Joule-effect

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het joule-effect, beschreven door de Engelse natuurkundige James Prescott Joule (1818-1889), is het opwarmen van een geleider (weerstand) wanneer er stroom door vloeit.

Wet van Joule[bewerken | brontekst bewerken]

De warmteproductie ten gevolge van een stroom die door een geleider loopt, kan berekend worden met de wet van Joule.

In een geleider met weerstand R is de warmteproductie Q (en verlies aan elektrische energie in de weerstand):

,

met U de elektrische spanning over de weerstand, P het vermogen, I de stroomsterkte door de weerstand en t de tijd.

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Het joule-effect wordt onder andere gebruikt in elektrische verwarmingen, zoals radiator, oven, kookplaat, haardroger en broodrooster, en ook in gloeilampen, smeltzekeringen en soldeerbouten.