José van Dijck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
José van Dijck
José van Dijck (2015)
Algemene informatie
Volledige naam Johanna Francisca Theodora Maria van Dijck
Geboren Boxtel, 15 november 1960
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep mediawetenschapper, bestuurder
Bekend van Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Website Website KNAW
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Johanna Francisca Theodora Maria (José) van Dijck (Boxtel, 15 november 1960) is sinds 2017 universiteitshoogleraar aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor was zij van 2001 tot en met 2016 hoogleraar vergelijkende mediawetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Van 2015 tot 2018 was ze de eerste vrouwelijke president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

Studie en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Na het atheneum (Jacob-Roelandslyceum, Boxtel, 1979) en een studie Nederlands aan de Universiteit Utrecht promoveerde Van Dijck in 1992 aan de University of California, San Diego op een onderzoek in de literatuurwetenschap naar de publieke opinie over voortplantingstechnologie.[1] Ondertussen werkte ze als freelance journaliste voor onder meer Opzij en De Volkskrant. Bij terugkomst in Nederland ging ze aan de Rijksuniversiteit Groningen werken als universitair docent bij de opleiding journalistiek. In 1995 werd Van Dijck universitair hoofddocent aan de Universiteit Maastricht en in 2001 hoogleraar mediastudies in Amsterdam.[2] Haar oratie ging over de digitale manipuleerbaarheid van televisie. Na een periode als decaan van de faculteit geesteswetenschappen in Amsterdam (2008-2011) werd ze in 2015 benoemd als president van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, als opvolger van Hans Clevers. In mei 2018 werd zij opgevolgd door Wim van Saarloos.

Vanwege de invulling van haar functie bij de Koninklijke Academie van Wetenschappen werd José van Dijck door het feministische maandblad Opzij uitgeroepen tot meest invloedrijke vrouw in de Opzij Top 100 in 2016.[3]

Publicaties (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Nederlandstalige publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • Wetenschap in Nederland. Waar een klein land groot in is en moet blijven. Co-auteur Wim van Saarloos. (KNAW, 2017) ISBN 978-94-6298-815-6
  • De Platformsamenleving. Publieke waarden in een online wereld. Co-auteur Thomas Poell en Martijn de Waal. (Amsterdam University Press, 2016) ISBN 978-94-6298-461-5 Digitale versie
  • Universiteiten ten onder aan markt en management? Decentraliseer verantwoordelijkheden binnen universiteit. In: Christen Democratische Verkenningen, 2006, afl. 3, pag. 160-168
  • Televisie in het tijdperk van de digitale manipuleerbaarheid. Oratie Universiteit van Amsterdam (Vossiuspers, 2002) ISBN 90-5629-245-5
  • Het transparante lichaam. Medische visualisering in media en cultuur. (Amsterdam University Press, 2001) ISBN 90-5356-522-1

Engelstalige publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • The Platform Society. Public Values in a Connective World. Co-auteur Thomas Poell en Martijn de Waal. (Oxford University Press, 2018) ISBN 978-01-9088-977-7
  • The culture of connectivity. A critical history of social media. (Oxford University Press, 2013) ISBN 978-0-19-997077-3
  • Sound souvenirs. Audio technologies, memory and cultural practices. Edited with Karin Bijsterveld. (Amsterdam University Press, 2009) ISBN 978-90-8964-132-8
  • Mediated memories in the digital age. (CA. Stanford University Press, 2007) ISBN 0-8047-5624-4
  • The transparent body. A cultural analysis of medical imaging. (University of Washington Press, 2005) ISBN 0-295-98490-2
  • Discontinuous discourses. Mapping the public debate on new reproductive technologies, 1978-1991. Thesis (Ph. D.), University of California, San Diego, Department of Literature, 1992. Geen ISBN

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie José van Dijck van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.