Karel van Baden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel
1786-1818
KarelBaden.jpg
Groothertog van Baden
Periode 1811-1818
Voorganger Karel Frederik
Opvolger Lodewijk I
Vader Karel Lodewijk van Baden
Moeder Frederika Amalia van Hessen-Darmstadt

Karel Lodewijk Frederik (Karlsruhe, 8 juni 1786 - Rastatt, 8 december 1818) was van 1811 tot 1818 groothertog van Baden.

Hij was de zoon van Karel Lodewijk van Baden en diens eerste gemalin landgravin Frederika Amalia van Hessen-Darmstadt, dochter van Lodewijk IX. Hij had zes zusters en werd overeenkomstig zijn bestemming als troonopvolger opgevoed. Volgens tijdgenoten maakte dit hem tot een eenzame, onzekere en onbegrepen adolescent. In april 1806 trad hij te Parijs in het huwelijk met Stéphanie de Beauharnais, aangenomen dochter van Napoleon Bonaparte.

Hij besteeg de Badense troon na de dood van zijn grootvader Karel Frederik in 1811, daar zijn vader, de aanvankelijke troonopvolger, reeds in 1801 op een reis naar Zweden was verongelukt. Hij maakte na de Slag bij Leipzig een eind aan het verbond met Frankrijk en sloot vrede met Klemens von Metternich. Hij nam deel aan het Congres van Wenen en trad in 1815 toe tot de Duitse Bond. Hierna werd hij plotseling erg ziek. Het gerucht ging dat hij was vergiftigd. De rest van zijn leven werd hij meermaals door ziekte geplaagd.

Karel ondertekende op 22 augustus 1818 een grondwet waarin werd vastgelegd dat de standen (adel, geestelijkheid, universiteiten en steden) vertegenwoordigers voor de landdag mochten kiezen en dat die inspraak hadden in de financiën van het land. Hij stierf op 8 december 1818 en omdat hij zijn beide zoons had overleefd, werd hij opgevolgd door zijn oom Lodewijk I.

Kinderen[bewerken]

Karel en Stéphanie hadden vijf kinderen, van wie er twee jong stierven:

Karel stichtte de Orde van de Leeuw van Zähringen.