Johnnie Ray

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johnnie Ray in 1969

John Alvin Ray (Hopewell, (Oregon), 10 januari 1927Los Angeles, 24 februari 1990) was een Amerikaans zanger, liedjesschrijver en pianist.

Ray was een van de populairste Amerikaanse zangers van zijn tijd en wordt door velen beschouwd als de voorbode van wat later als rock-'n-roll bestempeld zou worden. Zijn naam komt voor in begin van het liedje Come on Eileen van de Dexys Midnight Runners. Hij wordt ook genoemd in een lied van Tom Jones: Sometimes we cry (geschreven door Van Morrison). Tom Jones zingt over Johnnie Ray: I ain't gonna fake it, not like Johnnie Ray. Ook duikt zijn naam op in het nummer We didn't start the fire van Billy Joel, waarin de tekst voornamelijk bestaat uit een opsomming van historische gebeurtenissen. Ray wordt daarin gekoppeld aan het oudste jaar, 1949 en Joels geboortejaar, waarvan gebeurtenissen vermeld worden.

Een van Rays grootste hits is Cry, waarvan twee Nederlandstalige covers bestaan. In 1974 vertolkte Farce Majeure het als een door Ted de Braak gehuilde hekeldicht op president Nixon. De tweede en bekendste versie is Als je huilt van André van Duin, die er in augustus 1982 een nummer 1-hit mee had. Tijdens televisieoptredens droeg hij een speciaal ontworpen bril met ingebouwde watersproeier die hij op het publiek richtte.