Kabinet-Brandt I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willy Brandt (l.) op de avond van de Bondsdagverkiezingen (28 september 1969). Op 21 oktober 1969 werd Brandt tot bondskanselier gekozen.

Het eerste kabinet-Brandt regeerde van 22 oktober 1969 tot 15 december 1972 over de Bondsrepubliek Duitsland.

Bij de Bondsdagverkiezingen van 28 september 1969 leed de CDU van bondskanselier Kurt Georg Kiesinger een klein verlies en bleef de grootste partij en boekte de SPD van vicekanselier Willy Brandt boekte een klein winst. De kleinste regeringspartij, de Beierse CSU van bondsminister van Financiën Franz Josef Strauss behield haar zetelaantal. De oppositiepartij FDP van Walter Scheel, die enkele jaren tevoren gekozen had voor een meer progressieve koers, leed een pijnlijk verlies en haalde maar net de kiesdrempel. Toch was voor de liberalen van Scheel een sleutelpositie weggelegd: CDU/CSU noch de SPD hadden de absolute meerderheid behaald en het was aan de FDP om te kiezen met wie zij wilden regeren. Bondskanselier Kiesinger wilde graag regeren met de FDP, maar partijleider Scheel gaf de voorkeur voor een coalitie met de SPD. Samen zouden de SPD en de FDP een kleine meerderheid bezitten in de Bondsdag van 254 zetels (op 496 zetels). Een coalitie met de CDU/CSU zou op een riante meerderheid kunnen beschikken, maar de positie van de FDP zou binnen zo'n coalitie aanzienlijk zwakker uitpakken. Onderhandelingen tussen SPD en FDP leidden uiteindelijk tot een regeerakkoord en op 21 oktober 1969 werd Willy Brandt gekozen tot bondskanselier. Voor het eerst sinds 1930 had Duitsland weer een sociaaldemocratische regeringsleider. Walter Scheel werd zijn plaatsvervanger en werd bondsminister van Buitenlandse Zaken.[1]

Kabinet-Brandt I[bewerken]

Functie Persoon Partij
Bondskanselier Willy Brandt SPD
Plaatsvervanger van de Bondskanselier Walter Scheel FDP
Bondsminister van Buitenlandse Zaken Walter Scheel FDP
Bondsminister van Binnenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher FDP
Bondsminister van Justitie Gerhard Jahn SPD
Bondsminister van Financiën Alexander Möller
tot 13 mei 1971
Karl Schiller
tot 7 juli 1972
Helmut Schmidt
SPD
Bondsminister van Economische Zaken Karl Schiller
tot 7 juli 1972
Helmut Schmidt
SPD
Bondsminister van Voedselvoorziening, Landbouw en Bosbouw Josef Ertl FDP
Bondsminister van Arbeid en Sociale Voorzieningen Walter Arendt SPD
Bondsminister van Verdediging Helmut Schmidt
tot 7 juli 1972
Georg Leber
SPD
Bondsminister van Verkeer, Posterijen en Communicatie Georg Leber
tot 7 juli 1972
Lauritz Lauritzen
SPD
Bondsminister van Woningbouw en Stedenbouw Lauritz Lauritzen SPD
Bondsminister voor Inter-Duitse Aangelegenheden Egon Franke SPD
Bondsminister voor Familie, Jeugd en Volksgezondheid Käte Strobel SPD
Bondsminister voor Onderwijs en Wetenschappen Hans Leussink
tot 15 maart 1972
Klaus von Dohnanyi
partijloos

SPD
Bondsminister voor Economische Samenwerking Erhard Eppler SPD
Bondsminister zonder Portefeuille
Chef van de Bondskanselarij
Horst Ehmke SPD

Zie ook[bewerken]