Kaapverdië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
República de Cabo Verde
Vlag van Kaapverdië Wapen van Kaapverdië
(Details) (Details)
Kaapverdië
Basisgegevens
Officiële landstaal Portugees
Hoofdstad Praia
Regeringsvorm Republiek
Religie 78,7% Katholiek [1]
7,2% Protestants [2]
14,1% Overig
Oppervlakte 4.033 km² [3]
Inwoners 491.575 (2010)[4]
553.432 (2016)[5] (137,2/km² (2016))
Overige
Volkslied Cântico da Liberdade
Munteenheid Kaapverdische escudo (CVE)
UTC −1
Nationale feestdag 5 juli
Web | Code | Tel. .cv | CPV | 238
Voorgaande staten
Portugees Kaapverdië Portugees Kaapverdië in 1975 (onafhankelijk van              Portugal)
Topografie
Kaapverdië
Portaal  Portaalpictogram  Landen & Volken

Kaapverdië (Portugees: Cabo Verde; IPA: [ˈkabu ˈveɾdɨ]) of de Kaapverdische Eilanden, officieel de Republiek Kaapverdië, is een land bestaande uit een eilandengroep van vulkanische oorsprong voor de westkust van Afrika in de Noordelijke Atlantische Oceaan.

Naam[bewerken]

De archipel heette vroeger Ilhas de Cabo Verde (Eilanden van de Groene Kaap) en is zo genoemd vanwege de ligging van de eilanden ten opzichte van de Kaap Verde (Groene Kaap), het meest westelijke punt van het Afrikaanse vasteland in Senegal. De Nederlandse naam is daarvan een gedeeltelijke vertaling.

De regering van Kaapverdië heeft de Verenigde Naties verzocht het land in alle talen te benoemen met de Kaapverdiaanse benaming Cabo Verde. Deze benaming is in veel talen, waaronder het Nederlands, echter niet ingeburgerd.

Geografie[bewerken]

Kaapverdië is onderverdeeld in twee regiões geográficas (geografische regio's).

Noordelijke eilandengroep[bewerken]

Zuidelijke eilandengroep[bewerken]

Klimaat[bewerken]

De Kaapverdische eilanden kennen een tropisch klimaat, dat volgens het klimaatclassificatie van Köppen varieert tussen Af (tropisch regenwoudklimaat), Aw (tropisch savanneklimaat) en BWh (woestijnklimaat). Het klimaat is milder dan het Afrikaanse vasteland op dezelfde hoogte, omdat de omringende Atlantische oceaan het gehele jaar de temperatuur matigt. De gemiddelde temperatuur bedraagt 26°C in de winter en 30°C in de zomer.[6]

De variaties in klimaat zijn een gevolg van de orografische kenmerken van de specifieke eilanden. Voor Kaapverdië geldt: hoe platter het eiland, hoe woestijnachtiger (zoals Sal, Boa Vista en Maio) en hoe meer bergen, hoe tropischer. De eilanden met bergen (Santo Antão, São Nicolau, Santiago, Fogo en Brava) creëren hun eigen microklimaat waarbij de wolken en nevels tegen de hellingen condenseren en zo vegetatie van water voorzien. Hierdoor ontstaan groene hellingen en valleien van weelderige tropische en loofbossen.

Er valt weinig regen (6 tot 19 dagen per jaar). Tussen augustus en oktober is het regenseizoen, waarbij het meeste in september valt.[7] De regen valt onregelmatig, maar als het valt, is het vaak in korte hevige buien. Op de eilanden Sal, Boa Vista en Maio valt niet meer dan 130mm regen per jaar en die worden om die reden dan ook geclassificeerd als woestijn. Op de eilanden met hoge bergen als Santo Antão, São Nicolau, Santiago en Fogo valt op de noordoostelijke flanken van de bergen tot wel 1000mm regen per jaar, terwijl de zuidoostelijke flanken kurkdroog zijn. Dit zorgt voor tropische vegetatie en watervalletjes aan de ene kant van de bergen en een maanlandschap aan de andere.[8]

Kaapverdië is onder de invloed van de Noordoostpassaat. Dit betekent dat de wind bijna altijd uit het Noordoosten komt. De Noordoostpassaat is het sterkst vanaf oktober tot en met februari en blaast dan gemiddeld met windkracht 5 Beaufort (20 knopen). Vanaf juni tot en met september is de kalme periode. Dan is het of windstil of blaast de passaat met hooguit windkracht 3 tot 4.[9] Vanwege de betrouwbare en constante wind (van oktober tot en met februari) en de aangename temperaturen, zijn de Kaapverdische eilanden geliefd bij wind- en kitesurfers.[10]

Overig[bewerken]

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Kaapverdië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow blue.svg Zie ook Portugees Kaapverdië

Kaapverdië was onbewoond toen in 1460 de Portugezen Diego Gomes en Antonio Nolas de eilanden bereikten en ze deel van het Portugese rijk maakten. De Portugezen vestigden zich in 1462 in Santiago en in 1587 werd de eilandengroep een Portugese kolonie. De eilanden vormden onder andere een belangrijke locatie voor de slavenhandel. De bevolking van Kaapverdië is dan ook ontstaan uit een mix van Portugese kolonisten en Afrikaanse slaven.

Schepen op weg vanuit Europa naar alle windstreken die hier afmeerden, sloegen water, gevogelte en fruit in. In ruil gaven de zeevaarders aan de Kaapverdiërs meestal rookartikelen zoals pijpen, tabak maar ook kleding. Dit blijkt uit de reisverhalen van de Zuid-Nederlandse reiziger Jan Frans Michel. Zijn kronieken zijn een belangrijke bron in verband met de geschiedenis van dit land. Hij was in 1752 op doorvaart naar China en verbleef 11 dagen in Kaapverdië. Ook de Britse piraat Woodes Rogers berichtte uitgebreid over de staat van het land in het begin van de 18e eeuw.

Op 5 juli 1975 werd Kaapverdië uiteindelijk onafhankelijk van Portugal; de socialist Aristides Pereira werd de eerste president. Hij werd nog tweemaal herkozen voordat het land in 1990 een meerpartijenstelsel kreeg. Pereira werd opgevolgd door de democraat António Mascarenhas Monteiro, die op zijn beurt in 2001 werd opgevolgd door Pedro Pires. De huidige president is Jorge Carlos Fonseca.

Bevolking[bewerken]

Demografische kenmerken[bewerken]

De meerderheid van de bevolking is creools (gemengd zwart en witte afkomst). Een genetische studie heeft uitgewezen dat de afkomst van de bevolking in Kaapverdië in de mannelijke lijn overwegend Europees is en in de vrouwelijke lijn West-Afrikaans.

De bevolking neemt sinds 1950 toe:[11]

1900 1940 1950 1960 1970 1980 1990 2000 2010
143.929 181.740 149.984 199.902 270.999 295.703 341.491 434.625 491.875

Vandaag de dag wonen meer Kaapverdianen in het buitenland dan in Kaapverdië zelf. Er zijn Kaapverdische gemeenschappen in:

Een groot aantal Kaapverdianen en mensen van Kaapverdische afkomst die emigreerden vóór 1975 zijn niet opgenomen in deze statistieken, omdat Kaapverdianen vóór 1975 (de onafhankelijkheid van Kaapverdië) over Portugese paspoorten beschikten.

Talen[bewerken]

Portugees is de officiële taal op Kaapverdië. Het land maakt deel uit van de Gemeenschap van Portugeessprekende Landen (Portugees: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, CPLP).

Daarnaast wordt er vooral Crioulo (Kaapverdisch Creools) gesproken, een mengtaal van Portugees en Afrikaanse talen. Het Creools, dat eigenlijk vaak wordt beschouwd als een dialect van het Portugees terwijl dat niet het geval is, verschilt per eiland: op het eiland Sao Vicente en Sal leunt het Creools meer tegen het Portugees aan. Er is literatuur in het Crioulo, vooral in het Santiago-Creools en het São Vicente-Creools. Crioulo verkreeg prestige sinds de onafhankelijkheid van Kaapverdië (1975). Maar de verschillen in het Crioulo van de verschillende eilanden vormen een belangrijke belemmering voor de standaardisering van de taal. Er zijn wel pogingen ondernomen om via ALUPEC (Alfabeto Unificado para a Escrita do Caboverdiano) de taal te standaardiseren.[13][14]

Religie[bewerken]

De meeste Kaapverdiërs zijn rooms-katholiek (93 %). Er wonen ook protestanten (7 %), meestal behorend tot de Kerk van de Nazarener[15], zevendedagsadventisten of mormonen.

Bestuur en instellingen[bewerken]

Landelijk[bewerken]

Gemeentelijk[bewerken]

Kaapverdië is onderverdeeld in 22 gemeentes (in het Portugees: concelhos).

Met de wet nr. 77/VII/2010 beschikt Kaapverdië sinds 2010 over 24 plaatsen die de titel stad (Cidade) mogen gebruiken. Dit is de hoofdplaats van elke gemeente (dit zijn er 22). Daarnaast de plaatsen Ribeira Grande op het eiland Santo Antão en Santa Maria op het eiland Sal. De overige plaatsen zijn Vila.

Rechtspraak[bewerken]

Supremo Tribunal de Justiça (STJ) is het hoogste gerechtshof en zetelt in de hoofdstad Praia.

Buitenlandse betrekkingen en defensie[bewerken]

Kaapverdië neemt deel aan vele internationale organisaties[16]:

Cultuur[bewerken]

Muziek[bewerken]

Kaapverdië kent verschillende muziekstijlen. De bekendste zijn de 'funaná' en de 'morna'. De funaná is swingende dansmuziek terwijl de morna een stuk langzamer en melancholieker is.

In Nederland woont een grote Kaapverdische gemeenschap, met name in Rotterdam. In Kaapverdië en binnen de Kaapverdische gemeenschappen in de Verenigde Staten en Europa, is de Kaapverdische gemeenschap in Nederland vooral bekend door haar bijdrage aan de Kaapverdische popmuziek.

1rightarrow blue.svg Zie ook de lijst van Afrikaanse muzikanten

Literatuur[bewerken]

Germano Almeida is een bekende auteur. Zijn 'O Testamento do Sr. Napumoceno da Silva Araujo' (1991) werd vertaald in het Nederlands als 'Het testament van senhor Araujo' (2000).

Keuken[bewerken]

Het nationale gerecht is cachupa, een maïsgerecht met verschillende soorten bonen. Er zijn meerdere soorten zoals cachupa rica met vis en vlees, maniok, aardappelen en andere groenten.

Sport[bewerken]

Voetbal[bewerken]

Sinds 1976 wordt gespeeld om het Kaapverdisch voetbalkampioenschap. De meeste kampioenschapstitels zijn gewonnen door Sporting Clube da Praia uit Praia en CS Mindelense uit Mindelo.

Het voetballand Kaapverdië bereikte in 2012 voor de eerste keer de eindronde van de Afrika Cup. Tijdens de eindronde in Zuid-Afrika werd Kaapverdie op 27 januari 2013 verrassend tweede in de poule waardoor Kaapverdië verder mocht spelen in de kwartfinale. De kwartfinale werd met 2-0 verloren van Ghana.
De Kaapverdische nationale voetbalploeg heeft de bijnaam Tubarões Azuis (Blauwe Haaien).

Windsurfen[bewerken]

Kitesurfen

Kaapverdië is vanwege de goede surf-omstandigheden[26] bekend voor wavesailing en kiteboarden, beide wedstrijdvormen binnen het windsurfen.

Olympische Spelen[bewerken]

Sinds 1996 doet Kaapverdië mee aan de Olympische Spelen.

Economie[bewerken]

Algemeen[bewerken]

De Kaapverdische escudo is de munteenheid van Kaapverdië. De Kaapverdische escudo is aan de euro gekoppeld (1 euro = 110,265 escudo).

Ontwikkeling[bewerken]

Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Kaapverdië 20,6% van de bevolking van minder dan 1,25 US$ per dag.[27] Het CIA World Factbook schatte dat in 2000 30% van de bevolking onder de armoedegrens leefde. Daarmee is Kaapverdië na Sierra Leone het armste land van Afrika.[28] Kijkt men echter naar het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking, zien we een gunstiger beeld. Met een BNP van 3.700 Dollar per hoofd, komt Kaapverdië uit op een 161e plek van 230 landen.

Kaapverdië behoort tot de armste landen ter wereld. De werkloosheid onder de beroepsbevolking bedraagt ca. 25%; evenveel heeft te weinig werk. Door de grote droogte gingen vele oogsten verloren. Met voedselimport verbruikt men waardevolle valuta. Om buitenlands geld te verkrijgen is Kaapverdië afhankelijk van de emigranten die overzee leven en van ontwikkelingshulp. Hiermee worden grote werkgelegenheidsprogramma's gefinancierd: herbebossing, het maken van terrassen van de voor de landbouw bestemde berghellingen en wegenbouw Alhoewel bijna 50% van de bevolking werkzaam is in de landbouw, draagt deze sector maar voor 12% bij in het bruto nationaal product (bnp). Op de lange duur zou Kaapverdië zijn afhankelijkheid van de landbouw kunnen verkleinen door zich meer te richten op de visserij, die zich gunstig ontwikkelt, en vooral op de dienstverlening en op de gespecialiseerde industrie. In 1989 werd een wet aangenomen, die investeringen ten behoeve van exportproducten en daarmee het scheppen van arbeidsplaatsen aanmoedigt, alsmede in een tien jaar lange vrijstelling van belasting, een tolvrije in- en uitvoer en in vrije winstovermakingen voorziet. Voor energie is men afhankelijk van geïmporteerde aardolie en bijproducten. Er is een mogelijkheid voor hydro-elektriciteit. De mijnbouw en industrie beperken zich tot de winning van zout en vulkanisch materiaal, en een conservenfabriek. Het bankwezen, dat verrassend efficiënt werkt, wordt nog verder uitgebreid. De centrale bank is de Banco de Cabo Verde, die tevens de commerciële bank is. Op Sal is een internationale luchthaven. Portugal is zowel voor de import (voedingsmiddelen en transportmateriaal) als voor de export (vis en visconserven) veruit de belangrijkste handelspartner.

Op 1 januari 2008 promoveerde Kaapverdië van de lijst van Minst Ontwikkeld Landen (MOL) naar de lijst van Laag Middeninkomen Landen. Dit omdat het gemiddelde inkomen omhoog was gegaan en men gestegen was op de Human Development Index van de UNDP. Ook wil de regering de economie moderniseren en het macro-economisch beleid beter monitoren en een anti-cyclisch beleid voeren. Er zijn via overheidsinvesteringen stappen gezet naar een betere dienstensector die vooral gericht is geweest in het eerste decennium van de 21e eeuw op toerisme alsmede maritiem en luchttransport door de gunstige strategische ligging op de verbindingsroutes tussen Europa en Latijns-Amerika en tussen Afrika en de VS. In de editie 2011 van “Doing Business” riep de Wereldbank Kaapverdië uit tot een van de meest succesvolle hervormers met betrekking tot het bedrijfslevenklimaat.[29]

Toerisme[bewerken]

Toerisme is een van de principale sectoren voor de ontwikkeling van de Kaapverdische economie, en de groei van het Bruto Nationaal Product van Kaapverdië. In totaal draagt de toerisme- en reisindustrie voor 15,2% bij aan het Bruto Binnenlands Product van Kaapverdië.[30] Het droeg aanzienlijk bij aan de opbrengsten (winsten) en werkgelegenheid. Het aantal toeristen per jaar is gegroeid van 45.000 in 1997[31] naar 569.000 in 2015[32].

Sal en Boa Vista zijn de populairste bestemmingen. Samen zijn ze verantwoordelijk voor 90,8% van de overnachtingen in Kaapverdië. Sal heeft daarbij een aandeel van 49,2% van de overnachtingen, gevolgd door Boa Vista met 41,6%, Santiago 3,9% en Sao Vicente 2,8%.[32]

Bezoekers per nationaliteit:[32]

Plek Land Percentage
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 22,4%
2 Vlag van Duitsland Duitsland 13,4%
3 Vlag van Portugal Portugal 10,9%
4 Vlag van Nederland Nederland
Vlag van België België
10,6%
5 Vlag van Frankrijk Frankrijk 9,9%
6 Kaapverdianen uit het buitenland 8,4%
7 Overig 24,4%

Van de bezoekers uit het Verenigd Koninkrijk gaat 99,7% naar Sal of Boa Vista, van de bezoekers uit Duitsland is dit 96% en van de bezoekers uit Nederland en België 96,6%.

Externe links[bewerken]