KFC Zwarte Leeuw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
KFC Zwarte Leeuw
Naam KFC Zwarte Leeuw
Bijnaam De Leeuwen
Stamnummer 1124
Opgericht 25 april 1926
Plaats Rijkevorsel, België
Stadion Louis Van Roeystadion
Capaciteit 6.000 (678 zitplaatsen)
Voorzitter Vlag van België Luc Sysmans
Trainer Vlag van België Gino Swaegers
(Hoofd)sponsor Vlag van België De Keyser Construct
Kledingmerk Vlag van Duitsland JAKO
Competitie Vlag van België Derde afdeling
Thuis
Uit
Geldig voor 2021/2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

KFC Zwarte Leeuw is een Belgische voetbalclub uit Rijkevorsel. De club werd opgericht op 25 april 1926 en is aangesloten bij de Belgische Voetbalbond met stamnummer 1124. De club heeft geel-zwart als clubkleuren. Tot het seizoen 1974/1975 speelde Zwarte Leeuw in de provinciale reeksen. Sindsdien speelt de club, met uitzondering van drie seizoenen in Eerste provinciale, in de nationale reeksen, met als hoogtepunt vier seizoenen in Tweede Klasse, tussen 1989 en 1994. In het seizoen 2021/2022 speelt de club in de Derde afdeling, het derde nationale amateurniveau.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Ontstaan van de club (1923-1926)[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontstonden in Rijkevorsel verschillende voetbalteams. Deze ploegen speelden echter onregelmatig en al snel werd er nagedacht over het oprichten van een ‘echte’ voetbalclub. In 1923 werd zo Zwarte Leeuw gesticht, maar de club werd op dat moment nog niet aangesloten bij de Belgische Voetbalbond. De club zou in eerste instantie ‘De Verenigde Vrienden van d’Akkerhuizen’ heten, genoemd naar de plaats van herkomst van de grondleggers van de club, maar op voorstel van eerste voorzitter Jeroom Hellings werd de naam ‘Zwarte Leeuw’ gekozen. Na drie jaren voetbal tegen andere teams uit de omgeving, sloot Zwarte Leeuw zich op 25 april 1926 - de officiële oprichtingsdatum - aan bij de grote Koninklijke Belgische Voetbalbond. De club kreeg toen het huidige stamnummer: 1124.

De jaren in provinciale (1926-1973)[bewerken | brontekst bewerken]

Tot en met het seizoen 1972-1973 speelde de club in de gewestelijke, later tot provinciale omgedoopte reeksen. Zwarte Leeuw doorliep alle provinciale niveaus, van het laagste tot het hoogste, vooraleer achtereenvolgens te promoveren van Tweede naar Eerste provinciale in 1973 en opnieuw te promoveren van Eerste Provinciale naar Vierde klasse in 1974.

De succesperiode (1973-1990)[bewerken | brontekst bewerken]

Na de promotie in 1973 speelde Zwarte Leeuw dertien seizoenen in Vierde klasse, alvorens in het seizoen 1986-1987, onder leiding van Roger Kemland, kampioen te worden met één punt meer dan Bilzen VV.

In het seizoen 1983-1984 was er echter al een eerste groot succes, in de Beker van België, door in de 32ste finales, met Lucien Olieslagers als coach, eersteklasser Beerschot op het Kiel met 0-4 te kloppen. In de 16de finales stopte het bekeravontuur toen voor de Leeuwen, na 2-1 verlies op het Lisp, tegen Lierse.

Na het kampioenschap in 1987 trad de club in het seizoen 1987-1988 voor het eerst in zijn geschiedenis aan in Derde klasse. In het eerste seizoen in die reeks volgde bijna een stunt: de club eindigde op de tweede plaats in de rangschikking, met één punt minder dan Germinal Ekeren. Een gelijkspel op de laatste speeldag deed Zwarte Leeuw toen de das om.

Eén seizoen later was het echter wel raak. Onder leiding van Eddy Lodewijckx en met Roger Kemland als de eerste sportief manager van de club, worden De Leeuwen kampioen met zes punten meer dan de tweede in de rangschikking: Heist Sportief. Het seizoen 1988-1989 werd echter gekenmerkt door veel meer successen, en wel in de Beker van België. Na het vorige grote bekersucces in 1983 legde Zwarte Leeuw in 1989 achtereenvolgens Berchem Sport, Racing Genk en Antwerp (in twee wedstrijden) over de knie. In de kwartfinale wachtte de club die later dat seizoen kampioen van België zou worden en een seizoen eerder de Europacup II won: KV Mechelen. In de thuismatch, gespeeld op het Lisp voor circa 16.000 toeschouwers, werd het 1-1. In de terugwedstrijd Achter de Kazerne moest Zwarte Leeuw echter zijn (duidelijke) meerdere erkennen in de Europese grootmacht, het werd 5-0 en er kwam een einde aan het bekersprookje van de Leeuwen.

Na successeizoen 1988-1989, met promotie en lange bekercampagne, trad Zwarte Leeuw in het seizoen 1989-1990 aan in Tweede klasse, een primeur voor de club. Ook in Tweede klasse bleven de Rijkevorselnaren verbazen. in het eerste seizoen ooit op het tweede Belgische niveau behaalden de Leeuwen de derde plaats en speelden ze de eindronde, nadat Zwarte Leeuw na tien speeldagen aan kop van het klassement stond en zo de eerste periode won. In de eindronde, die zou bepalen over het al dan niet stijgen naar Eerste klasse, trof de club Boom, Racing Genk en Lommel. Na het overleven van de groepsfase en de winst in de halve finale tegen Boom (0-1), verloor Zwarte Leeuw in eigen huis op 31 mei 1990 de finale van de eindronde met zware 2-7-cijfers van Racing Genk. Deze dag is tot nu toe nog altijd het hoogtepunt uit de clubgeschiedenis, nooit stond Zwarte Leeuw dichter bij de hoogste klasse van het Belgisch voetbal. In het seizoen 1989-1990 won de club wel één trofee, de Trofee Jules Pappaert, de beker die jaarlijks werd uitgereikt aan de club met de langste ongeslagen reeks dat kalenderjaar, in de Eerste, Tweede of Derde klasse. Zwarte Leeuw won deze beker voor zijn reeks van 27 ongeslagen wedstrijden in 1989.

De succesperiode van Zwarte Leeuw kent één constante: het voorzitterschap van de familie Van Roey. Vader Louis Van Roey en zoon Frans Van Roey zwaaiden de plak bij Zwarte Leeuw tussen 1971 en 1994. Alle successen in die periode werden geboekt met het bedrijf van de familie op de borst: Bouwbedrijf Van Roey.

De tol van het succes en de terugval (1990-1996)[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 1990-1991 wordt het Louis Van Roeystadion gevoelig gerenoveerd en uitgebreid, met nieuwe zit- en staantribunes. Zowel in het seizoen 1990-1991 als in het seizoen 1991-1992 speelden de Leeuwen nog in Tweede klasse, maar de sportieve successen van weleer waren niet meer. De club betaalde het gelag voor het sportieve hoogtij van de seizoenen ervoor en van het Bosman-arrest. Dat arrest zorgde ervoor dat de club spelers die het aankocht, gratis zag vertrekken. Veel kapitaal van de club ging zo in rook op.

Na drie seizoenen in Tweede klasse gebeurde het onvermijdelijke, Zwarte Leeuw degradeerde in het seizoen 1991-1992 naar Derde klasse.

Na twee seizoenen in Derde klasse, waarin degradatie nipt werd vermeden, eindigde de club in het seizoen 1995-1996 voorlaatste en zakte het na negen seizoenen terug naar Vierde klasse. Al in 1994 diende voorzitter Frans Van Roey zijn ontslag in, het einde van het Van Roey-tijdperk bij Zwarte Leeuw. Herman Heylen werd voor twee seizoenen interim-voorzitter.

Stabiliteit, promotie en degradatie (1996-2012)[bewerken | brontekst bewerken]

In 1996 werd Frans Bevers de nieuwe voorzitter van de club, het inluiden van een nieuw tijdperk voor Zwarte Leeuw. De doelstelling luidde: de vrije val voorkomen, Zwarte Leeuw financieel terug gezond en stabiel maken en liefst ook terugkeren naar Derde klasse. Ondanks dat de club de seizoenen na de degradatie consequent eindigde in de top acht en in de seizoenen 1999-2000 en 2000-2001 zelfs twee keer de eindronde voor promotie speelde, slaagden de Leeuwen er niet in te promoveren. Vanaf het seizoen 2002-2003 lukte het de club echter ook niet meer om jaarlijks in de linkerkolom te eindigen. Zwarte Leeuw speelde vanaf dat moment geen rol van betekenis meer in de Vierde klasse, met uitzondering van het  goede seizoen 2005-2006. In het seizoen 2005-2006 eindigde Zwarte Leeuw op de zesde plaats in het klassement, maar vooral: Zwarte Leeuw raakte tot in de 16de finales van de Beker van België. Nadat achtereenvolgens Zandvliet, Londerzeel, Lyra, Sint-Gillis-Waas en Sint-Niklaas het onderspit moesten delven tegen de Leeuwen, lootte de club in de 16de finales KAA Gent. In Rijkevorsel eindigde het bekeravontuur met een 0-3 verlies tegen de Gentenaren.

Eén seizoen na het mooie seizoen 2005-2006 volgde echter een dieptepunt voor Zwarte Leeuw: na een verblijf van 33 jaar in de nationale reeksen van het Belgisch voetbal, degradeerde de club naar Eerste provinciale.

In het seizoen 2007-2008 behaalt Zwarte Leeuw direct de eindronde om weer te stijgen naar Vierde klasse, maar in de finale moet de promotie worden gelaten aan Wilrijk. In het daaropvolgende seizoen 2008-2009 wordt opnieuw de eindronde gehaald en ditmaal wordt de finale van de eindronde wel gewonnen, tegen Wijnegem. De terugkeer naar het nationale voetbal was een feit.

Het hernieuwde verblijf in de nationale reeksen was echter van relatief korte duur, in het seizoen 2011-2012 volgde opnieuw de degradatie naar Eerste provinciale.

De ommekeer, een nieuw elan (2012-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

Het seizoen 2012-2013 kan worden bekeken als het seizoen dat de ommekeer werd ingezet richting het huidige Zwarte Leeuw. Na financiële perikelen (schulden uit het verleden en problemen met belastingen) speelde Zwarte Leeuw toch kampioen in Eerste provinciale, met vijf punten meer dan de tweede in de rangschikking, Antonia.

Vanuit een nieuwe wind binnen de club, een nieuwe voorzitter (Willy Fransen werd voorzitter in 2013), een nieuwe visie, een ander transferbeleid, werden successen geboekt in Vierde klasse, met in de seizoenen 2013-2014, 2014-2015 en 2015-2016 achtereenvolgens een vijfde, zesde en vierde plaats in de rangschikking.

Die laatste vierde plaats zorgde ervoor dat Zwarte Leeuw in het seizoen 2016-2017, onder leiding van Gert Jochems, na de competitiehervorming werd ingedeeld in de Tweede amateurklasse.

Na twee seizoenen verdween Zwarte Leeuw echter wel uit die Tweede amateurklasse, nadat de eindronde in 2018 werd verloren in een wedstrijd tegen Pepingen-Halle.

Tot op heden speelt Zwarte Leeuw in de Derde amateurklasse, in 2020 omgedoopt tot de Derde afdeling.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Derde klasse 1x 1988/89
Vierde klasse 1x 1986/87
Eerste provinciale 1x 2012/13
Tweede provinciale 1x 1972/73
Derde provinciale 2x 1954/55, 1963/64
Trofee Jules Pappaert 1x 1989

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker
van België
  I II III G.I G.II G.III Vanaf 1926/27 zijn er 3 nationale en 3 gewestelijke niveaus
Sinds 1926 als FC Zwarte Leeuw
1931/32           5 Derde gew. 16
1932/33           4 Derde gew. 13
1933/34           4 Derde gew. 21
1934/35           2 Derde gew. 19
1935/36         8   Tweede gew. 25
1936/37         8   Tweede gew. 28
1937/38         3   Tweede gew. 40
1938/39         5   Tweede gew. 29
1939/40         1   Noodc. 20 Wegens de Tweede Wereldoorlog onafgewerkte noodcompetities
1940/41         1   Noodc. 38 Wegens de Tweede Wereldoorlog onafgewerkte noodcompetities
1941/42         2   Tweede gew. 41
1942/43       1     Eerste gew. 35
1943/44       4     Eerste gew. 28
1944/45                 Geen competitie omwille van Wereldoorlog Twee
1945/46                 Geen competitie omwille van Wereldoorlog Twee
1946/47       16     Eerste gew. 8
1947/48         12   Tweede gew. 22
1948/49         14   Tweede gew. 12
1949/50           11 Derde gew. 23
1950/51           3 Derde gew. 38
1951/52           3 Derde gew. 44
  I II III IV P.I P.II P.III P.IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale en 4 provinciale niveaus
1952/53             11   Derde prov. Antw. 21
1952/53             11   Derde prov. Antw. 21
1953/54             3   Derde prov. Antw. 35
1954/55             1   Derde prov. Antw. 42
1955/56           7     Tweede prov. Antw. 32
1956/57           13     Tweede prov. Antw. 21
1957/58           6     Tweede prov. Antw. 32
1958/59           13     Tweede prov. Antw. 24
1959/60           15     Tweede prov. Antw. 12
1960/61             4   Derde prov. Antw. 41
1961/62             4   Derde prov. Antw. 39
1962/63             3   Derde prov. Antw. 43
1963/64             1   Derde prov. Antw. 46
1964/65           3     Tweede prov. Antw. 38
1965/66           3     Tweede prov. Antw. 39
1966/67           11     Tweede prov. Antw. 28
1967/68           8     Tweede prov. Antw. 31
1968/69           13     Tweede prov. Antw. 27
1969/70           2     Tweede prov. Antw. 45
1970/71           2     Tweede prov. Antw. 45
1971/72           6     Tweede prov. Antw. 33
1972/73           1     Tweede prov. Antw. 39
1973/74         2       Eerste prov. Antw. 40
1974/75       6         Vierde klasse B 32
1975/76       3         Vierde klasse C 37
Sinds 1976 als KFC Zwarte Leeuw
1976/77       3         Vierde klasse B 35
1977/78       2         Vierde klasse B 41
1978/79       7         Vierde klasse A 31
1979/80       3         Vierde klasse C 44
1980/81       2         Vierde klasse A 41
1981/82       2         Vierde klasse C 45
1982/83       2         Vierde klasse D 48
1983/84       2         Vierde klasse B 50 1/8
1984/85       5         Vierde klasse C 37
1985/86       5         Vierde klasse A 32
1986/87       1         Vierde klasse C 41
1987/88     2           Derde klasse B 50
1988/89     1           Derde klasse B 44 1/4
1989/90   3             Tweede klasse 36 1/32
1990/91   14             Tweede klasse 26 1/8
1991/92   13             Tweede klasse 24 1/32
1992/93   16             Tweede klasse 23
1993/94     14           Derde klasse B 24
1994/95     14           Derde klasse B 23
1995/96     15           Derde klasse B 22 Invoering driepuntensysteem 4R
1996/97       7         Vierde klasse C 41
1997/98       5         Vierde klasse C 50
1998/99       3         Vierde klasse B 49
1999/00       2         Vierde klasse C 54 3R
2000/01       2         Vierde klasse C 48 4R
2001/02       6         Vierde klasse C 45 4R
2002/03       10         Vierde klasse C 45 3R
2003/04       11         Vierde klasse C 35 4R
2004/05       11         Vierde klasse B 36 4R
2005/06       6         Vierde klasse C 48 1/16
2006/07       14         Vierde klasse C 33 3R
2007/08         5       Eerste prov. Antw. 45 2R
2008/09         2       Eerste prov. Antw. 72 1R
2009/10       7         Vierde klasse C 43 1R
2010/11       12         Vierde klasse C 38 2R
2011/12       14         Vierde klasse C 27 2R
2012/13         1       Eerste prov. Antw. 61 2R
2013/14       5         Vierde klasse C 48 4R
2014/15       6         Vierde klasse C 44 4R
2015/16       4         Vierde klasse C 50 4R
  1A 1B 1Am 2Am 3Am P.I P.II P.III P.IV Vanaf 2016/17 zijn er 3 nationale en 4 provinciale amateurniveaus
2016/17       7           Tweede klasse Am. 40 5R
2017/18       14           Tweede klasse Am. 30 3R
2018/19         6         Derde klasse Am. 43 3R
2019/20         10         Derde klasse Am. 31 Competitie na speeldag 24 stopgezet omwille van COVID-19-pandemie 2R
2020/21 11 Derde afdeling 4 Competitie na speeldag 3 stopgezet omwille van COVID-19-pandemie 3R
2021/22 Derde afdeling 5R

Records[bewerken | brontekst bewerken]

Gespeelde wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Periode Aantal gespeelde wedstrijden
1 Danny Van Den Eynden 1972-1988 455
2 Gert Jochems 1991-2008, 2009-2010 423
3 August De Beuckelaer 1953-1969 358
4 Jozef Fransen 1967-1982 326
5 Jan Van Leuven 1953-1966 305

Doelpunten[bewerken | brontekst bewerken]

  • Hoogst aantal doelpunten: Gustaaf Smolderen, 153 doelpunten, 1961-1973
  • Hoogst aantal doelpunten in één seizoen, door één speler: Gustaaf Smolderen: 64 doelpunten, seizoen 1963/64
  • Hoogst aantal doelpunten voor in één seizoen: 133 doelpunten, seizoen 1963/64
  • Hoogst aantal doelpunten tegen in één seizoen: 120 doelpunten, seizoen 1946/47
  • Laagst aantal doelpunten voor in één seizoen: 4 doelpunten, seizoen 1946/47
  • Laagst aantal doelpunten tegen in één seizoen: 3 doelpunten, seizoen 1939/40

Punten[bewerken | brontekst bewerken]

  • Hoogst aantal punten behaald in één seizoen (in tweepuntensysteem): 50 punten, seizoenen 1983/84 en 1987/88
  • Hoogst aantal punten behaald in één seizoen (in driepuntensysteem): 72 punten, seizoen 2008/09
  • Laagst aantal punten behaald in één seizoen (in tweepuntensysteem): 8 punten, seizoen 1946/47
  • Laagst aantal punten behaald in één seizoen (in driepuntensysteem): 22 punten, seizoen 1995/96

Stadion[bewerken | brontekst bewerken]

In de begindagen van de club speelde Zwarte Leeuw op verschillende terreinen in en rond het centrum van Rijkevorsel. Bij nood aan een vast speelveld werd in 1926 een stek gevonden langs de huidige Oostmalsesteenweg, zo’n 400 meter van Brug 8. Op dit terrein zouden ‘De Leeuwen’ tot 1971 hun thuismatchen spelen. Sinds het begin van de jaren zestig waren er immers al plannen om te verhuizen naar een ruimere locatie dichter bij het dorpscentrum van Rijkevorsel. Deze veel ruimere locatie werd gevonden langs de Kruispad. Sinds 1971 hebben alle teams van Zwarte Leeuw er hun thuisbasis. In 1982 werd het nieuwe stadion genoemd naar een van de bezielers van het nieuwe stadion en een oud-voorzitter van de club: Louis Van Roey. In de jaren tachtig en negentig werd het stadion uitgebreid en kreeg het zijn huidige vorm. Vandaag heeft het Louis Van Roeystadion een capaciteit van circa 6.000 toeschouwers, er zijn 678 zitplaatsen.

Sponsoren[bewerken | brontekst bewerken]

Periode Shirtsponsor Rugsponsor(s) Kledingmerk
1972-1993 Bouwbedrijf Van Roey Geen rugsponsor ...
1993-1994 Laser Umbro
1994-1996 Geen shirtsponsor Hummel
1996-1997 CoupéTrans
1997-1998 Geen shirtsponsor
1998-2001 Sbarro Staalbeton Puma
2001-2004 Lotto
2004-2006 JAKO
2006-2009 Masita
2009-2010 Nike
2010-2013 Staalbeton & Hermans Heftrucks Patrick
2013-2014 Erima
2014-2015 Staalbeton & ...
2015-2019 Geoservices Warmtepompen Staalbeton & Hermans Heftrucks
2019-heden De Keyser Construct JAKO

Bekende (oud-)spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Coaches[bewerken | brontekst bewerken]

  • Louis Verboven (1942-1945)
  • Marcel Van De Velde (1945-1950)
  • Frans Van Dooren (1950-1954)
  • Jozef Bols (1954-1955)
  • Jozef Jacobs (1956-1958)
  • Eugeen Dierckx (1958-1960)
  • Karel Fransen (1960-1961)
  • Rene Lambrechts (1961-1963)
  • Eugeen Dierckx (1963-1966)
  • Edward Van Damme (1966-1969)
  • Leon Wouters (1969-1972)
  • Jozef Borghmans (1972-193)
  • Jozef Pelckmans (1973-1977)
  • Robert Willems (1977-1979)
  • John Van Der Waeren (1979-1981)
  • Jozef Pelckmans (1981-1983)
  • Lucien Olieslagers (1983-1986)
  • Roger Kemland (1986-1988)
  • Eddy Lodewijckx (1988-1989)
  • Vince Briganti (1989-1990)
  • Johan Vercruyssen (1990-1992)
  • René Desaeyere (1992-1994)
  • Colin Andrews (1993-1994)
  • Filip Mesmaekers (1994-1996)
  • Frank de Brouwer (1996-1997)
  • Roger Kemland (1997-2000)
  • Louis Beursens (2000-2001)
  • Paul Francken (2001-2003)
  • Don Lalo (2003-2004)
  • Rene Van Gorp (2004-2005)
  • Frank Coenen (2005-2007)
  • Herman Van Den Broeck (2007-2008)
  • Yves Van Borm (2007-2008)
  • Peter Claessens (2007-2008)
  • Serge Geldof (2008-2010)
  • Gert Jochems (2010)
  • Frank Braeckmans (2010)
  • Bart Wilmssen (2010-2012)
  • Ante Tolic (2012-2013)
  • Tom Gevers (2013-2014)
  • Nicky Hayen (2014)
  • Michel Kenis (2014-2015)
  • Gert Jochems (2015-2021)
  • Gino Swaegers (2021-heden)

Voorzitters[bewerken | brontekst bewerken]

Voorzitters van het dagelijks bestuur (1923-1992)[bewerken | brontekst bewerken]

  • Jeroom Hellings (1923-1926)
  • Jozef Pirard (1926-1931)
  • Wilhem Hinsen (1931-1933)
  • Etienne Truyens (1933-1936)
  • Jef Van Loon (1936-1940)
  • Louis Van Roey (1940-1945)
  • Oscar Coupé (1945-1946)
  • Constant Fransen (1946-1966)
  • Jaqcuis Knaepkens (1966-1967)
  • Frans Fleerakkers (1967-1970)
  • Herman Michielsen (1970-1976)
  • Frans Van Roey (1976-1982)
  • Frans De Backer (1982-1992)

Voorzitters van de beheerraad (1971-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

  • Louis Van Roey (1971-1982)
  • Frans Van Roey (1982-1994)
  • Herman Heylen (1994-1996)
  • Frans Bevers (1996-2013)
  • Willy Fransen (2013-2021)
  • Luc Sysmans (2021-heden)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]