Julian Alaphilippe

Julian Alaphilippe
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	11 juni 1992
Geboorteplaats	Saint-Amand-Montrond, Frankrijk
Sportnationaliteit	Frankrijk
Lengte	173 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg	Tudor Pro Cycling Team
Discipline(s)	Weg
Specialisatie(s)	Klimmer, klassiekerrenner
Ploegen
2013; 2014–2024; 2025-	Etixx-iHNed; Quick-Step; Tudor Pro Cycling Team
Beste prestaties
Milaan-San Remo	1e (2019)
Amstel Gold Race	4e (2019)
Luik-Bast.-Luik	2e (2015, 2021)
Ronde van Lombardije	2e (2017)
Ronde van Italië	1 etappezege
Ronde van Frankrijk	5e (2019) ; 6 etappezeges
Ronde van Spanje	1 etappezege
WK op de weg	1e (2020, 2021)
Overige
Zeges:
Ronde van Californië; Waalse Pijl; Clásica San Sebastián; Strade Bianche; Brabantse Pijl	2016; 2018, 2019, 2021; 2018; 2019; 2020
Medailles
Wereldkampioenschappen
Europese kampioenschappen
	Officiële website
Portaal	Wielersport

Julian Alaphilippe (Saint-Amand-Montrond, 11 juni 1992) is een Frans wegwielrenner en voormalig veldrijder die sinds 2025 voor Tudor Pro Cycling Team rijdt. In 2020 en 2021 werd hij wereldkampioen wielrennen op de weg. Hij is de broer van wielrenner Bryan Alaphilippe.

Carrière

Jeugd

Alaphilippe begon zijn carrière in het veldrijden.^[1] Zo werd hij begin 2010 tweede op het wereldkampioenschap, hij moest het in de sprint-à-deux afleggen tegen thuisrijder Tomáš Paprstka. In 2012 en 2013 werd hij nog wel Frans beloftenkampioen, en eind 2012 werd hij derde op het Europees kampioenschap, toch koos Alaphilippe voor de weg.

Dat hij ook een uitstekend wegrenner was bleek in de zomer van 2012: rijdende voor Armée de Terre won hij een etappe en bijna het eindklassement van de Coupe des Nations Ville Saguenay.

In 2013 tekende hij een contract bij Etixx-iHNed, een continentale ploeg uit Tsjechië. Tussen de profs won hij een etappe in de Ronde van Bretagne, en presteerde hij goed op het EK en het WK. Bij de beloften won hij ritten in de Ronde van Thüringen en de prestigieuze Ronde van de Toekomst.

2014

Vanaf 2014 kwam hij, net als zijn oud-ploeggenoot bij Etixx-iHNed Petr Vakoč, uit voor Etixx-Quick Step. Hij stak voor het eerst zijn neus aan het venster tijdens de Ronde van Catalonië, dit door in de eerste etappe derde en in de tweede etappe vierde te worden, in de vijfde etappe moest hij zelfs enkel Luka Mezgec laten voorgaan. Tijdens de Ronde van de Ain in augustus boekte hij zijn eerste overwinning, hij won er de slotrit.

2015

In 2015 waren de Ardennenklassiekers zijn eerste doel, hij werd zeer verrassend tweede in de Waalse Pijl achter Alejandro Valverde. Enkele dagen later werd hij opnieuw tweede achter Valverde in Luik-Bastenaken-Luik. Vervolgens reed hij de Ronde van Californië, waar hij ritwinst en een tweede plek in het eindklassement behaalde. In oktober werd bij Alaphilippe de ziekte van Pfeiffer geconstateerd. Hij reed het wereldkampioenschap in Richmond om deze reden niet uit.

2016

Ook in 2016 werd Alaphilippe tweede in de Waalse Pijl. Hij wist later de Ronde van Californië te winnen. In de Ronde van Frankrijk voerde hij verschillende dagen het jongerenklassement aan. In de tweede rit eindigde hij tweede, achter Peter Sagan. Op de Olympische Spelen behaalde Alaphilippe namens Frankrijk een vierde plaats in de wegrit.

2017

Alaphilippe reed in 2017 een succesvolle Parijs-Nice. Hij won hierin een etappe en schreef zowel het puntenklassement als het jongerenklassement op zijn naam. Tijdens de Ronde van het Baskenland liep hij bij een valpartij een blessure aan zijn rechter knieschijf op. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan de Ardennenklassiekers en de Ronde van Frankrijk. Later in het jaar reed hij wel de Ronde van Spanje, waarin hij de achtste etappe won. Het was zijn eerste ritzege in een grote ronde.

2018

In 2018 won hij zijn eerste klassieker, door in de Waalse Pijl de maat te nemen van Alejandro Valverde. In de Ronde van Frankrijk won hij twee etappes en schreef hij het bergklassement op zijn naam. In augustus won Alaphilippe ook de Clásica San Sebastián.

2019

Alaphilippe begon in 2019 sterk met twee etappezeges in de Ronde van San Juan. In maart won hij de Strade Bianche en twee etappes in de Tirreno-Adriatico. Een week later schreef hij Milaan-San Remo op zijn naam. Later in het voorjaar werd hij in de Amstel Gold Race vlak voor de streep ingehaald door onder andere latere winnaar Mathieu van der Poel, maar won enkele dagen later wel voor de tweede keer in zijn carrière de Waalse Pijl.

In de Ronde van Frankrijk schreef hij de derde etappe naar Epernay en de dertiende etappe (individuele tijdrit rond Pau) op zijn naam. Hij droeg tevens 14 dagen de gele trui, die hij definitief moest afstaan na de negentiende etappe. Hij zou uiteindelijk 5de eindigen in het eindklassement. Voor zijn aanvalslustige Tour, kreeg hij ook de Superstrijdlust.^[2]

2020

Alaphilippe wint een etappe in de Ronde van Frankrijk en wint een week na de Tour het wereldkampioenschap in Imola. In het voorjaar won hij de Brabantse Pijl. In de Ronde van Vlaanderen liep hij breuken op in zijn hand nadat hij in de finale op een motor was gereden.

2021

In regenboogtrui wint Alaphilippe de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk en draagt één dag de gele trui. In het najaar werd Alaphilippe in Leuven voor de tweede maal op rij wereldkampioen.

2022

Door valpartijen is 2022 een teleurstellend seizoen. Tijdens Luik-Bastenaken-Luik komt Alaphilippe zwaar ten val. Landgenoot Romain Bardet, die eveneens betrokken was bij de valpartij, hielp Alaphilippe uit de vijf meter diepe beek. Gezien de toestand van Alaphilippe was dit volgens Bardet een zeer spannende en choquerende situatie.^[3] De renner breekt twee ribben, een schouderblad en houdt tevens een klaplong over aan de valpartij. De Fransman miste hierdoor de Ronde van Frankrijk. In de Ronde van Spanje kwam Alaphilippe wederom hard ten val en verlaat voortijdig de wedstrijd.

2023

In de start van het seizoen won hij de Faun-Ardèche Classic, in de sprint om de eindzege was hij sneller dan landgenoot David Gaudu.^[4] Zijn volgende succes was in het Critérium du Dauphiné, hij won de tweede etappe. In de Ronde van Frankrijk liet hij zich veel zien, hij was zeven etappes actief in de aanval. Verder in het najaar behaalde hij enkel twee top tien klasseringen; hij werd negende in de GP van Quebec en achtste in de Coppa Bernocchi.

2024

Zijn twaalfde jaar bij de Belgische ploeg Soudal Quick-Step begon voor Alaphilippe niet voortvarend. In de Strade Bianche van dat jaar kwam hij voor de tweede keer van het seizoen ten val.^[5] Na, voor Alaphilippe, een matig voorjaar reed hij in de Ronde van Romandië betere resultaten en kon hier beter meekomen bergop met de klassementsrenners. Als volgt reed hij de Ronde van Italië. In de zesde etappe greep hij net naast de zege; hij moest Pelayo Sánchez voor zich laten. In de 12e etappe zat hij voor de vierde maal mee in de vlucht. Hij reed lange tijd met de Italiaan Mirco Maestri aan de kop van de wedstrijd. Op de laatste klim van deze etappe moest Maestri lossen. Alaphilippe kon geen tegenstand meer dulden van Jhonatan Narváez en Quinten Hermans en reed zodoende solo naar de finish.^[6] Door deze etappezege volbracht hij als tiende Franse renner de trilogie van etappezeges in Grote Rondes.

Palmares

Overwinningen

2012 - 1 zege

2e etappe Coupe des Nations Ville Saguenay
Jongerenklassement Coupe des Nations Ville Saguenay

2013 - 3 zeges

4e etappe Ronde van Bretagne
Grand Prix Südkärnten
7e etappe Ronde van de Toekomst
Puntenklassement Ronde van de Toekomst

2014 - 1 zege

4e etappe Ronde van de Ain
Puntenklassement Ronde van de Ain
Jongerenklassement Ronde van de Ain

2015 - 1 zege

7e etappe Ronde van Californië
Jongerenklassement Ronde van Californië

2016 - 2 zeges

3e etappe Ronde van Californië
Eindklassement Ronde van Californië
Jongerenklassement Critérium du Dauphiné

2017 - 2 zeges

Jongerenklassement Ronde van Abu Dhabi
4e etappe (individuele tijdrit) Parijs-Nice
Puntenklassement Parijs-Nice
Jongerenklassement Parijs-Nice
8e etappe Ronde van Spanje

2018 - 12 zeges

4e etappe Colombia Oro y Paz
1e en 2e etappe Ronde van het Baskenland
Waalse Pijl
4e etappe Critérium du Dauphiné
10e en 16e etappe Ronde van Frankrijk
Bergklassement Ronde van Frankrijk
Clásica San Sebastián
3e etappe Ronde van Groot-Brittannië
Eindklassement Ronde van Groot-Brittannië
1e etappe Ronde van Slowakije
Eindklassement Ronde van Slowakije

2019 - 13 zeges

2e en 3e etappe Ronde van San Juan
5e etappe Tour Colombia
Puntenklassement Tour Colombia
Strade Bianche
2e en 6e etappe Tirreno-Adriatico
Milaan-San Remo
2e etappe Ronde van het Baskenland
Waalse Pijl
6e etappe Critérium du Dauphiné
Bergklassement Critérium du Dauphiné
3e en 13e (individuele tijdrit) etappe Ronde van Frankrijk
Prijs van de strijdlust Ronde van Frankrijk

2020 - 3 zeges

2021 - 4 zeges

2022 - 2 zeges

2023 - 2 zeges

Faun-Ardèche Classic
2e etappe Critérium du Dauphiné

2024 - 3 zeges

12e etappe Ronde van Italië
3e etappe Ronde van Slowakije
Puntenklassement Ronde van Slowakije
4e etappe Ronde van Tsjechië

2025 - 1 zege

Grote Prijs van Québec

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar	Ronde van Italië	Ronde van Frankrijk	Ronde van Spanje
2014
2015
2016		41e
2017			68e (1)
2018		33e (2)
2019		5e (2)
2020		36e (1)
2021		30e (1)
2022			opgave
2023		33e
2024	48e (1)
2025		56e
2026

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar	Milaan-San Remo	Ronde van Vlaanderen	Amstel Gold Race	Luik-Bast.‑Luik	Ronde van Lombardije	Brabantse Pijl	Waalse Pijl	Strade Bianche	WK op de weg	Wereldranglijsten
2014			opgave		opgave	14e				93e (UWT)
2015			7e	2 ↑		19e	2 ↑		opgave	28e (UWT)
2016			6e	23e	60e	8e	2 ↑			29e (UWT)
2017	3 ↑				2 ↑				10e	18e (UWT)
2018	35e		7e	4e			1 ↑		8e	8e (UWT)
2019	1 ↑		4e	16e		2 ↑	1 ↑	1 ↑	28e	2 (UWR)
2020	2 ↑	opgave		5e		1 ↑		24e	↑	6e (UWR)
2021	16e	42e	6e	2 ↑	6e		1 ↑	2 ↑	↑
2022				opgave	51e	opgave	4e	58e	51e
2023	11e	51e		86e	36e			43e	opgave
2024	9e	70e						opgave	opgave
2025	42e		20e	58e	23e		22e		opgave
2026	41e		opgave				opgave	20e

Resultaten in kleinere rondes

Jaar	Tour Down Under	Parijs-Nice	Tirreno-Adriatico	Ronde van Catalonië	Ronde van het Baskenland	Ronde van Zwitserland	Ronde van Romandië	Critérium du Dauphiné	Ronde van Californië
2014	68e			83e				57e
2015		43e		opgave			opgave	opgave	2 ↑ (1)
2016				opgave				6e	1 ↑ (1)
2017		5e (1)			opgave
2018		18e			35e (2)			21e (1)
2019			6e (2)		opgave (1)			35e (1)
2020		16e						24e
2021			41e (1)			opgave
2022			33e		24e (1)
2023			30e					10e (1)
2024	6e		62e				33e
2025		44e			opgave	5e