Joris Helleputte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joris Helleputte
Standbeeld aan de Bospoort in Maaseik
Standbeeld aan de Bospoort in Maaseik
Geboren Gent, 31 augustus 1852
Overleden Leuven, 22 februari 1925
Land Vlag van België België
Partij Katholieke Partij
Minister van Openbare Werken
Aangetreden 5 augustus 1910
Einde termijn 8 juni 1911
Regering Schollaert
Voorganger Auguste Delbeke
Opvolger Aloys Van de Vyvere
Aangetreden 11 november 1912
Einde termijn 21 november 1918
Regering De Broqueville I
Cooreman
Voorganger Aloys Van de Vyvere
Opvolger Edward Anseele
Minister van Landbouw
Aangetreden 1 mei 1907
Einde termijn 30 oktober 1908
Regering De Trooz
Schollaert
Voorganger Maurice Van der Bruggen
Opvolger Frans Schollaert
Aangetreden 5 augustus 1910
Einde termijn 8 juni 1911
Regering Schollaert
Voorganger Frans Schollaert
Opvolger Aloys Van de Vyvere
Aangetreden 11 november 1912
Einde termijn 21 november 1918
Regering De Broqueville I
Cooreman
Voorganger Aloys Van de Vyvere
Opvolger Albéric Ruzette
Minister van Spoorwegen, Post en Telegrafie
Aangetreden 1 mei 1907
Einde termijn 5 september 1910
Regering De Trooz
Voorganger Julien Liebaert
Opvolger Charles de Broqueville
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Georgius Augustinus (Joris) Helleputte (Gent, 31 augustus 1852 - Leuven, 22 februari 1925) was een Belgisch ingenieur, architect, hoogleraar, volksvertegenwoordiger en minister voor de Katholieke Partij. Helleputte, uitgesproken katholiek, ultramontaan en Vlaamsgezind, was in 1890 één van de stichters en de eerste voorzitter (1890-1925) van de Belgische Boerenbond, en was onder meer van 1898 tot 1911 ook voorzitter van het Davidsfonds.

Levensloop[bewerken]

Joris Helleputte was de jongste van zes kinderen uit een Gents gezin, dat niet echt tot de bemiddelde klasse hoorde, en groeide op in een tijd waarin in deze stad snel moderniseerde. Hij kon naar de Gentse Rijksuniversiteit en studeerde er van 1868 tot 1873 voor Ingenieur van Bruggen en Wegen. Hij haalde nooit minder dan 90% van de punten. Een maand na zijn afstuderen werd hij benoemd tot Onderingenieur bij de Belgische Spoorwegen. Hij werd toen ook, uitzonderlijk snel, repetitor aan de Katholieke Universiteit van Leuven, waar hij vrij vlot opklom tot hoogleraar (1879) en decaan (1881) van de Faculteit der Wetenschappen. Tevens was hij medestichter van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (1902).

Als architect was hij in hoofdzaak werkzaam in Leuven. Onder meer het Justus Lipsiuscollege, het Heilig Hartinstituut Heverlee, het anatomisch amfitheater in het Vesaliusinstituut, een feestzaal voor de Société Générale des Etudiants en de eerste plannen voor het Landbouwkundig Instituut behoren tot zijn werk. Doch ook op tal van andere plaatsen in België was hij actief. In Diest herstelde hij de voorgevel van de Kruisherenkerk.

Helleputte was van 1889 tot aan zijn dood in 1925 volksvertegenwoordiger in het arrondissement Maaseik voor de Katholieke Partij en werd minister van Posterijen, Spoorwegen en Telegrafie (1908-1910), van Landbouw (1907-1908, 1910-1911 en 1912-1918) en van Openbare Werken (1910-1911, 1912-1918). In 1912 werd Helleputte minister van Staat. Hij was tevens een schoonbroer van Frans Schollaert, van 1908 tot 1911 premier van België.

Er is een Joris Helleputtestraat in Lommel, Borgerhout en Breda, en een Joris Helleputteplein in Leuven.

Publicaties[bewerken]

  • Bibliographie académique de l'Université de Louvain geeft de lijst van redevoeringen, artikels en bouwontwerpen door Joris Helleputte.

Literatuur[bewerken]

  • Roger ERNOTTE, Georgius Helleputte, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXV, Brussel, 1969.
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
  • M. LE BRUIN, Joris Helleputte, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, T. XI, Brussel, 1985.
  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
  • Lode WILS, Joris Helleputte, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
  • Jan DE MAEYER & J. VAN MOLLE (red), Joris Helleputte, architect en politicus, 1998.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
/
Voorzitter van de Boerenbond
1890 - 1925
Opvolger:
Victor Parein
Voorganger:
Pieter Willems
Voorzitter van het Davidsfonds
Waarnemend voorzitters: Désiré Claes ('98-'10) / Emiel Vliebergh ('10-'11)
1898 - 1911
Opvolger:
Emiel Vliebergh
Voorganger:
Louis van der Bruggen
Minister van Landbouw
1907 - 1908
Opvolger:
Frans Schollaert
Voorganger:
Julien Liebaert
Minister van Posterijen, Spoorwegen en Telegrafie
1908 - 1910
Opvolger:
Charles de Broqueville
Voorganger:
Frans Schollaert
Minister van Landbouw
1910 - 1911
Opvolger:
Aloys Van de Vyvere
Voorganger:
Auguste Delbeke
Minister van Openbare Werken
1910 - 1911
Opvolger:
Aloys Van de Vyvere
Voorganger:
Aloys Van de Vyvere
Minister van Landbouw
1912 - 1918
Opvolger:
Albéric Ruzette
Voorganger:
Aloys Van de Vyvere
Minister van Openbare Werken
1912 - 1918
Opvolger:
Edward Anseele

Bibliografie[bewerken]

  • Joris Helleputte. Architect en politicus (1852-1925), Deel 1: De Maeyer Jan & Van Molle Leen (ed.), Biografie ; Deel 2: Maes Krista (ed.), Oeuvrecatalogus, Leuven, 1998 (KADOC Artes, 1).