Joods monument

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Veel gemeenten gedenken hun tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoorde Joodse inwoners door middel van een Joods monument. Deze monumenten zijn veelal pas veertig jaar na de oorlog of later opgericht. Kort na de oorlog was alle aandacht gericht op de wederopbouw. Pas in de jaren zestig ontstond er brede belangstelling voor de Jodenvervolging door de Nederlandse televisieserie De Bezetting van Loe de Jong, het proces tegen Adolf Eichmann en het verschijnen van Ondergang van Jacques Presser.

Over het algemeen vindt bij de Joodse monumenten jaarlijks een herdenking plaats, bijvoorbeeld op 4 mei. Bij het beeldje van Anne Frank in Utrecht liggen altijd bloemen.

De meeste Joodse monumenten zijn abstract, maar er zijn ook figuratieve beelden, herinneringsplaquettes, een heel gebouw (de Hollandsche Schouwburg) en een digitaal monument. Het monument De 102.000 stenen in Kamp Westerbork herinnert aan de 102.000 mensen die vanuit Nederland werden gedeporteerd en het niet overleefden. Op de kop van de stenen is een davidster (voor de Joodse slachtoffers), een vlammetje (voor de Roma en Sinti) of geen teken (voor de in Westerbork gefusilleerde verzetsstrijders) te zien.

Voorbeelden van Joodse monumenten zijn:

Fotogalerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]