Karel Poma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel Poma
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboortedatum 14 maart 1920
Geboorteplaats Antwerpen
Sterfdatum 27 december 2014
Sterfplaats Wilrijk
Kieskring Flag of Antwerp.svg Antwerpen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij PVV
Staatssecretaris voor Milieu
Aangetreden 25 april 1974
Einde termijn 3 juni 1977
Regering Tindemans I
Voorganger Jos De Saeger (als minister van Milieu)
Opvolger Luc Dhoore (als minister van Milieu)
Vicevoorzitter van de Vlaamse Executieve
Aangetreden 22 december 1981
Einde termijn 10 december 1985
Regering Geens I
Voorganger Geen
Opvolger Louis Waltniel
Vlaams minister van Cultuur
Aangetreden 22 december 1981
Einde termijn 10 december 1985
Regering Geens I
Voorganger Geen
Opvolger Patrick Dewael
Minister van staat
Aangetreden 7 december 2009
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Karel Emiel Hubert baron Poma (Antwerpen, 14 maart 1920Wilrijk, 27 december 2014) was een Belgisch politicus voor de PVV.

Hij was tijdens de jaren zeventig en tachtig van de twintigste eeuw een van de belangrijkste politici van de liberale partij.[1][2] Hij was Staatssecretaris voor Milieu in de jaren zeventig, Vlaams cultuurminister in de eerste helft van de jaren tachtig, en ook Kamerlid en senator.[3]

Levensloop[bewerken]

Karel Poma was een zoon van Carolus Poma, luitenant bij de brandweer van Antwerpen, gemeenteraadslid vanaf 1946 in Wilrijk en burgemeester van deze gemeente van 1953 tot 1958. Poma trouwde met Juliana Walgraeve en ze kregen een zoon en een dochter.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Poma reeds actief binnen de liberale beweging in België. Poma was een actief kernlid binnen het LVSV Gent, waar hij als student onder andere actief was in het verzet tegen de Duitse bezetting en meeschreef aan enkele clandestiene pamfletten. Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog doctoreerde hij aan de RUG.[2] In 1945 trad hij in dienst van de Antwerpse Waterwerken (AWW) als scheikundige-bacterioloog. Voor zijn verzetswerk kreeg Poma na de oorlog de Medaille van de Weerstand.[2]

In 1965 werd hij liberaal senator:

  • van 1965 tot 1968 als provinciaal senator;
  • van 1968 tot 1971 als gecoöpteerd senator;
  • van 1981 tot 1985 als senator.

Van 1968 tot 1970 was Poma voorzitter van het Liberaal Vlaams Verbond (LVV). Hij zorgde in die hoedanigheid onder andere voor de scheiding tussen de Vlaamse (PVV) en Waalse (PLPW) liberalen.[2] In 1971 werd hij PVV-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen, een mandaat dat hij uitoefende tot in 1981. Hij bleef in dienst bij de AWW, die hij in 1971 als hoofd van het laboratorium verliet. Hij was ook gemeenteraadslid in Wilrijk (1976-1982) en Antwerpen (1982-1988).

In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Van september 1977 tot december 1978 en van april 1979 tot 20 oktober 1980 zat hij er de PVV-fractie voor. Vanaf 21 oktober 1980 tot oktober 1985 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Ook in de Vlaamse Raad bleef hij de PVV-fractie voorzitten tot november 1981.

Van 1974 tot 1977 was Poma staatssecretaris voor leefmilieu in de regering-Tindemans I, een functie die voor de eerste maal als aparte bevoegdheid aan een lid van de regering werd toevertrouwd. Hij publiceerde twee boeken over het leefmilieu.[1][2]

Tussen 1981 en 1985 was hij vicevoorzitter van de Vlaamse Executieve en minister bevoegd voor cultuur, met onder meer schone kunsten, bibliotheekwezen, radio- en tv-beleid, sport, jeugdbeleid, cultureel patrimonium en toegepast wetenschappelijk onderzoek. In die periode ontstonden het Antwerpse MuHKA en het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen. Minister Poma zorgde ook voor het voortbestaan van de Antwerpse Zoo en de Bourlaschouwburg. Hij doorbrak ook het radiomonopolie van de BRT, dat ervoor zorgde dat vrije radio's legaal konden uitzenden.[1][2] Er was echter ook kritiek op Poma's cultuurbeleid. Men verweet hem dat hij te weinig voeling had met de kunstsector.[2]

Poma verliet de actieve politiek in 1985, na zijn ambtstermijn als minister. Hij bleef echter tot op hoge leeftijd actief binnen de liberale partij, waar hij vanaf 1993 zetelde in de Statutaire Commissie, de tuchtraad van de VLD. Zo was hij onder andere mede verantwoordelijk voor het gedwongen vertrek van Jean-Marie Dedecker in 2006.[1][2]

In 2005 werd hij in de Belgische adel opgenomen met de persoonlijke titel van baron. Op 7 december 2009 werd hij minister van staat. Op 21 juni 2009 ontving hij de Prijs Vrijzinnig Humanisme, die tweejaarlijks wordt uitgereikt door de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV).

Poma was een bekend vrijmetselaar en publiceerde ook werken over de vrijmetselarij. Eerst was hij lid van Les Elèves de Thémis in Antwerpen, later van Het Truweel en De Geuzen, beide in Antwerpen, alle drie onder het Grootoosten van België. Hij werd ook lid van de loge Trigonum Antwerpen onder de Grootloge van België.

Publicaties[bewerken]

  • Wat men moet weten over het Belgisch liberalisme (1954), samen met Frans Janssens
  • Knoeien met ons Leefmilieu (1973)
  • Energie en Democratie (1976)
  • Actie Vrijmetselaren, een politieke benadering van de moderne vrijmetselarij (1996)
  • Een visie op de Grote Architect van het Heelal (1999)
  • De Verlichting. Pijler van onze beschaving (2009)
  • Student in het verzet. Mijn herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog (2010)
  • De Verlichting belicht (2014)

Literatuur[bewerken]

  • Luc PAREYN (red.), Van natuur tot cultuur. Huldeboek Karel Poma, Gent, Liberaal Archief, 2000.[4]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Jos De Saeger
Staatssecretaris voor Milieu
1974-1977
Opvolger:
Luc Dhoore
Vlaams minister van Cultuur
1981-1985
Opvolger:
Patrick Dewael