Joseph le Bron de Vexela

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joseph le Bron de Vexela tijdens de Java-oorlog

Joseph le Bron de Vexela (Nijmegen, 10 maart 1793 - Maastricht, 13 november 1853) was een Nederlands generaal-majoor, ridder en officier in de Militaire Willems-Orde en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Loopbaan[bewerken]

Le Bron de Vexela, zoon van kolonel Lorenzo Maria le Bron De Vexela, trad op 1 maart 1799 in militaire dienst als cadet der infanterie en kwam in 1807 als leerling op de Militaire School te Honsholredijk aan. Bij de inlijving van Nederland in het Franse Keizerrijk, in 1810, ging hij als adjudant-onderofficier over bij het 123ste regiment infanterie, werd de 9de juni 1811 aangesteld als tweede luitenant en het jaar daarop tot eerste luitenant bevorderd. In die rang maakte hij in 1812 de veldtocht in Rusland mee en werd bij de slag bij Wilna door een geweerkogel in de hand en een bajonetsteek in de rechterzij gewond en krijgsgevangen gemaakt. Op 30 augustus 1814 werd hij uit krijgsgevangenschap ontslagen, als eerste luitenant bij de infanterie aangesteld en op 6 augustus 1815 tot kapitein bevorderd.

Op zijn verzoek overgeplaatst bij het Nederlands Indische leger, vertrok Le Bron de Vexela in 1823 naar Java, waar hij aan de meeste belangrijke veldtochten deelnam en overal door moed en vastberadenheid uitblonk. Zo onderscheidde hij zich in de eerste jaren van zijn verblijf in Oost-Indië in de binnenlanden van Padang, op de westkust van Sumatra tegen de Padries en werd hij op 8 november 1824 tot majoor bevorderd. In deze rang nam hij deel aan de Makassaarse expeditie in 1825. Gedurende de Java-oorlog, in 1829, werd er onder zijn leiding een expeditie naar het Zuidergebergte, in de residenties Djokjakarta en Soerakarta uitgerust, die, ondanks alle moeilijkheden, waarmee zij gepaard ging, tot gevolg had dat de vijand uit al zijn posities werd verdreven. Op 8 mei 1827 was Le Bron de Vexela al tot luitenant-kolonel benoemd en in 1828 werd hij (bij Koninklijk Besluit van 22 november 1828, nr. 28) benoemd tot ridder in de Militaire Willemsorde vierde klasse, voor zijn gehouden gedrag gedurende de Makassaarse expeditie. Voor zijn verdiensten tijdens de oorlog op Java werd hij op dezelfde dag (Koninklijk Besluit van 22 november 1828, nr. 29) benoemd tot ridder in die Orde der derde klasse.

In 1830, met verlof uit Indië gekomen, bood hij direct zijn diensten aan en werd, in juni 1831, tot commandant der troepen in het vijfde district Zeeland en bevelhebber van de eerste afdeling mobiele Overijsselse schutterij aangesteld. Deze betrekking nam hij waar tot 16 april 1836, toen hij op de meest eervolle wijze uit de dienst ontslagen werd, na al in 1831 tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, en in 1834 voor de diensten in Indië bewezen, tot kolonel was benoemd. In die rang vertrok hij in 1837 weer naar Indië om daar aangesteld te worden als bevelhebber der tweede grote militaire afdeling. Le Bron de Vexela werd op 23 mei 1841 gepensioneerd en kreeg kort daarop de titulaire rang van generaal-majoor; hij keerde terug naar Nederland, vestigde zich te Maastricht en overleed daar op 13 november 1853. Zijn zoon was Jules Laurant le Bron de Vexela.

Portal.svg Portaal KNIL
Bronnen, noten en/of referenties