Julien Clerc

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Julien Clerc
Julien Clerc in 2011
Julien Clerc in 2011
Algemene informatie
Geboren 4 oktober 1947
Geboorteplaats Parijs, Frankrijk
Land Frankrijk
Werk
Jaren actief 1968-heden
Genre(s) Pop
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Julien Clerc, artiestennaam van Paul Alain August Leclerc (Parijs, 4 oktober 1947), is een Franse zanger.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Leclerc werd geboren en groeide op in Parijs. Terwijl zijn vader Paul Leclerc een voorkeur had voor klassieke muziek, kwam hij via zijn moeder Evelyn Merlot (afkomstig uit het overzeese Guadeloupe) in contact met de muziek van zangers als Georges Brassens en Edith Piaf. Op zesjarige leeftijd begon Leclerc piano te spelen.[1]

Doorbraak en successen[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens zijn tijd op de middelbare school en universiteit leerde hij Maurice Vallet en Etienne Roda-Gil kennen, zijn twee belangrijkste songwriters, en begon liedjes te schrijven.[1] Hij nam de artiestennaam Julien Clerc aan en ondertekende een contract met het label Pathé-Marconi. In mei 1968 bracht hij zijn eerste album uit, dat de Académie Charles Cros Record Award won. In 1969 trad Clerc voor het eerst op in het Olympia als openingsact van een concert van Gilbert Bécaud. Ondanks dat hij slechts een jaar in de muziek actief was, werd het optreden een groot succes.[2] Hij zou later herhaaldelijk terugkeren naar het Olympia voor een reeks concerten.

Van mei 1969 tot februari 1970 speelde hij in de zeer succesvolle Parijse uitvoering van de musical Hair, waardoor zijn bekendheid in Frankrijk sterk toenam. Op 24-jarige leeftijd was Clerc reeds een grote ster en had hij talloze hits, ook in het buitenland.[2] Hij vergaarde ook in Nederland grote populariteit door hits als Hélène, Si on chantait, Elle voulait qu'on l'appelle Venise, Ce n'est rien en This melody. Dit laatste nummer leverde hem zelfs een nummer 1-hit op. Verantwoordelijk voor zijn grootste successen was tekstschrijver Etienne Roda-Gil.

In 1979 nam hij deel aan twee nieuwe samenwerkingsverbanden: hij zong het titelnummer van de kindermusical Emilie Jolie en nam deel aan 36 Front Populaire, een dubbelalbummusical over de turbulente Volksfrontperiode. In de loop der jaren varieerde het repertoire van Clerc van zijn eigen composities tot klassieke Franse liedjes als Comme hier van Brassens en L'hymne à l'amour van Edith Piaf. Hij trad op in Afrika, Amerika en Europa.[2]

Latere carrière[bewerken | brontekst bewerken]

In mei 2007 nam Julien Clerc samen met Rob de Nijs een duet op voor diens album Chansons. Het betrof een cover van Clercs nummer 1-hit This melody, door Jan Rot vertaald als Eén melodie. In 2008 kwam het album Où s'en vont les avions? uit. In 2009 vierde Clerc zijn 40-jarig jubileum als artiest.

Julien Clerc heeft meerdere jaren deel uitgemaakt van Les Enfoirés, een wisselende groep Franse artiesten die zich inzet voor les Restos du Cœur, een organisatie ten behoeve van dak- en thuislozen. Begin 2019 was hij te zien als coach bij de Franse versie van The Voice.

In november 2019 verscheen het duettenalbum Duos, waarop Clerc duetten zingt met onder anderen Carla Bruni, Francis Cabrel, Calogero en Zaz. Ook Christophe Maé, Sandrine Kiberlain en Soprano zingen mee op het album.

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Met Sylvette Herry, een Frans actrice bekend als Miou-Miou, kreeg hij één dochter: Jeanne (1978). Clerc en Herry leerden elkaar kennen tijdens het draaien van D'amour et d'eau fraîche, waarin beiden een hoofdrol als pril liefdeskoppel vertolken.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Julien Clerc 1967 -
Des jours entiers à t'aimer 1970 -
Julien Clerc 1971 -
Liberté, égalité, fraternité... ou la mort 1972 -
Julien 1973 -
Terre de France 1974 -
N°7 1975 14-02-1976 2 33
À mon âge et à l'heure qu'il est 1976 04-12-1976 37 6
Jaloux 1978 -
Clerc Julien 1980 -
Sans entracte 1980 -
Femmes, indiscrétion, blasphème 1982 -
Aime-moi 1984 -
Les aventures à l'eau 1987 01-08-1987 18 10
Amours secrètes, passion publique 1991 -
Fais-moi une place 1992 -
Utile 1992 30-01-1993 66 4
Ce n'est rien 1994 09-04-1994 40 8 Verzamelalbum
Julien 1997 -
A rendez-vous with 1999 20-11-1999 87 2 Verzamelalbum
Si j'étais elle 13-11-2000 -
Het beste van 26-08-2002 19-10-2002 90 2 Verzamelalbum
Studio 19-05-2003 -
Double enfance 30-09-2005 10-12-2005 86 1
Où s'en vont les avions? 12-09-2008 -
4 Albums 28-10-2011 -
Fou, peut-être 04-11-2011 -
Symphonique: à l'opéra national de Paris - Palais Garnier 23-11-2012 -
Partout la musique vient 03-11-2014 -
Fans, je vous aime 18-11-2016 -
À nos amours 20-10-2017 -
Duos 22-11-2019 -
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Où s'en vont les avions? 2008 27-09-2008 55 2
Fou, peut-être 2011 19-11-2011 67 2
Symphonique: à l'opéra national de Paris - Palais Garnier 2012 08-12-2012 178 1
Partout la musique vient 2014 15-11-2014 100 2
Fans, je vous aime 2016 26-11-2016 127 3
À nos amours 2017 28-10-2017 93 3
Duos 2019 30-11-2019 121 2

Singles[bewerken | brontekst bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Si on chantait 1974 30-03-1974 9 8 Nr. 9 in de Single Top 100
Ce n'est rien 1974 19-10-1974 16 4 Nr. 23 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Venise (Elle voulait qu'on l'appelle) 1975 07-02-1976 14 6 Nr. 9 in de Single Top 100 / Alarmschijf
This melody 1976 15-05-1976 1(1wk) 10 Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Le coeur trop grand pour moi 1976 11-12-1976 tip8 -
Romina 1977 04-06-1977 tip12 -
Ma préférence 1978 19-08-1978 32 3 Nr. 37 in de Single Top 100
Jaloux de tout 1978 30-09-1978 tip19 -
Ça commence comme un rêve d'enfant 1979 08-09-1979 tip19 -
Hélène 1987 04-07-1987 5 9 Nr. 8 in de Single Top 100
Één melodie (This melody) 2008 - met Rob de Nijs /
Nr. 88 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Venise (Elle voulait qu'on l'appelle) 1975 06-03-1976 26 2 Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
This melody 1976 29-05-1976 3 9 Nr. 4 in de Radio 2 Top 30
Hélène 1987 11-07-1987 2 12 Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
Fais-moi une place 1990 07-04-1990 43 3
Hôtel des Caravelles 2011 12-11-2011 tip53 -
Je t'aime etc 2017 08-07-2017 tip -
Ce n'est rien 2019 30-11-2019 tip - met Zaz

Radio 2 Top 2000[bewerken | brontekst bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19
Ce n'est rien - - - - 1893 - 854 1475 - 1910 - - - 1945 - - - - - - -
Hélène - 1714 1741 - - 1788 1081 1365 - 1876 - - - - - - - - - - -
Ma préférence 1297 - 1274 1598 1778 1859 933 1336 1859 1501 1828 - - 1746 - - - - - - -
Si on chantait - - - - - 1857 1054 1548 - 1939 - - - - - - - - - - -
This melody 1144 - 1498 1158 1321 1245 723 755 1171 951 1314 1520 1372 1752 1639 1804 - 1891 - - -
Venise (Elle voulait qu'on l'appelle) - - - - - 1577 1073 1481 1881 1731 1878 1947 1998 1961 1989 - - - - - -

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. a b Julien Clerc. Geraadpleegd op 31 december 2016.
  2. a b c http://www.rfimusique.com/artiste/chanson/julien-clerc/biographie February 2012
Zie de categorie Julien Clerc van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.