Jos Chabert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jos Chabert
v.l.n.r. minister Chabert, minister Westerterp, minister Refrainge
v.l.n.r. minister Chabert, minister Westerterp, minister Refrainge
Geboren Etterbeek, 16 maart 1933
Overleden Brussel, 9 april 2014
Partij CD&V
Brussels Minister van Transport, Openbare Werken, Noodhulp en Brandbestrijding
Aangetreden 15 juli 1999
Einde termijn 13 juli 2004
Regering Simonet I
de Donnea
Ducarme
Simonet II
Voorganger Eric André (als staatssecretaris voor Openbare Werken)
Opvolger Benoît Cerexhe (als minister van Brandbestrijding en Noodhulp)
Pascal Smet (als minister van Openbare Werken)
Functies
1995-1999 Brussels Minister van Financiën, Begroting, Economie en Buitenlandse Betrekkingen
1989-1995 Brussels Minister van Financiën, Begroting, Ambtenarenzaken en Buitenlandse Betrekkingen
1980-1981 Federaal Minister van Openbare Werken en Institutionele Hervorming
1980 Federaal Minister van Openbare Werken
1978-1980 Federaal Minister van Communicatie
1977-1978 Federaal Minister van Verkeerswezen
1974-1977 Federaal Minister van Verkeerswezen en PTT
1973-1974 Federaal Minister van Vlaamse Cultuur en Vlaamse Zaken
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Jozef Philippe Antoon (Jos) Chabert (Etterbeek, 16 maart 1933Brussel, 9 april 2014) was een Belgisch politicus voor CD&V en minister van staat.

Levensloop[bewerken]

Chabert volbracht de humaniora in het Sint-Jan Berchmanscollege in Brussel en het Klein Seminarie in Mechelen (tot 1951) en volbracht zijn universitaire studies aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij actief deelnam aan het georganiseerde studentenleven. Hij promoveerde tot doctor in de rechten en vestigde zich als advocaat in Brussel. Hij trouwde met Cecile Boon en ze hadden een zoon.

Hij begon zijn politieke loopbaan als gemeenteraadslid en schepen van Meise in 1965. In 1968 werd hij verkozen tot CVP-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel. Hij vervulde dit mandaat tot in 1974. Hij werd toen verkozen tot senator voor hetzelfde arrondissement en dit mandaat vervulde hij tot in 1991. In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Hij was er de allereerste fractievoorzitter van de CVP tot februari 1973. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1991 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. In 1989 werd hij lid van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad en bleef dit mandaat uitoefenen tot in 2009. Van 19 juli 2004 tot in 2006 was hij er eerste ondervoorzitter. Via zijn mandaat in de Brusselse Hoofdstedelijke Raad had hij zowel in juni 1995 (10 dagen) als in juli 1999 (8 dagen) enkele dagen zitting in het Vlaams Parlement.

Hij was minister van Vlaamse cultuur en Vlaamse zaken, van Verkeerswezen, van PTT, van Openbare Werken en van Institutionele Hervormingen in de nationale Belgische regering.

Vanaf 1989 tot 2004 zetelde hij gedurende drie legislaturen onafgebroken als minister in de Brusselse Hoofdstedelijke Regering. Van 2000 tot 2002 was hij ook voorzitter van het Comité van de Regio's van de Europese Unie.

In 2009 raakte Chabert niet meer herverkozen en daarmee kwam een einde aan zijn lange politieke loopbaan, waarin hij zowat alle ministermandaten binnen de Brusselse regering heeft bekleed. Chabert was voor CD&V een icoon. Hij was een van de langstzittende ministers uit de naoorlogse geschiedenis. In november van dat jaar benoemde koning Albert II hem tot Minister van Staat.

Jos Chabert stond bekend om zijn zeer innemende en galante persoonlijkheid. Hij was ook zeer humoristisch. Voor zijn medewerkers was hij zeer veeleisend. Verder stond hij bij insiders bekend om zijn liefde voor mooie vrouwen. Toch bleef hij tot aan zijn dood lang en gelukkig getrouwd. In de laatste jaren van zijn leven werd hij dement en verzorgd in een rust- en verzorgingstehuis.

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootkruis in de Kroonorde, KB 11 juni 2004
  • Vlag van België België: Minister van staat

Literatuur[bewerken]

  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Frans Van Mechelen
Minister van Vlaamse Cultuur en Vlaamse Zaken
1973-1974
Opvolger:
Rika De Backer
Voorganger:
Jef Ramaekers
Minister van Verkeerswezen
1974-1980
Opvolger:
Guy Spitaels
Voorganger:
Jef Ramaekers
Minister van PTT
1974-1977
Opvolger:
Léon Defosset
Voorganger:
Guy Mathot
Minister van Openbare Werken
1980-1981
Opvolger:
Louis Olivier
Voorganger:
Herman Vanderpoorten
Minister van Institutionele Hervormingen
1980-1981
Opvolger:
Jean-Luc Dehaene