Kabinet-Venetiaan III

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kabinet-Venetiaan III
Kabinet in Suriname Vlag van Suriname
Venetiaan in 2003
Premier Ramdien Sardjoe (VHP; vp)
Politieke kleur Nieuw Front (NPS, VHP, PL, SPA), BEP, ABOP, DA'91
2005-2010
Start 4 augustus 2005
Eind 24 mei 2010
Voorganger Kabinet-Venetiaan II
Opvolger Kabinet-Bouterse I
Staatshoofd Ronald Venetiaan (NPS)
lijst van Surinaamse kabinetten
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Suriname

Het kabinet-Venetiaan III was een Surinaams kabinet onder leiding van president Ronald Venetiaan namens de NPS. In deze periode was Ramdien Sardjoe vicepresident namens de VHP, en in deze hoedanigheid premier van het kabinet. Het kabinet regeerde van 4 augustus 2005 tot en met 24 mei 2010[1] en volgde op de verkiezingen van 25 mei 2005.

Economie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie economie van Suriname voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Venetiaan tijdens zijn tweede kabinet de economie wederom van een crisis naar groei had geleid, zette hij dit beleid in zijn derde kabinet voort. Een jaar voor dit kabinet werd in Suriname de Surinaamse dollar ingevoerd. In de jaren erna groeide de Surinaamse economie en bleef de inflatie laag. De regering-Venetiaan profiteerde daarbij van de stijgende prijzen van grondstoffen.[2]

Met Nederlandse verdragsmiddelen werd een groot deel van de buitenlandse schuld afgelost. Tussen 2000 en 2009 daalde de schuld aan het buitenland van 54% tot 13%. De lege schappen van de winkels kwamen vol te liggen, waaronder met luxe consumptiegoederen uit Amerika en Europa.[2]

Aan het eind van het decennium werd gevreesd dat de nieuwe verkiezingen opnieuw Bouterse/Wijdenbosch aan de macht zouden helpen. Het NRC schreef bijvoorbeeld in september 2009: "Het grootste economische risico voor Suriname lijkt te liggen in de verkiezingen van 2010." Teltring (73) had op dat moment al aangegeven het jaar erop te zullen vertrekken. Jim Bousaid, directeur van de Hakrinbank, liet weten lange deposito's aan te trekken ter bescherming tegen een eventuele bankrun na de verkiezingen.[3]

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de verkiezingen van 25 mei 2000 behaalde het Nieuw Front 33 zetels, na de verkiezingen van 2005 zakte dit terug naar 23 zetels; de NPS en SPA verloren respectievelijk 8 en 2 zetels. De VHP en PL behielden hun zetelaantal.

Partij Ministersposten Zetels
Nieuw Front NPS 13 4 23 8
VHP 4 7
PL 3 6
SPA 2 2
A-Combinatie BEP 3 2 5 4
ABOP 1 1
DA'91 1 1

In het kabinet hadden de volgende ministers zitting:[1]

Ministerie Partij Minister / opvolger Opmerking
Buitenlandse Zaken NPS Lygia Kraag-Keteldijk
Financiën NPS Humphrey Hildenberg
Defensie NPS Ivan Fernald
Natuurlijke Hulpbronnen NPS Gregory Rusland
Binnenlandse Zaken VHP Maurits Hassankhan
Justitie en Politie VHP Chan Santokhi
Landbouw, Veeteelt en Visserij VHP Stanley Raghoebarsing
Openbare Werken VHP Ganeshkoemar Kandhai
Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer PL Michael Jong Tjien Fa
Onderwijs en Volksontwikkeling PL Edwin Wolf
Sociale Zaken en Volkshuisvesting PL Hendrik Setrowidjojo
Handel en Industrie SPA Siegfried Gilds / Clifford Marica
Arbeid, Technologische Ontwikkeling en Milieu SPA Clifford Marica / Joyce Amarello-Williams
Regionale Ontwikkeling BEP Michel Felisi
Volksgezondheid BEP Celsius Waterberg
Transport, Communicatie en Toerisme ABOP Alice Amafo / Richel Apinsa Interim: Michel Felisi / Maurits Hassankhan
Planning en Ontwikkelingssamenwerking DA'91 Rick van Ravenswaay
Voorganger:
kabinet-Venetiaan II
Surinaams kabinet
2005-2010
Opvolger:
kabinet-Bouterse I