Kabel (leiding)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een kabel is een samenstel van twee of meer geïsoleerde elektrische leidingen, met een gezamenlijke mantel. De term wordt ook gebruikt voor een dergelijke constructie van optische vezels voor datacommunicatie.

Voorbeelden zijn elektrische snoeren, netwerkkabels en (ondergrondse) telefoonkabels. Waar het elektrische leidingen betreft, is een kabel het 'tegenovergestelde' van een lijn of luchtlijn: een ongeïsoleerde leiding die aan bijvoorbeeld hoogspanningsmasten of telefoonpalen is bevestigd.

Soorten kabels[bewerken]

Naar gebruik:

Naar ligging: