Jos Baudewijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Jos Baudewijn (Wetteren, 17 januari 1922Antwerpen, 11 december 2006) was een Vlaams radiopresentator en -producer bij de BRT (heden VRT).

Biografie[bewerken]

Baudewijn was scheikundige van opleiding. Nog voor de Tweede Wereldoorlog had het gezin een radio aangeschaft. Zo kreeg hij de liefde voor de radio en muziek van thuis mee. In zijn woonplaats Wetteren fungeerde Baudewijn lange tijd als omroeper: hij bracht inwoners op de hoogte van belangrijke evenementen en deed verslag van lokale gebeurtenissen zoals wielerwedstrijden. Deze activiteiten brachten hem bij de radio. In 1945 nam hij deel aan een stemtest bij de toenmalige NIR. De nervositeit speelde hem echter parten. Hij kreeg vaderlijk de raad om “later nog eens terug te komen als hij kon praten”. Acht jaar later waagde hij opnieuw zijn kans en met succes. In 1954 begon hij de NIR als regisseur-omroeper. Zijn zin voor vernieuwing bracht hem geregeld in aanvaring met de Radio2-top. Baudewijn stond dan ook aan de wieg van heel wat nieuwe radiotrends: hij introduceerde tijdens de Expo 58 verkeersinformatie, stond aan de wieg van de eerste verzoekprogramma's, en zorgde ook voor vernieuwing door sport te combineren met lichtere muziek. In 1959 kwam zijn echte doorbraak. Meer dan zeven jaar presenteerde hij onafgebroken na elkaar 'Sportnamiddag' op de nationale radio. Van 1967 tot aan zijn pensionering in 1987 werd hij producer bij BRT 2 Omroep Antwerpen. Hij presenteerde programma's als "Van 12 Tot 2", "De Eerste Dag" en "Vragen staat vrij", een verzoekprogramma later ook gepresenteerd door Lutgart Simoens op zondag op Radio 2.

Citaten[bewerken]

"Hij had zelf ongeveer 60.000 platen en was enorm goed op de hoogte van het reilen en zeilen in de muziekbusiness. Hij heeft de uitstraling van Radio 2 in belangrijke mate mee bepaald." (Lutgart Simoens)

Trivia[bewerken]

Toen een pyromaan ooit vanuit de gevangenis het plaatje 'Eenzaam zonder jou' aanvroeg, zou Baudewijn in plaats daarvan 'Met de vlam in de pijp' van Henk Wijngaard hebben gedraaid.[bron?]