KIRAC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geplaatst:
02-11-2021

Genomineerd   Deze pagina is genomineerd voor verwijdering

Ten minste een van de mensen die meewerken aan Wikipedia vindt dat deze pagina in deze vorm niet binnen de Wikipedia-encyclopedie past.
De hiervoor opgegeven reden is: Leuk project, maar onduidelijk of dit relevant en gekend genoeg is voor opname op wikipedia

De pagina is daarom aangedragen op de beoordelingslijst. Daar is mogelijk ook een meer gedetailleerde reden voor de beoordelingsnominatie te vinden.

Na plaatsing op de beoordelingslijst blijft dit artikel minstens twee weken staan, zodat eventuele bezwaren ingebracht kunnen worden. Als u het artikel zodanig kunt verbeteren dat daarmee de redenen voor verwijdering komen te vervallen, aarzel dan vooral niet om het te verbeteren. Vergeet niet om dit op de genoemde lijst te vermelden.

Indien u van mening bent dat het artikel dusdanig is verbeterd en aangepast dat het wel binnen Wikipedia past, vraag dan op de lijst (of aan de nominator) of dit sjabloon verwijderd mag worden.

NB: deze melding dient te blijven staan tot de beoordelingsdiscussie afgesloten is.
Algemene informatie is te vinden op Wat Wikipedia niet is en de uitleg bij "te beoordelen pagina's".

(//)

KIRAC (of Keeping It Real Art Critics) is een collectief bestaande uit videokunstenaar en (eind)regisseur Stefan Ruitenbeek en filosoof, archeoloog en kunstcriticus Kate Sinha. Kunstenaar Tarik Sadouma die in veel werken van KIRAC verschijnt en daar ook een vrij prominente rol inneemt wordt vaak gezien als het derde lid van het collectief. KIRAC presenteerde zichzelf in eerste instantie als een platform voor kunstkritiek, maar wordt inmiddels meer en meer gezien als een collectief dat zelf autonome (video)kunst maakt.

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 werd de eerste aflevering van KIRAC uitgebracht, waarbij Kate Sinha een analyse deelt over een expositie in De Appel van Saskia Noor van Imhoff en Alicja Kwade. Deze eerste aflevering doet meteen stof opwaaien door de onverbloemd kritische redevoering en zet daarmee meteen de toon die zich door zet in de volgende afleveringen. [1][2]

Elke aflevering is genummerd en wordt voorzien van kenmerkende voice-overs die vol zitten met analyse, kritiek en cynisme. De afleveringen bevatten vaak meerdere scènes waarin leden van KIRAC reageren op eerdere montages van de film. Die reflectieve structuur kan een socratische methode dienen, maar vertoont ook alle uiterlijke kenmerken van een realityserie. Door de afleveringen heen wordt er steeds meer helder van het mens- en wereldbeeld van de makers. Zo wordt er verwezen naar Nietzsche, Sloterdijk[3][4] en zijn in de makersignatuur kenmerken zichtbaar van het post-modernisme.

Met de kenmerkende vorm van montage en redevoering, en de dynamiek die ontstaat om de films heen, lijkt KIRAC met elke aflevering steeds meer te bewegen van de kunstkritiek naar autonome kunst.

Controverse[bewerken | brontekst bewerken]

Doordat KIRAC regelmatig een directe en scherpe toon kiest, ontstonden er al snel enkele controversen. Vooral bekend is de controverse rondom een zaak bij de Gerrit Rietveld Academie waar KIRAC Ep.12 zou worden vertoond aan studenten. Na de aankondiging van het evenement, namen enkele studenten en medewerkers van de academie aanstoot aan een recentelijk gepubliceerd essay van Kate Sinha en werd de vertoning afgelast en de uitnodiging ingetrokken.[5] Toen KIRAC op die bewuste dag toch op de academie verscheen, had er een lange discussie plaats met onder andere bestuursleden en studenten. Het geheel van deze controverse is onderdeel geworden van KIRAC Ep. 13.

In 2021 werd er veelvuldig over KIRAC geschreven toen zij voor KIRAC Ep.23 samenwerkten met een filosofiestudente die zich met een oproep op GeenStijl presenteerde als 'links UvA-meisje' op zoek naar rechtse tegenspelers voor haar pornokanaal: door samen porno te maken zouden zij zogezegd de kloof van polarisatie kunnen dichten.[6] Toen bleek dat de rechts-conservatieve filosoof Sid Lukkassen gehoor had gegeven aan deze oproep, maar tijdens de opnames zijn toestemming ingetrokken had, klonken er verontwaardigde reacties over de breedte van het politieke spectrum.[7][8][9] Ondanks de ophef bleef KIRAC achter de film staan. De premiere had uiteindelijk plaats op 27 oktober 2021 in debatcentrum De Balie.

Afleveringen[bewerken | brontekst bewerken]

KIRAC Ep.1 ‘Verontwaardiging in De Appel’ (Indignation at De Appel)

KIRAC Ep.2 ‘Niet op deze manier’ (Not in this way)

KIRAC Ep.3 ‘De Kunstsubsidiediscussie’ (The Art Subsidy Discussion)

KIRAC Ep.4 ‘The psychology of Jon Rafman

KIRAC Ep.5 ‘The Tears of Mara McCarthy

KIRAC Ep.6 ‘De werken van Renzo Martens’ (The works of Renzo Martens)

KIRAC Ep.7 ‘Indigenous Flags and Modernism’

KIRAC Ep.8 ‘The Art of Stefan Simchowitz

KIRAC Ep.9 ‘Who’s Afraid of Harvey Weinstein

KIRAC Ep.10 ‘The bad breath of Mondriaan specialist Hans Janssen’

KIRAC Ep.11 ‘Medusa’

KIRAC Ep.12 ‘100% Integrity’

KIRAC Ep.13 ‘Stigma’ (the Netflix deal)

KIRAC Ep.14 ‘Problem Child’

KIRAC Ep.15 ‘Time’s Up, Old Man’

KIRAC Ep.16 ‘King Philip and the Pied Flycatcher’

KIRAC Ep.17 ‘Blackmail’

KIRAC Ep.18 ‘Parasites and Pecan Pie'

KIRAC Ep.19 'The Goat'

KIRAC Ep.20 ‘The Latent Potency of Rob Defares’ [EXTENDED VERSION]

KIRAC Ep.21 ‘Buse’ (A Good Student)

KIRAC Ep.22 ‘Reasons of Ego’

KIRAC Ep.23 ‘Honey Pot’

Bronnen en noten[bewerken | brontekst bewerken]