Joule-effect

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het joule-effect, beschreven door de Engelse natuurkundige James Prescott Joule (1818-1889), is het opwarmen van een geleider (weerstand) wanneer er stroom door vloeit.

Wet van Joule[bewerken | brontekst bewerken]

De wet van Joule geeft het verband tussen de hoeveelheid warmte (energie) die in een weerstand wordt gegenereerd door een elektrische stroom. De wet luidt:

Daarin is:

energie in joule (J)
stroom in ampère (A)
weerstand in ohm ) (Ω)
tijd in seconde (s)

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Het joule-effect wordt onder andere gebruikt in elektrische verwarmingen, zoals radiator, oven, kookplaat, haardroger en broodrooster, en ook in gloeilampen, smeltzekeringen en soldeerbouten.