Naar inhoud springen

Julian Barnes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Julian Barnes
Julian Barnes
Algemene informatie
Geboortedatum 19 januari 1946[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10]Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats LeicesterBewerken op Wikidata
Werk
Beroep schrijver,[11][12][13] vertaler, romanschrijver, essayist, literatuurcriticus,[13] sciencefictionschrijver, journalist,[13] lexicograaf[13]Bewerken op Wikidata
Bekende werken The Sense of an Ending
Actieve periode 1977–heden
Studie
School/universiteit Magdalen College, City of London School
Kunst
Genre satire, detectivefictie
Beïnvloed door John Updike, Frank O'Connor, Jules Renard, Igor Stravinsky, Gustave Flaubert, Ford Madox Ford, Saul Bellow
Religie
Religie agnosticismeBewerken op Wikidata
Familie
Echtgenoot Pat Kavanagh
Persoonlijk
Talen Engels
Diversen
Lid van American Academy of Arts and Sciences
Prijzen en onderscheidingen Somerset Maughamprijs (1981), Best of Young British Novelists (1983),[14] Geoffrey Faber Memorial Prize (1985), Prix Médicis essai (1986), E. M. Forster Award (1986), Buitenlandse Feminaprijs (1992), Shakespeare Prijs (1993), Austrian State Prize for European Literature (2004),[15] San Clemente Rosalía-Abanca-prijs voor buitenlandse romans (2009), Booker Prize (2011),[16] Europese Literatuurprijs (2012), Siegfried Lenzprijs (2016), Prix Jean d'Ormesson (2019),[17] Commandeur in de Orde van Kunst en Letteren, Officier van Kunst en Letteren, Chevalier des Arts et des Lettres‎, Europese Literatuurprijs (2012),[18][19] Prins van Asturië-literatuurprijs (2026)[20]
Nominaties Booker Prize (1984),[21] Booker Prize (1998),[21] Booker Prize (2005),[21] International IMPAC Dublin Literary Award (2007)
Website Officiële website
Archieflocatie(s) Harry Ransom-centrum,[22][23] Lilly-bibliotheek[24]Bewerken op Wikidata
Julian Barnes, 2019.

Julian Patrick Barnes (Leicester, 19 januari 1946) is een Brits schrijver. Zijn boeken zijn in meer dan dertig talen vertaald; zijn bekendste werk is Flaubert's Parrot uit 1984. Naast zijn eigen naam gebruikt Barnes ook verschillende pseudoniemen zoals Dan Kavanagh, Edward Pygge en Basil Seal.

Zijn opleiding genoot hij aan gerenommeerde onderwijsinstellingen zoals de City of London School en het Magdalen College in Oxford. Na zijn opleiding werkte hij als lexicograaf en later als journalist. Hij schreef onder meer recensies voor The Observer en The Sunday Times. Pas later ging hij zich voltijds toeleggen op het schrijven.

Julian Barnes is een broer van de filosoof Jonathan Barnes. Hij was gehuwd met de literaire agent Pat Kavanagh, die in 2008 overleed en over wie hij schreef in Levels of Life (Hoogteverschillen) en aan wie hij ook zijn roman The Sense of an Ending (2011)[25] opdroeg.

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Voor The Sense of an Ending werd Barnes in 2011 de prestigieuze Man Booker Prize voor fictie toegekend. In Frankrijk werd hij onderscheiden met de Prix Médicis voor Flaubert's Parrot en met de Prix Femina voor Talking it Over. Ook ontving hij de Grote Oostenrijkse Staatsprijs voor Europese literatuur, 2004, en in 2011 kreeg hij de David Cohen Prize voor de literatuur.

  • Departure(s) (2026) (Vertrek(punt), 2026, vertaler Jelle Noorman), roman
  • Changing my mind (2025) (Voortschrijdend inzicht, 2025, vertaler Ronald Vlek), essays
  • Elizabeth Finch (2022), roman (Elizabeth Finch (2022), vertaler Ronald Vlek)
  • The Man in the Red Coat (2019) (De man in de rode mantel, 2019, vertaler Ronald Vlek), biografische roman over Samuel Pozzi
  • The Only Story (2018) (Het Enige Verhaal, 2018, vertaler Ronald Vlek): roman over eerste liefde
  • The Noise of Time (2016) (Het tumult van de tijd, 2016, vertaler Ronald Vlek): roman over Dmitri Sjostakovitsj
  • Levels of Life (2013) (Hoogteverschillen, 2013, vertaler Ronald Vlek): een bundeling van drie essays
  • The Sense of an Ending (2011) (Alsof het voorbij is, 2011, vertaler Ronald Vlek): roman over de (on)betrouwbaarheid van het geheugen. Bekroond met de Man Booker Prize 2011.
  • Through the Window (2011) (Uit het raam, 2013, vertaald door Jan Braks, Ton Heuvelmans en Ronald Vlek): een bundeling van essays over literatuur
  • Pulse (2010) (Polsslag, 2011): zeer uiteenlopende verhalen waarin de personages worden voortgestuwd door de hartenklop van het leven
  • Nothing to be Frightened of (2008) (Niets te vrezen, 2008)
  • Arthur & George (2005) (Arthur & George, 2006): roman
  • The Lemon Table (2004) (De citroentafel, 2005)
  • The Pedant in the Kitchen (2003) (Wijsneus in de keuken, 2013)
  • In the Land of Pain (2003): Barnes vertaling van Alphonse Daudets La Doulou, aantekeningen van het verloop van zijn syfilisaandoening.
  • Something to Declare (2002) (Iets aan te geven? Berichten uit Frankrijk, 2001)
  • Love, etc. (2000) (Liefde, enz., 2001, vertaler Marijke Versluys)
  • England, England (1998) (Engeland, Engeland, 1999): een satire over Engeland
  • Cross Channel (1996) (Over het Kanaal, 1998): verhalenbundel over Engelsen die zich vestigden in Frankrijk
  • Letters from London (1995) (Brieven uit Londen, 1996)
  • The Porcupine (1992) (Het stekelvarken, 1993)
  • Talking it Over (1991) (Trioloog, 1992)
  • A History of the World in 10½ Chapters (1989) (Een geschiedenis van de wereld in 10½ hoofdstuk, 1991, vertaler Else Hoog): verhaal over schepen en schipbreuken, het verhaal bevat ook verwijzingen naar Bijbelse verhalen en gebeurtenissen uit de geschiedenis
  • Staring at the Sun (1986) (In de zon kijken, 1986, vertaler Tinke Davids): verhaal over het leven van een jonge vrouw in het naoorlogse Engeland
  • Flaubert’s Parrot (1984) (Flauberts papegaai, 1985, vertaler Else Hoog): een van Barnes' meesterwerken, de oudere arts Geoffrey Braithwaite trekt na de dood van zijn echtgenote naar Frankrijk, waar hij op zoek gaat naar sporen van zijn idool, Gustave Flaubert
  • Before She Met Me (1982) (Voor ze me kende, 1986, vertaler Else Hoog): duister verhaal over een jaloerse geschiedkundige die compleet geobsedeerd raakt door het verleden van zijn nieuwe vrouw
  • Metroland (1980) (Metroland, 1992, vertaler Else Hoog): semi-autobiografisch werk, de jonge Christopher verlaat Engeland voor het Parijs van 1968