Joke Folmer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joke Folmer
Medal of Freedom met gouden palm
Medal of Freedom met gouden palm
Geboren 1923, Nederlands Indië
Land Vlag van Nederland Nederland
Groep Fiat Libertas

Joke Folmer (Nederlands Indië, 1923) was een Nederlands verzetsstrijder.

Ten tijde van de Duitse aanval op Nederland in 1940 was zij zeventien jaar en zat op het lyceum in Zeist. Via het bezorgen van huiswerk bij een Joods vriendinnetje kwam zij in contact met het verzet en werd koerierster voor de groep Fiat Libertas. Zij smokkelde meer dan driehonderd mensen over de grens, onder wie 120 geallieerde piloten.

In september 1943 werd de groep verraden en langzaam maar zeker opgerold. Joke Folmer werd ter dood veroordeeld en opgesloten in o.a het Oranjehotel, de gevangenis in Utrecht en Kamp Vught. Haar executie werd verhinderd door de ontruiming van het kamp op Dolle Dinsdag. Zij ging ze als Nacht-und-Nebelgevangene naar een opeenvolging van Duitse gevangenissen, onder andere Waldheim. Doordat ze vaak op transport was hebben haar doodvonnis-papieren haar nooit ingehaald. De gevangenen uit Waldheim werden op 6 mei 1945 door de Russen bevrijd. Haar terugreis naar Nederland wordt beschreven in het boek 'The Walls Came Tumbling Down (En de muren vielen om)' van Jet Roosenburg.

Na de oorlog organiseerde ze samen met Nel Lind reünies waarbij Britse en Canadese luchtmachtveteranen nog eens de vluchtroutes aflegden van Nederland naar de Zwitserse of Spaanse grenzen.

Voor haar verzetswerk kreeg zij onder andere de Britse George Medal, de Medal of Freedom met gouden palm en het Verzetsherdenkingskruis. Op latere leeftijd heeft zij voor haar sociale inzet in de maatschappij de Bronzen Leeuw gekregen. Zij is de enige nog levende Nederlandse drager van de Medal of Freedom with gold palm.

Haar neef Jan Folmer was lid van de Waffen-SS.[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties