Joke Emmers
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
Joke Emmers
| ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | 5 februari 1990 | |||
| Geboorteplaats | Neerpelt | |||
| Land | ||||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 2011-heden | |||
| Beroep | Actrice | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Joke Emmers (Neerpelt, 5 februari 1990) is een Belgische actrice.[1]
Levensloop en carrière[bewerken | brontekst bewerken]
Joke Emmers studeerde Latijn-Moderne Talen aan het Sint Hubertuscollege te Neerpelt. Daarna ging ze voor een acteeropleiding naar het Koninklijk Conservatorium, waar ze in 2012 afstudeerde als master in drama en acteren. Ze speelde in het begin van haar carrière vooral in het theater. In 2013 had ze haar eerste grote rol op televisie in de serie Charlie. In 2016 speelde ze mee in Den elfde van den elfde, in 2017 volgde een rol in Beau Séjour.
Theater[bewerken | brontekst bewerken]
- Het klein theater (2009)
- Kleine Teun, Theater aan Zee (juli 2011)
- Solovoorstelling Damiët (2011-2012)
- Tartuffe (NTGent, 2012)
- Villa Europa (De Warme Winkel, 2013)
- La bête, a dance solo (2013)
- Public Service Announcement (2013)
- De diepte van het dal (2013)
- Disco pigs (2014)
- You may now kiss the bride (2014)
- Waar het vlakke land gaat plooien (2015)
- I used to love to look at the ocean (2015)[2]
- Othello (2015)
- Not the Tommy Cooper story (2016)
- Eyes wide shut (2016)
- Indiaan (2017)
- Lost boys (2017)
- La Superba (2018)
- Wil je een snoepje (try-out) (2018)
- Vogelvrij (2018)
- Iedereen Beroemd (2019)
- Lubricant for life 2020 (Woodman, 2019-2021)
- Paling (Theater Antigone, 2020)
Film en televisie[bewerken | brontekst bewerken]
- De Kruitfabriek (2012)
- Charlie (2013)[3]
- Trouw met mij! (2014)
- Den elfde van den elfde (2016)
- Callboys (2016)[4]
- Beau Séjour (2017)
- Influencers (2020)
- Lieve (2020)
- LEEF (2021)[5]
- Panna (2021)
- Loslopend wild (2021)
Trivia[bewerken | brontekst bewerken]
- In 2017 nam Emmers deel aan het televisieprogramma De Slimste Mens ter Wereld. Ze verloor uiteindelijk van Filip Peeters en Xavier Taveirne.[6][7]
Bronnen, noten en/of referenties
|