KEMA Suspensie Test Reactor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
KEMA Suspensie Test Reactor
Inbedrijfsname 22 mei 1974
Stillegging 1977
Afbraak 2003
Lijst van kernreactoren

De KEMA Suspensie Test Reactor (Engels: KEMA Suspension Test Reactor, KSTR) was een experimentele kernreactor van het Nederlandse keuringsinstituut KEMA te Arnhem.

De reactor had een ongebruikelijk ontwerp: het was een zogeheten homogene reactor waarbij de kernbrandstof gemengd wordt met de moderator en/of het koelmiddel. In de Arnhemse reactor bevond de brandstof (in de vorm van uraniumoxide of thoriumoxide[1]) zich in zeer kleine deeltjes (ca. 10 micrometer in doorsnede) in een suspensie in (licht) water.[2] Het water diende daarbij als koelmiddel en moderator tegelijk.

Het project stond onder leiding van prof. J.J. Went, buitengewoon hoogleraar reactorfysica aan de TU Delft. Na succesvolle proeven met een klein, subkritisch proefmodel werd besloten tot de bouw van een 'echte' reactor.[3] Die leverde uiteindelijk tot 1000 kW thermisch vermogen, maar werd vrijwel direct daarna stilgelegd.[4] Toen aan Went in 1974 een eredoctoraat werd verleend, sprak hij uit het zeer te betreuren dat de Nederlandse overheid het project zo weinig had ondersteund.[5]

De reactor was ondergebracht in het Kernreactor Laboratorium, een gebouw dat werd ontworpen door de architect G. Hamerpagt, hoofd van de Bouwkundige Dienst van de KEMA[6]. De kernreactor is in 2003 ontmanteld[7]

Noten[bewerken]

  1. Zie thoriumreactor voor meer over het gebruik van thorium in plaats van uranium als brandstof
  2. P.G. van Breemen SJ, "Kernreactoren, een overzicht", in: Streven, jaargang 17, nummers 2-3, p. 263
  3. F.J. Schijff, “Instrumentation for a subcritical homogeneous suspension reactor”, Philips technical review, Volume 21 (1959/60), p. 109
  4. Alvin Martin Weinberg, The first nuclear era: the life and times of a technological fixer, p. 125
  5. Chemisch Weekblad, 22 februari 1974, p. 9
  6. Nederlands Architectuurinstituut - KEMA-complex
  7. Geschiedenis DNV Kema