Jolanda Neff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jolanda Neff
Neff in actie tijdens het Europees kampioenschap mountainbiken 2018 in Glasgow.
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 5 januari 1993
Geboorteplaats Sankt Gallen, Zwitserland
Nationaliteit Vlag van Zwitserland Zwitserse
Lengte 168 cm
Gewicht 53 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Trek-Segafredo
Discipline(s) Mountainbiken
Veldrijden
Wegwielrennen
Specialisatie(s) Allrounder
Ploegen
2013–2014
2015–2016
2017–2018
2019–heden
Giant Pro XC Team
Stöckli Pro Team
Kross Racing Team
Trek-Segafredo
Beste prestaties
Gent-Wevelgem 13e (2016)
WK op de weg 9e (2015)
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Jolanda Neff (Sankt Gallen, 5 januari 1993) is een Zwitserse mountainbikster en wielrenster.

Biografie[bewerken]

Mountainbiken[bewerken]

Neff begon in 1999 met mountainbiken. In 2008 behaalde ze haar eerste officiële Nationale titel bij de nieuwelingen. In 2010 en 2011 kwam Neff uit bij de junioren. Ze behaalde verschillende wereldbekerzeges, en werd Europees kampioene. Hierna maakte ze de overstap naar de belofte. Tussen 2012 en 2014 werd ze drie maal op rij met grote voorsprong wereldkampioene, door respectievelijk Jana Belomoina, Pauline Ferrand-Prévot en Margot Moschetti voor te blijven. In 2012 werd ze ook Europees kampioene.

In 2013 zette ze voorzichtig haar eerste stapjes tussen de elites, dit bij het Nederlandse Giant Pro XC Team. Haar beste uitslag in de wereldbeker was een zevende plek in Vallnord en Mont-Sainte-Anne, ze werd ook zevende in het eindklassement. In het daaropvolgende seizoen domineerde Neff in de Wereldbeker. Ze won drie van de zeven manches en werd zo eindlaureate. Een jaar later deed ze dit nog eens netjes over, door ditmaal drie van de zes manches op haar naam te schrijven. In dat jaar won ze ook haar eerste Europese titel bij de profs en won ze het mountainbiken op de Europese Spelen te Bakoe.

2016 stond volledig in het teken van de Olympische Zomerspelen. In voorbereiding hierop won ze twee manches van de wereldbeker en verlengde ze haar Europese titel. Op de Spelen zelf kende Neff een goede start. Na drie ronden reed ze samen met de Poolse Maja Włoszczowska en Jenny Rissveds uit Zweden aan de leiding. Echter moest ze de rol lossen. Ze eindigde uiteindelijk als zesde op meer dan twee minuten van winnares Rissveds.

Veldrijden[bewerken]

In haar jeugdjaren deed Neff ook aan veldrijden. Zo werd ze in 2011 tweede op het Zwitsers kampioenschap voor junioren. In het seizoen 2017-2018 deed ze voor het eerst mee aan internationale wedstrijden. Zo won ze in Bern een manche van de EKZ CrossTour. De Duinencross werd dat seizoen haar eerste Wereldbeker ooit. Ze eindigde er als veertiende. Later dat seizoen behaalde ze nog top tien plaatsen in de Citadelcross in Namen en de GP Eric De Vlaeminck in Zolder. Begin 2018 kwam ze samen met Pauline Ferrand-Prévot zwaar ten val tijdens de GP Adrie van der Poel in Hoogerheide, waardoor ze het wereldkampioenschap in Valkenburg moest missen.[1] Ook in het seizoen 2018-2019 nam ze deel aan de wereldbekers in Namen en Zolder.[2] In de Citadelcross finishte ze als vijfde.[3] Bij de start van de GP Eric De Vlaeminck werd ze echter opgehouden door een val van Annemarie Worst en werd zodoende slechts 26e. Op 1 januari 2019 won ze de GP Sven Nys in Baal na een felle tweestrijd met wereldkampioene Sanne Cant.[4]

Wegwielrennen[bewerken]

Naast mountainbiken en veldrijden is Neff ook geregeld actief op de weg. Dit deed ze voor verschillende ploegen: Rabobank-Liv Woman (2013), Servetto Footon (2015-2016) en vanaf 2019 voor Trek-Segafredo.[5]

In 2011 werd ze Zwitsers kampioen bij de junioren. Als elite deed ze dit in 2015 nog eens over. Dat jaar behaalde ze verschillende ereplaatsen in World Tour-wedstrijden, waaronder de derde plaats in de Trofeo Alfredo Binda en een negende plek op het wereldkampioenschap. Een jaar later won ze op een haar na de Trofeo Alfredo Binda. Ze werd in de slotfase gegrepen door Elizabeth Deignan en Megan Guarnier en werd uiteindelijk derde. Later dat seizoen behaalde ze ook nog een tiende plek in de Waalse Pijl en won ze twee ritten en het eindklassement van de Ronde van Polen. In augustus nam ze deel aan de Olympische wegwedstrijd, waarin ze achtste werd.

Palmares[bewerken]

Mountainbiken[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Olympic rings with white rims.svg
OS
Regenboogtrui
WK
Europees kampioenstrui
EK
Zwitserse kampioenstrui
ZK
Overige Totaal
aantal
zeges
2012 DNQ NVT NVT NVT Thal, Walzenhausen, Einsiedeln 3
2013 NVT NVT NVT NVT 0
2014 Pietermatitzburg, Mt-St-Anne, Méribel, Eindklassement NVT DNS DNS Goud Voronkili, Buchs, Montichiara, Teserette, Granichen, Lenzerheide, Roggwil, Muttenz, Bad Salzdetfurth, Jelenia Gora 14
2015 Nové Město, Albstadt, Mt-St-Anne, Eindklassement NVT 9e Goud Brons Schaan, Tesserete, Solothurn, Bakoe, Gränichen, Montsevellier 10
2016 La Bresse, Vallnord 6e 8e Goud Goud Rivera, Buchs, Gränichen, Bad Säckingen, Muttenz, Hadleigh Park 10
2017 Val Di Sole NVT Goud DNF Goud Solothurn 4
2018 Albstad, Mt-St-Anne, La Bresse, Eindklassement NVT 4e Goud Goud Gränichen, Chelva 7
Totaal 12 0 1 3 4 28 48

Jeugd[bewerken]

Veldrijden[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV Trofee Regenboogtrui
WK
Europese kampioenstrui
EK
Zwitserse kampioenstrui
ZK
Overige Totaal
aantal
zeges
2017–2018 DNS DNS DNS Bern, Meilen 2
2018–2019 Baal 6e DNS Goud Meilen 3
Totaal 0 0 1 0 0 1 3 5

Wegwielrennen[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2015 - 1 zege

2016 - 3 zeges

2018 - 1 zege


Totaal: 5 zeges

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Gent-Wevelgem Trofeo Alfredo Binda Waalse Pijl WK op de weg
2013 29e
2014
2015 6e 28e 9e
2016 13e Brons ↑ 10e
2017
2018 22e

Jeugd[bewerken]

Externe links[bewerken]