John Wick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
John Wick
JohnWick logo bg.svg
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Chad Stahelski
Producent Basil Iwanyk
David Leitch
Eva Longoria
Michael Witherill
Scenario Derek Kolstad
Muziek Tyler Bates
Joel J. Richard
Montage Elísabet Ronalds
Cinematografie Jonathan Sela
Productiebedrijf Summit Entertainment
Thunder Road Pictures
87Eleven Productions
DefyNite Films
Première 19 september 2014 (Austin Fantastic Fest)
Vlag van Nederland 20 november 2014
Vlag van België 26 november 2014
Genre Vigilantefilm
Actiefilm
Heroic bloodshed
Speelduur 101 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget 20 miljoen US$
Opnamelocaties New York
Opbrengst 56.865.058 US$[1]
Gewonnen prijzen 5
Overige nominaties 3
Vervolg John Wick: Chapter 2
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

John Wick is een Amerikaanse vigilante-actie/thriller uit 2014. Het was het regiedebuut van Chad Stahelski, een stuntman die fungeerde als stuntdubbel van hoofdrolspeler Keanu Reeves in Point Break, The Replacements, Constantine en de The Matrix-trilogie. De film ging op 19 september 2014 in première op het Austin Fantastic Fest.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

John Wick is een legende in het misdaadcircuit als voormalige huurmoordenaar voor de Russische maffia. Hij trok zich terug uit deze wereld om te trouwen met zijn geliefde Helen. Wanneer zij vijf jaar later overlijdt aan kanker, krijgt hij in haar opdracht een puppy met de naam Daisy thuisbezorgd. Bij het cadeau zit een brief van Helen waarin ze hem vertelt dat ze hem het hondje geeft omdat ze wil dat hij iets heeft om van te houden. Wick weet niet meteen wat hij met Daisy aan moet, maar het beestje is zo speels, af- en aanhankelijk dat hij van haar gaat houden.

Drie jonge Russische criminelen zien Wick bij een benzinestation. Leider Iosev wil zijn auto, een Ford Mustang uit 1969. Nadat Wick weigert, overvallen ze hem 's nachts in zijn huis, stelen ze de auto en slaan ze Daisy dood. De drie brengen de wagen vervolgens bij de clandestiene handelaar Aurelio om het framenummer te laten veranderen, maar die herkent de auto. Iosev vertelt trots dat ze de eigenaar van het voertuig hebben overvallen en zijn hond gedood. Hij heeft geen idee wie hij heeft aangevallen. Aurelio slaat hem neer en stuurt de drie weg.

Iosev blijkt de zoon van Viggo Tarasov, het hoofd van de Russische maffia en voormalig werkgever van Wick. Wanneer die van Aurelio verneemt wat zijn zoon heeft gedaan, weet hij dat Wick Iosev te grazen zal komen nemen. Tarasov doet een poging om Wick op diplomatieke wijze over te halen om af te zien van wraak, maar die hangt zonder een woord te zeggen de telefoon op. Tarasov transporteert Iosev vervolgens naar een zwaarbewaakte locatie en looft een prijs van miljoenen dollars uit voor degene die Wick doodt voordat die zijn zoon vindt. Wick begint aan een wraaktocht waarop hij bereid is om iedereen om te leggen die tussen hem en Iosev gaat staan. Daarbij kent ook hij mensen binnen het professionele misdaadcircuit die loyaal zijn aan hém.

Rolverdeling[bewerken]

Productie[bewerken]

Het scenario van John Wick werd in 2012 geschreven door Derek Kolstad. Het filmen begon op 14 oktober 2013 in de regio van New York en eindigde op 20 december. De film kreeg overwegend positieve kritieken, zowel van de critici als van het publiek.[2]

Trivia[bewerken]

  • Keanu Reeves en regisseur Stahelski (als stuntdubbel) speelden samen hoofdpersonage Neo in The Matrix. Ook Daniel Bernhardt (Kirill) en Randall Duk Kim (de ondergronddokter) waren te zien in deze trilogie, als Agent Johnson en The Keymaker in The Matrix Reloaded).
  • De film werd samen geregisseerd en geproduceerd door Chad Stahelski en David Leitch. Echter alleen Stahelski wordt genoemd als regisseur en Leitch alleen als producent. Dit omdat er volgens de DGA regulations er maar één persoon genoemd mag worden als regisseur. Hiervoor kunnen uitzonderingen worden gemaakt, en dit werd voor deze film niet gedaan. Stahelski liet zich daarom vrijwillig niet als producent vermelden. [3]

Externe links[bewerken]