (1997-heden), een surrealistische comedyserie.

Hij ging ook meer "gewoon" acteren, met rollen als James Boswell in Boswell and Johnson's Tour of the Western Isles (1993) en Doctor Prunesquallor in de BBC-miniserie Gormenghast (2000). Ook speelde hij in verfilmingen van Shakespeares werk: Mcmorris in Kenneth Branaghs Henry V (1989), Philostrate in A Midsummer Night's Dream (1999) en Salerio in The Merchant of Venice (2004).

Daarnaast verscheen Sessions regelmatig in Have I Got News For You en als semivast panellid in QI. In de eerste aflevering van dit programma liet hij zien dat hij zonder moeite geboorte- en sterfdata van verschillende historische figuren kon noemen - al noemde hij het zelf verontschuldigend "een ziekte".


Bronnen, noten en/of referenties
  1. John Sessions, Penguin Books: Authors. Geraadpleegd op 05-09-2007.